Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Πώς το λεν' το sequel στα ντόπια;

Ψάχνω να βρω την ελληνική λέξη για το sequel. Ξέρετε: ταινίες νούμερο... 2. Μουσικά έργα που είναι συνέχεια, νοηματική συνήθως, ενός προηγούμενου. Το τσέκαρα και στο google translate. Δύσκολη η μονολεκτική μετάφραση. Μου βγάζει το άδειο και αναμενόμενο “συνέχεια”

Ψάχνω να βρω την ελληνική λέξη για το sequel. Ξέρετε: ταινίες νούμερο... 2. Μουσικά έργα που είναι συνέχεια, νοηματική συνήθως, ενός προηγούμενου. Το τσέκαρα και στο google translate. Δύσκολη η μονολεκτική μετάφραση. Μου βγάζει το άδειο και αναμενόμενο "συνέχεια". Το θέμα είναι πως δεν πρόκειται ακριβώς για συνέχεια. Τα sequels υπάρχουν και ερήμην του αρχικού δημιουργού. Άλλος σκηνοθέτης, ακόμη και άλλοι μουσικοί ή ηθοποιοί υπηρετούν το πρωτότυπο θέμα. Έτσι συμβαίνει και στην χώρα μας, κοινωνικά, πολιτιστικά και φυσικά πολιτικά, με το περίφημο «Νόμος 4000», τη θρυλική ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη και της Φίνος Φιλμ. Ταινία του 1962, με βάση τον περίφημο καραμανλικό νόμο περι τεντυμποϊσμού.

Πενήντα χρόνια και μερικούς καραμανλήδες, παπανδρέου και μητσοτάκηδες μετά, το 2012, έχουμε λοιπόν το sequel (ουφ, βαρέθηκα να ψάχνω καλύτερο όρο) της ταινίας εκείνης. Η τεχνολογία έχει αλλάξει. Έγχρωμο, υψηλή ευκρίνεια, τρισδιάστατη απεικόνιση. Διάβολε, μπορείς ακόμη και να νιώσεις τις μπουνιές ή να σκουπίσεις τις ροχάλες από τα μούτρα σου στο sequel αυτό! Ρωτήστε τους Καλιφορνέζους ρόκερς που έπαιρναν μέρος στο Pliskken festival (είχαν μακριά μαλλιά), τις τουρίστριες που ήθελαν να ζήσουν τον μύθο τους στην Ελλάδα (ήταν άβαφτες) ή την παρέα που τις έφαγε από τους Χρυσαυγίτες στου Ψυρρή την εβδομάδα που πέρασε (είχαν μούσια και φόραγαν μπλούζες μέταλ συγκροτημάτων). Την εποχή της διαδραστικόητας, δεν χρειάζεσαι ηθοποιούς και κομπάρσους για τους ρόλους. Όλα είναι έτοιμα και περιμένουν ΕΣΕΝΑ να βρεθείς την ακατάλληλη στιγμή, στο ακατάλληλο μέρος, με τα ακατάλληλα ρούχα ή μαλλιά. Τα υπόλοιπα προβλέπονται από το σενάριο, όπως χαρακτηριστικά το παρουσίασε η μετα-lifestyle τζάμπα εφημερίδα Lifo: «Εθνικιστές έδειραν φοιτητές στου Ψυρρή γιατί δεν τους άρεσαν τα μούτρα τους». Ε, ας είχαν άλλα που να άρεσαν στους (σικ) «εθνικιστές», που ούτε κατά διάνοια τολμάει να κατονομάσει ως χρυσαυγίτες η Lifo. Δεν πειράζεις την πελατεία σου έστω κι αν δεν πληρώνει ούτε ευρώ. Σωστό αυτό.

Γυρνάμε όμως στα του sequel και, αγαπητέ αναγνώστη, στη δική σου συμμετοχή. Είσαι φαντάζομαι έτοιμος να σε συλλάβουν επειδή ακούς λάθος μουσική, έχεις το σκουλαρίκι σε λάθος αυτί ή το τατουάζ σου είναι, ναι το μάντεψες, λάθος. Μπορεί βέβαια να πλακώσουν τη μαμά σου επειδή δεν χαμογέλασε σε μια μαυροφορεμένη ένοπλη πολιτοφυλακή, ή να τσακίσουν την κόρη σου επειδή δεν δέχθηκε να φωνάξει «Αίμα - Τιμή - Χρυσή Αυγή» και άκουγε Θανάση Παπακωνσταντίνου αντί για Πλούταρχο στο αυτοκίνητο. Να είσαι έτοιμος να μάθεις ότι το να ζητάς τα αυτονόητα είναι πιθανότατα αντίσταση κατά της Αρχής, με τα παρεπόμενά της και να ανησυχήσεις αν το αγόρι σου ή η κοπέλα σου αργήσει να έρθει σπίτι. Δεν ξέρεις ποιος ρόλος του sequel μπορεί να τους έλαχε.

Sequel, ε; Μισό λεπτό. Μετά από όλα αυτά βρήκα την ακριβή μετάφραση, του δικού μας sequel: Μεταφράζεται Τρομοκρατία. Πάω να το καταχωρήσω στο Wikipedia...

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Ένα ιστορικό βήμα

Η πρόθεση του γειτονικού μας λαού, να τελειώσει η εθνικιστική αντιπαράθεση ανάμεσα στην Ελλάδα και την ΠΓΔΜ, είχε εκφραστεί από το δημοψήφισμα. Ο επιδέξιος χειρισμός της αποχής και των προβλημάτων...

Δειτε ολοκληρο το αρθρο