Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Βιβλία για το καλοκαίρι του '13 (2)

Χωρίς προλόγους, περνάμε αμέσως στη δεύτερη σειρά προτάσεων για βιβλία που προσδοκούν να έχουν την προσοχή και την αγάπη σας. Όπως βλέπετε, παρά τα φαινόμενα που θέλουν τα φτηνομυθιστορήματα να έχουν πάρει το πάνω χέρι στην ελληνική βιβλιοαγορά, το καλό βιβλίο αντέχει

Χωρίς προλόγους, περνάμε αμέσως στη δεύτερη σειρά προτάσεων για βιβλία που προσδοκούν να έχουν την προσοχή και την αγάπη σας. Όπως βλέπετε, παρά τα φαινόμενα που θέλουν τα φτηνομυθιστορήματα να έχουν πάρει το πάνω χέρι στην ελληνική βιβλιοαγορά, το καλό βιβλίο αντέχει.

 

Νόμπελ λογοτεχνίας. Η Χέρτα Μύλερ δεν είναι η πιο εύκολη συγγραφέας στον κόσμο, σίγουρα όμως είναι μια μεγάλη συγγραφέας. Απαιτεί απλώς από τον αναγνώστη την απόλυτη προσοχή του, και τη φαντασία του - είναι από τους συγγραφείς που ουσιαστικά κτίζουν τα βιβλία τους με τη συνενοχή του αναγνώστη. Όταν όμως ο αναγνώστης μπορέσει να μπει στη λογική της, θα βρεθεί μπροστά σε μια άψογη, πολυπρισματική γραφή, γεμάτη συμβολισμούς, και σε μια ουσιαστική πολιτική σκέψη που σιχαίνεται τα εύκολα σλόγκαν. Το μυθιστόρημα «Το αγρίμι της καρδιάς» (μτφρ. Γιώτα Λαγουδάκου, εκδ. Καστανιώτη), τελευταίο της βιβλίο με θέμα τον «υπαρκτό» του Τσαουσέσκου, που μόλις κυκλοφόρησε, επιβεβαιώνει όλα τα παραπάνω.

Ιρλανδικό μυθιστόρημα. Χωρίς περιστροφές, ένα αριστούργημα. Ο Τζων Μπάνβιλ -σύντομα, κατά τη γνώμη μου, θα ακούσουμε το όνομά του στους νικητές του Νόμπελ- είναι από τους συγγραφείς που σε βάζουν από την αρχή στον κόσμο τους και δεν σε αφήνουν ήσυχο παρά πολύ καιρό μετά την ανάγνωση του βιβλίου τους. Το «Αρχαίο φως» (μτφρ. Τόνια Κοβαλένκο, εκδ. Καστανιώτη) έχει να κάνει με τη μνήμη, τον έρωτα, την απώλεια, τη διαφορά μεταξύ πραγματικότητας και επινόησης της πραγματικότητας, τον χρόνο που περνά. Κι όλα αυτά με μια υποδόρια ειρωνεία, και μια γραφή που σε αφήνει ενεό με την ωριμότητά της.

Βασκικό μυθιστόρημα. Ο Μπερνάρντο Ατσάγα, ο μόνος Βάσκος συγγραφέας που πέρασε τα στενά όρια της ιδιαίτερης πατρίδας του, εξακολουθεί να γράφει στα βασκικά - και να μεταφράζεται πλέον σε όλο τον κόσμο, με ενδιάμεση στάση την ισπανική γλώσσα. Πολλοί θεωρούν ότι το μυθιστόρημά του «Ο γιος του ακορντεονίστα» (μτφρ. Στράτος Ιωαννίδης, εκδ. Εκκρεμές», είναι εφάμιλλο του «Ομπαμπακόακ», του μυθιστορήματος που τον έκανε γνωστό. Εδώ έχουμε ένα τρυφερό ταξίδι μνήμης στο μεγαλύτερο μέρος του εικοστού αιώνα, όπου ο έρωτας διασταυρώνεται εξίσου με τη ζωή και τον θάνατο. Ένας σημαντικός επίσης λογοτέχνης που αξίζει τον κόπο να γνωρίσετε.

Αμερικανικό μυθιστόρημα. Μια φοιτήτρια σε πανεπιστήμιο Μεσοδυτικών πολιτειών ανακαλύπτει την πολυπλοκότητα της ζωής ζώντας ταυτόχρονα τις χαρές της φοιτητικής ζωής και τους εφιάλτες του ρατσισμού που επιμένει να ευδοκιμεί στην πατρίδα της. Η Λόρι Μουρ (55 χρονών σήμερα) δίνει με το μυθιστόρημα «Η πόρτα στη σκάλα» (μτφρ. Μαργαρίτα Ζαχαριάδου, εκδ. Πόλις) μια αρκετά πολυπρισματική εικόνα των ΗΠΑ.

Κλασικό μυθιστόρημα. Την τελευταία δεκαετία επιτέλους γνωρίζουν και οι Έλληνες συστηματικά το έργο του Τζόζεφ Ροτ, Εβραίου που γεννήθηκε στην ανατολική Γαλικία (μεταξύ σημερινής Πολωνίας και Ουκρανίας) και πέθανε νέος στο Παρίσι, όπου είχε αυτοεξοριστεί μόλις οι Ναζί πήραν την εξουσία στη Γερμανία. Το μυθιστόρημά του που μόλις κυκλοφόρησε «Ιώβ. Η ιστορία ενός απλού ανθρώπου» (μτφρ. Μαρία Αγγελίδου, εκδ. Άγρα) είναι ένα «βλάσφημο» μυθιστόρημα αφού αφορά την απώλεια πίστης ενός θεοσεβούμενου ανθρώπου στη ζωή του οποίου συμβαίνουν τα μύρια όσα κακά. Ανάμεσα στους θαυμαστές του μυθιστορήματος ο Τόμας Μαν και ο Ρόμπερτ Μούζιλ.

Αμερικανικά διηγήματα. Ο Τζων Τσίβερ, ένας από τους μεγάλους της αμερικανικής λογοτεχνίας, αμφιφυλόφιλος και αλκοολικός αλλά κυρίως μεγάλος στιλίστας της γραφής, ουσιαστικά μεταφράζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Η συλλογή «Ο κολυμβητής» (μτφρ. Κωστής Καλογρούλης, εκδ. Καστανιώτη) περιέχει οκτώ από τα καλύτερα διηγήματά του - από αυτά που του χάρισαν τον χαρακτηρισμό του «Τσέχωφ των προαστίων». Ο Τσίβερ κατάφερε να περιγράψει όσο λίγοι τη μεσοαστική τάξη των ΗΠΑ, το κενό που κρύβεται πίσω από τις πισίνες, τα κοκτέιλ-πάρτι, τις συμβατικότητες, τη χριστιανική ηθική. Ανακαλύψτε τον!

Κατασκοπευτικό μυθιστόρημα. Από τα παλιότερα μυθιστορήματα του Τζον Λε Καρέ, θεωρείται εφάμιλλο του «Ο κατάσκοπος που γύρισε από το κρύο» - άλλωστε γράφτηκε πέντε χρόνια αργότερα, στην ίδια δημιουργική περίοδο. Το «Μια μικρή γερμανική πόλη» (μτφρ. Ιλάειρα Διονυσοπούλου, εκδ. Καστανιώτη) είναι ένα καθαρόαιμο κατασκοπευτικό μυθιστόρημα, με πλούσια πλοκή, νεύρο και εξαιρετικούς χαρακτήρες, από αυτά που περιγράφουν εξαιρετικά τη λογική του ψυχρού πολέμου. Άψογο για καλοκαιρινό -αλλά όχι βλακώδες- ανάγνωσμα.

Αστυνομικό μυθιστόρημα. Εδώ ο όρος του «αστυνομικού» θα μπορούσε κάλλιστα να αντικατασταθεί από τον όρο του «πολιτικού» μυθιστορήματος. Το «Μαπούτσε» (μτφρ. Αργυρώ Μακάρωφ, εκδ. Άγρα) του Καρύλ Φερέ ξεκινά με τη διερεύνηση ενός άγριου φόνου - μιας τραβεστί που βρίσκεται γυμνή και ευνουχισμένη στο σύγχρονο Μπουένος Άιρες, γρήγορα όμως στην ιστορία μπλέκονται οι περίφημες γιαγιάδες της Πλατείας του Μάη, ο δικτάτορας Βιντέλα και η γνωστή φυλή ινδιάνων Μαπούτσε, οι οποίοι ακόμα σήμερα υφίστανται την καταπίεση, τη φτώχια και την περιθωριοποίηση. Ο συγγραφέας είναι Γάλλος και το βιβλίο βραβεύτηκε ως καλύτερο αστυνομικό στη Γαλλία για το 2012.

Αστυνομικό μυθιστόρημα. Κι ένα αστυνομικό από τη Σκανδιναβία - όπως είναι γνωστό η Σκανδιναβία τα τελευταία χρόνια γνωρίζει μεγάλη επιτυχία στο είδος. Το «Studio Sex» (μτφρ. Νίκη Προδρομίδου, εκδ. Μεταίχμιο) κινείται γύρω από τον φόνο μιας νεαρής κοπέλας που χορεύει γυμνή σε ένα σέξι κλαμπ. Ανάμεσα στους υπόπτους κι ένας υπουργός. Πρωταγωνίστρια μια νεαρή δημοσιογράφος η οποία γρήγορα βρίσκεται να αναρωτιέται για την ηθική του επαγγέλματός της. Η συγγραφέας Λίζα Μάρκλουντ πουλάει εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο και είναι πρέσβειρα καλής θελήσεως της UNISEF.

Αστυνομικό μυθιστόρημα. Ένας ακόμα Γιάννης Μαρής, από τα «χαμένα» του μυθιστορήματα. Στο «Τα χέρια της Αφροδίτης» (εισαγωγή Ανδρέας Αποστολίδης, εκδ. Άγρα) ο Αστυνόμος Μπέκας καλείται να λύσει κάποια μυστήρια που έχουν σχέση με τον αφανισμό των Εβραίων της Θεσσαλονίκης και τους μύθους περί χαμένων θησαυρών που τόσο ήταν της μόδας το 1963 - χρονιά κατά τη διάρκεια της οποίας το μυθιστόρημα αυτό δημοσιεύτηκε σε συνέχειες στην εφημερίδα «Ακρόπολη». Οι φανατικοί του Μαρή θα μείνουν ικανοποιημένοι.

Ελληνικά διηγήματα. Η Τιτίνα Δανέλλη συγκέντρωσε σε ένα βιβλίο διηγήματα που έχει γράψει τα τελευταία σαράντα χρόνια. Στην «Αίθουσα αναμονής» (εκδ. Καστανιώτη) θα βρείτε ιστορίες καθημερινής τρέλας δοσμένες με ένα υποδόριο χιούμορ που τονίζει το παράλογο της ανθρώπινης φύσης αλλά και της αλήθειας ότι το κάθε νόμισμα έχει πάντα δύο πλευρές. Δύο πλευρές έχουν και οι σύντομες ιστορίες που αφηγείται ο Πάνος Τσίρος στη συλλογή «Δεν είν' έτσι;» (εκδ. Μικρή Άρκτος), στις οποίες η βαρετή καθημερινότητα έχει πάντα να παρουσιάσει κάτι που ανατρέπει την κανονικότητά της. Μίνιμαλ γραφή, αυτοπεριοριζόμενος συναισθηματισμός. Τελείως άλλο κλίμα στο βιβλίο «Το όνειρο του καθηγητή Κλήμη» (εκδ. Αλφειός) του Σταύρου Τσαγκαράκη. Εδώ ένας καθηγητής προβληματίζεται για το επάγγελμά του και για τους μαθητές του. Σε κάποια κείμενα ο συγγραφέας θυμίζει το «Πάλομαρ» του Ίταλο Καλβίνο έτσι όπως προσπαθεί να παρατηρήσει αποστασιοποιημένα τι συμβαίνει γύρω του.

Αγγλική ποίηση. Ο Χάρης Βλαβιανός δοκιμάζει τις μεταφραστικές του ικανότητες και αναμετριέται με έναν ογκόλιθο της διεθνούς μοντέρνας ποίησης, τα «Τέσσερα Κουαρτέτα» του Τ. Σ. Έλιοτ (εκδ.Πατάκη). Η έκδοση είναι δίγλωσση, άρα δίνει τη δυνατότητα στους αγγλομαθείς να συγκρίνουν το πρωτότυπο με το μεταφραστικό αποτέλεσμα. Ας υπενθυμίσουμε ότι το συγκεκριμένο ποίημα του Έλιοτ χρειάζεται πολλαπλές αναγνώσεις ώστε να αρχίσει να δίνει καρπούς στον ευτυχή αναγνώστη του.

Οικονομική ανάλυση. Ο Φιλίπ Ασκεναζί (έτος γέννησης 1971) ανήκει στη γενιά των Γάλλων οικονομολόγων οι οποίοι, χωρίς να αμφισβητούν το θεσμό της Ενωμένης Ευρώπης, αμφισβητούν τις πολιτικές λιτότητας των τελευταίων χρόνων. Στο πόνημά του «Οι τυφλές δεκαετίες. Απασχόληση και ανάπτυξη 1970-2010» (μτφρ. Σώτη Τριανταφύλλου, επίμετρο Ελίζα Παπαδάκη, εκδ. Πόλις) ο Ασκεναζί ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για την «κοινωνική κατάθλιψη» που απλώνεται σαν κηλίδα λαδιού ιδιαίτερα στις νέες ευρωπαϊκές γενιές, αποτέλεσμα μιας κοινωνικής, οικονομικής και πολιτισμικής εξάντλησης του κόσμου της εργασίας.

Καλές διακοπές, καλά διαβάσματα.

Δείτε όλα τα σχόλια
Κύριο άρθρο

Ο κύριος Βορίδης

O κύριος Βορίδης ξεκίνησε τη λαμπρή πολιτική του σταδιοδρομία ως στέλεχος του Μιχαλολιάκου στη νεολαία της ΕΠΕΝ και αργότερα διάδοχός του στην ηγεσία αυτής της διαβόητης χουντοφασιστικής οργάνωσης.

Δειτε ολοκληρο το αρθρο