Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Μπάμπης Παπαδόπουλος: Δεν αποκλείω τίποτα στη μουσική γιατί κάποια στιγμή το κάνω

Για τους εσαεί και εις το διηνεκές Έλληνες οπαδούς του ροκ ο Μπάμπης Παπαδόπουλος, γέννημα - θρέμμα όπως λέμε της Θεσσαλονίκης και εκλεκτό μέλος της μουσικής σκηνής της εδώ και πάρα πολλά χρόνια, ήταν και θα είναι για πάντα ο βασικός κιθαρίστας στις Τρύπες, το θρυλικό συγκρότημα στο οποίο έγινε μέλος έναν χρόνο μετά τον σχηματισμό του και κάποια στιγμή και μετά αναδείχθηκε και στον δεύτερο συνθέτη τραγουδιών τους.

Οι μουσικόφιλοι με ανοιχτό μυαλό και κατά συνέπεια αυτιά, όμως, βλέπουν στον Μπάμπη Παπαδόπουλο έναν ασυνήθιστα ανήσυχο με την καλύτερη έννοια της λέξης μουσικό ο οποίος ουδέποτε επαναπαύθηκε στα μέχρι τότε πεπραγμένα του. Η πρώτη απόδειξη γι’ αυτό ήρθε αφού διαλύθηκαν οι Τρύπες, όταν ενορχήστρωσε δίσκους του Σωκράτη Μάλαμα και πρωτοστάτησε στους Λαϊκεδέλικα, το σχήμα δηλαδή που συνόδευε τον Θανάση Παπακωνσταντίνου στην αναμφίβολα πιο... «ψυχεδελικοροκλαϊκή» (!) φάση της διαδρομής του. Ακόμα κι αυτό όμως δεν μας είχε προετοιμάσει για το ξεκίνημα της δικής του προσωπικής διαδρομής με το «Σκηνές από ένα ταξίδι» το 2008, έναν οργανικό δίσκο με τον ήχο της ηλεκτρικής κιθάρας του δεόντως επεξεργασμένο ηλεκτρονικά. Δεν ήταν όμως παρά η μία όψη του νομίσματος, αυτή που ο ίδιος αποκαλεί Electric Solo, καθώς δύο χρόνια αργότερα το «Απ’ τη σπηλιά του δράκου», ένα άλμπουμ το οποίο κατά κύριο λόγο αποτελούταν από εμπνευσμένες οργανικές διασκευές ρεμπέτικων τραγουδιών, αποκάλυψε και τη δεύτερη, τη λεγόμενη Acoustic Set. Η θαυμάσια συνέχεια αυτής ήρθε το 2014 με το «Μέσα στον πόνο είν’ η χαρά, μεσ’ στη χαρά είναι ο πόνος», που περιλάμβανε μόνο δικές του συνθέσεις πλέον.

Εξαιρετικά πολυπράγμων όμως, ο Μπάμπης Παπαδόπουλος, εκτός από τις προσωπικές δραστηριότητές του, είναι επίσης μόνιμο μέλος των Χειμερινών Κολυμβητών, έχει συνεργαστεί με τον σπουδαίο Θεσσαλονικέα σαξοφωνίστα και αυτοσχεδιαστή Φλώρο Φλωρίδη και είναι το ήμισυ ενός επίσης αυτοσχεδιαστικού διδύμου με τον ντράμερ Χρήστο Γερμένογλου. Ακόμα, τα τελευταία χρόνια ασχολείται πολύ με τις επενδύσεις κινηματογραφικών ταινιών και θεατρικών και χορευτικών παραστάσεων, με ένα δείγμα αυτής της δραστηριότητάς του να έχει αποτυπωθεί ήδη το 2014 σε έναν δεκάιντσο δίσκο βινυλίου με το soundtrack του για την ταινία του Γιάννη Οικονομίδη «Το μικρό ψάρι». Ακόμα ένα ανάλογο είναι το CD «Βορεάδες», η μουσική του δηλαδή για την ομότιτλη παράσταση χορού της ομάδας Creo Dance Company, που κυκλοφόρησε λίγο πριν από τα τέλη της περσινής χρονιάς από την έγκριτη ανεξάρτητη εταιρεία Puzzlemusik. Το τελευταίο ήταν η αφορμή για μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση με τον ερωτευμένο με τις τόσες δυνατότητες της σημερινής μουσικής εκτελεστή και δημιουργό!

* Το CD αυτό είναι ολότελα διαφορετικό από τη μέχρι τώρα δισκογραφία σου, έτσι δεν είναι;

Δεν θα το έλεγα. Εκτός φυσικά από συνέχεια της δραστηριότητάς μου στο πεδίο των κινηματογραφικών, θεατρικών και χορευτικών επενδύσεων το θεωρώ μια προέκταση της συνολικής Electric Solo πλευράς μου.

* Πώς προέκυψε αυτή η συνεργασία;

Πριν λίγα χρόνια είχαμε κάνει μια αυτοσχεδιαστική παράσταση ως δίδυμο με την Πωλίνα Κρεμαστά, ιδρύτρια και χορογράφο της Creo Dance Company, εγώ μουσική και εκείνη χορό. Η συνεργασία μας ήταν άριστη και άφησε πολύ καλές εντυπώσεις και έτσι, όταν αποφάσισαν να κάνουν την παράσταση «Βορεάδες», μου πρότεινε να γράψω τη μουσική και φυσικά δέχτηκα με χαρά.

* Ποιο είναι το θέμα της παράστασης;

Το θέμα της εντάσσεται σε ένα συνολικό θέμα της ομάδας που βρίσκεται στο επίκεντρο κάθε δουλειά τους, τη διαρκή έρευνα πάνω στους παραδοσιακούς ελληνικούς χορούς. Αναπόφευκτα λοιπόν η μουσική μου έπρεπε να κινηθεί σε ανάλογο ύφος και να εμπεριέχει πολλά στοιχεία της παράδοσής μας.

* Οφείλω να πω ότι για εμένα είναι ορατά μόνο στο τελευταίο από τα πέντε κομμάτια...

Είναι παρόντα και στα υπόλοιπα, αλλά κυρίως στο ρυθμικό σκέλος. Στο τελευταίο εκδηλώνονται και μελωδικά.

* Αναμφίβολα, πάντως, είναι η πρώτη εργασία σου στην οποία υπάρχουν τόσα πολλά και έντονα ηλεκτρονικά στοιχεία.

Από δισκογραφικής πλευράς ναι, αν και στις μουσικές επενδύσεις μου τα έχω χρησιμοποιήσει και στο παρελθόν, σε σαφώς μικρότερο βαθμό βέβαια. Είναι αλήθεια πάντως ότι αυτή τη φορά ήθελα να πειραματιστώ και να δοκιμάσω πράγματα παίζοντας με τον υπολογιστή και εισάγοντας ηλεκτρονικά παραγόμενους (αν και απολύτως ελληνικών καταβολών!) ρυθμούς και στοιχεία ambient.

* Έχεις τέτοια ακούσματα, ειδικά από την αμιγώς ηλεκτρονική πλευρά της ambient;

Φυσικά και έχω και παλιότερα έβγαιναν στη μουσική μου σε πιο υποσυνείδητο επίπεδο. Αυτή τη φορά απλώς ήρθαν περισσότερο στην επιφάνεια.

* Σε ενδιαφέρει καθόλου το να συναντηθούν κάποτε οι δύο πλευρές σου, η ηλεκτρική και η ακουστική;

Θα συνέβαινε αυτό αναπόφευκτα όταν υπήρχαν οι κατάλληλες συνθήκες και έφτανε η κατάλληλη στιγμή. Έφτασε ήδη μάλιστα, καθώς στο επόμενο άλμπουμ μου με το Acoustic Set, που οι ηχογραφήσεις του έχουν σχεδόν ολοκληρωθεί και θα κυκλοφορήσει μέσα στη χρονιά, χρησιμοποιώ και την ηλεκτρική εκτός από την ακουστική κιθάρα.

* Μόνο το να ξαναγράψεις τραγούδια δεν σε ενδιαφέρει πια, έτσι δεν είναι;

Ποτέ δεν αποκλείω τίποτα στη μουσική, γιατί όσες φορές το έκανα βρήκα κάποια στιγμή τον εαυτό μου να το κάνει! Είναι αλήθεια βέβαια ότι εδώ και πολλά χρόνια με ενδιαφέρει πρώτιστα η οργανική μουσική. Από την άλλη, εξακολουθώ να δουλεύω και πάνω στον λόγο, για παράδειγμα τα χορικά κυρίως αλλά και κάποια μεμονωμένα «τραγούδια» μιας θεατρικής παράστασης αρχαίας τραγωδίας για την οποία έγραψα τη μουσική πέρυσι. Όσο για κανονικά τραγούδια μπορεί και να ξαναγράψω κάποια στιγμή στο μέλλον...

* Είναι κάποιος πολύ καλός στίχος ή μια φωνή η οποία θα σου φαινόταν πολύ ενδιαφέρουσα μουσικά που θα μπορούσαν να σε εμπνεύσουν για να το κάνεις;

Κοίταξε, στη συντριπτική πλειονότητα των δικών μου τραγουδιών για τις Τρύπες έγραφα τη μουσική και πάνω σε αυτή ο Γιάννης Αγγελάκας τους στίχους. Από την άλλη, είναι πολύ ενδιαφέρον και το να γράφεις τη μουσική πάνω στους στίχους, όπως στην περίπτωση της τραγωδίας που προανέφερα. Απλά εγώ έχω δουλέψει πολύ λιγότερο με αυτό τον τρόπο.

* Με τόσες πολλές δραστηριότητες, εξακολουθείς να βρίσκεις χρόνο για τους Χειμερινούς Κολυμβητές;

Για όλους μας, όλα τα μέλη τους, νομίζω ότι οι Χειμερινοί Κολυμβητές είναι πρώτα μια πολύ καλή παρέα και μετά ένα συγκρότημα. Περνάμε υπέροχα μαζί και γι’ αυτό συνεχίζουμε να το κάνουμε! Το σχήμα λειτουργεί με τέτοια ελευθερία, ώστε έχω τη δυνατότητα, αν κάποια φορά οι υποχρεώσεις μου δεν μου το επιτρέπουν, να μη συμμετέχω. Επίσης, εδώ και αρκετά χρόνια έχουμε καθιερώσει την τακτική των εμφανίσεων τμημάτων του συνόλου, που μας εξυπηρετεί όλους πολύ καλύτερα από πλευράς χρόνου. Φυσικά, δεν είναι το ίδιο με το να είναι στη σκηνή ολόκληρο το συγκρότημα. Ακριβώς γι’ αυτό όμως πρέπει να ανακαλύπτουμε ενορχηστρωτικούς και εκτελεστικούς τρόπους για να καλύπτουμε τα κενά κι αυτό είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα μουσικά διαδικασία.

* Θα σε ενδιέφερε να παρουσιάσεις ζωντανά το υλικό του άλμπουμ «Βορεάδες»;

Σίγουρα ναι, αλλά το θεωρώ μάλλον δύσκολο. Δεν θέλω να το κάνω μόνος μου, όπως στον δίσκο και ακριβώς το ίδιο, δεν θα είχε νόημα έτσι. Θα χρειαζόμουν δυο - τρεις άλλους μουσικούς, συν βέβαια μια καλή υποδομή για τα ηλεκτρονικά μέρη, συνθήκες που για οικονομικούς και άλλους λόγους δεν είναι εύκολα εφικτές. Θα το επαναλάβω όμως, στη μουσική δεν αποκλείω τίποτα και ποτέ...

Μέχρι να συμβεί αυτό, έχετε πάντως τη δυνατότητα να ακούσετε τη συγκεκριμένη μουσική του Μπάμπη Παπαδόπουλου στη συνθήκη για την οποία γράφτηκε, καθώς η παράσταση χορού «Βορεάδες» θα επαναληφθεί για τέσσερις φορές τις Δευτέρες 4, 11, 18 και 25 Φεβρουαρίου στο Θέατρο Ροές

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Οι αναποφάσιστοι

Έχουμε μπει για τα καλά σε προεκλογική περίοδο. Και είναι γεγονός ότι όλες οι εκλογές, ακόμα και αν δεν αναδεικνύουν κυβέρνηση, έχουν πολύ μεγάλη πολιτική σημασία. Πολύ περισσότερο, όταν γίνονται σε...

Δειτε ολοκληρο το αρθρο