Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Σπούτνικ, το διαστημόπλοιο της Νεολαίας

Όταν απαγορεύεται η έκφραση γνώμης, όταν καταπιεστικές εξουσίες επιβάλλουν τον τρόμο και τη σιωπή, τότε ο άνθρωπος καταφεύγει στην έκφραση των απόψεών του μέσω της τέχνης. Ένα...

Του Πάνου Σκουρολιάκου*

Όταν απαγορεύεται η έκφραση γνώμης, όταν καταπιεστικές εξουσίες επιβάλλουν τον τρόμο και τη σιωπή, τότε ο άνθρωπος καταφεύγει στην έκφραση των απόψεών του μέσω της τέχνης. Ένα τραγούδι γίνεται σύμβολο και πράξη αντίστασης. Ένα εικαστικό έργο μπορεί να μεταδίδει συμβολισμούς διαμαρτυρίας. Μια συναυλία μπορεί να παίξει τον ρόλο της μαζικής συγκέντρωσης. Γι' αυτό οι δυνάμεις της αντίδρασης, με ρατσιστικές και μισαλλόδοξες πρακτικές, θεωρούν την τέχνη εχθρικό γι' αυτούς πεδίο. Μοιραία, η τέχνη, ως χώρος παραγωγής αλήθειας, δικαιοσύνης και σκέψης, αγκαλιάστηκε από τους καταπιεσμένους σε όλες τις περιόδους της κοινωνικής εξέλιξης. Πρωτοπόροι και εδώ, όπως πάντα, οι νέοι.

Σε κρίσιμες ιστορικές περιόδους, η διψασμένη για ελευθερία νεολαία εξύψωσε τον πολιτισμό σε λάβαρο αντίστασης και εργαλείο πολιτικής. Η νεολαία της Αριστεράς, προβάλλοντας τις αξίες του ανθρωπισμού και της μαρξιστικής θεώρησης του κόσμου στον αγώνα για ένα καλύτερο αύριο, επεξεργάστηκε πολιτιστικές δράσεις πρωτοποριακές για τις διαφορετικές χρονικές περιόδους που έδρασε. Οργάνωνε πάντα το δικό της "διαστημόπλοιο" για να υπερβεί την εποχή της.

Να θυμίσουμε τις πολιτιστικές δράσεις της ΕΠΟΝ στα δύσκολα χρόνια της αντίστασης κατά των κατακτητών με τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Τις λέσχες πολιτισμού των Λαμπράκηδων, όπου διακινούνται μαζικά τα δυσεύρετα τότε βιβλία. Να σημειώσουμε τις συναυλίες που οργάνωναν, τις πορείες ειρήνης στις οποίες συμμετείχαν, τις πρωτοπόρες για την εποχή οικολογικές παρεμβάσεις τους φυτεύοντας δένδρα και αναμορφώνοντας πλατείες και κοινόχρηστους χώρους. Στα χρόνια της δικτατορίας των συνταγματαρχών, οι τοπικοί φοιτητικοί σύλλογοι, οι μπουάτ, οι συναυλίες, ο κινηματογράφος και το θέατρο πρωτοστάτησαν. Με την πτώση της χούντας, οι δύο βασικές νεολαίες της Αριστεράς, η ΚΝΕ και ο Ρήγας Φεραίος, οργάνωναν τα δικά τους φεστιβάλ, που αποτελούσαν μεγάλα πολιτικά και πολιτιστικά γεγονότα. Οι ρηγάδες στη Νέα Σμύρνη και οι κνίτες στου Ζωγράφου, στην Καισαριανή και μετά στο Περιστέρι. Και στις δύο περιπτώσεις υπήρχαν φρέσκες προτάσεις προς τους επισκέπτες, με έντονο το στοιχείο των κομματικών καταγωγών των δύο νεολαιών. Οι καλλιτέχνες του φεστιβάλ του Ρήγα ήταν πιο «ανοιχτοί» και μακριά από τη στενή πολιτική ένταξη. Το αντίθετο συνέβαινε στην ΚΝΕ. Αλλά και εκεί υπήρχαν ελπιδοφόρες, τότε, δράσεις. Στο τέταρτο αν θυμάμαι καλά, φεστιβάλ στο Περιστέρι, στην εξέδρα χιλίων ατόμων του Άγιου Ιερόθεου παρουσιάστηκε ένας μεγάλος αριθμός νέων τότε ποιητών. Ο Λευτέρης Πούλιος, ο Γιώργης Μαρκόπουλος και πολλοί άλλοι ήταν οι ποιητές της «γενιάς του '70» που παρουσίασαν το έργο τους, διάβασαν ποιήματα και συζήτησαν με το κοινό που είχε κατακλύσει τον χώρο.

Εδώ και χρόνια η νεολαία που δραστηριοποιείται στη ριζοσπαστική Αριστερά οργανώνει το δικό της φεστιβάλ. Η νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ μας καλεί και αυτή τη χρονιά στο Σπούτνικ Festival 2018, καταθέτοντας τη δική της αισθητική, συζητώντας για τα προβλήματα και τα θέματα που την απασχολούν, ακούγοντας τις μουσικές που της αρέσουν, και προσκαλώντας πρόσφυγες και μετανάστες να παρουσιάσουν τον δικό τους πολιτισμό αλλά και την ιδιαίτερη γαστρονομική τους κουλτούρα. Με το πείσμα και τον ενθουσιασμό της εποχής τους, ετοιμάζουν εδώ και καιρό αυτό το μεγάλο γι' αυτούς αλλά και για όλους εμάς γεγονός. Με παράλληλες εκδηλώσεις σε όλη την Ελλάδα, με το καθιερωμένο καλοκαιρινό κάμπινγκ αλλά και την καθημερινή πολιτιστική και πολιτική δουλειά στο στέκι τους στο Μεταξουργείο, τον Πολυχώρο Σπούτνικ.

Φιλοτεχνούν το δικό τους "διαστημόπλοιο", τον δικό τους Σπούτνικ, που θα τους εκτοξεύσει στη ζωή που αυτοί λαχταρούν και οργανώνουν.

 

* Ο Πάνος Σκουρολιάκος είναι μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ και βουλευτής Περιφέρειας Αττικής

Δείτε όλα τα σχόλια