Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Τα μικρά βιβλιοπωλεία

Πρώτος που είχα ακούσει να το επισημαίνει, σε παρουσίαση βιβλίου του στον «Ιανό» πριν δύο χρόνια, ήταν ο Γάλλος συγγραφέας Πιερ Ασουλίν. Απαντώντας σε ερώτηση για το μέλλον των βιβλιοπωλείων (εκείνο τον καιρό η κρίση της μεγάλης γαλλικής αλυσίδας FNAC βρισκόταν στην ημερήσια διάταξη...), ο Ασουλίν..

Πρώτος που είχα ακούσει να το επισημαίνει, σε παρουσίαση βιβλίου του στον «Ιανό» πριν δύο χρόνια, ήταν ο Γάλλος συγγραφέας Πιερ Ασουλίν. Απαντώντας σε ερώτηση για το μέλλον των βιβλιοπωλείων (εκείνο τον καιρό η κρίση της μεγάλης γαλλικής αλυσίδας FNAC βρισκόταν στην ημερήσια διάταξη των συζητήσεων που αφορούσαν τον γαλλικό πολιτισμό), ο Ασουλίν παρατήρησε ότι η νέα τάση στον χώρο της βιβλιοαγοράς δεν ήταν πλέον η εξάπλωση και η ηγεμονία των μεγάλων αλυσίδων όπως είχε παρατηρηθεί έντονα τα προηγούμενα χρόνια (ένα είδος σουπερμάρκετ κατανάλωσης πολιτιστικών προϊόντων, από βιβλία και CD μέχρι ηλεκτρονικά παιχνίδια και μηχανήματα, που ενείχε μεταξύ άλλων, με μια μονοπωλιακή λογική, τον κίνδυνο να κατευθύνεται με καθαρά εμπορικά κριτήρια η βιβλιοπαραγωγή) αλλά η επανεμφάνιση -σχετικά μικρών- ανεξάρτητων βιβλιοπωλείων ικανών να καθοδηγήσουν καλύτερα τον αναγνώστη στις επιλογές του.

Το φαινόμενο, με μικρή καθυστέρηση, κάνει τώρα αισθητή την παρουσία του και στην Ελλάδα. Στις συνοικίες αλλά και στο κέντρο της Αθήνας έχουν εμφανιστεί μικρά βιβλιοπωλεία, καλόγουστα και φιλόξενα, με ιδιοκτήτες που αγαπούν το ποιοτικό βιβλίο, με υπαλλήλους (όπου αυτοί υπάρχουν) οι οποίοι αγαπούν το διάβασμα και μπορούν να πουν μια γνώμη για τα προϊόντα που πουλάνε. Στα περισσότερα από αυτά δεν θα βρείτε την εμπορική λογοτεχνία που κατακλύζει τις αλυσίδες ή τα συνοικιακά βιβλιοχαρτοπωλεία παλαιάς κοπής, αλλά βιβλία που επιλέγουν οι ιδιοκτήτες τους, συχνά διακινδυνεύοντας την ίδια την επιβίωσή τους.

Τα πιο πρόσφατα εγκαίνια ενός τέτοιου βιβλιοπωλείου έγιναν στο κέντρο της Αθήνας, γωνία Λυκαβηττού και Ακαδημίας 32. Το "Επί λέξει" άνοιξε μέσα στις γιορτές, και δεν είναι ακριβώς αυτό που λέμε «μικρό» βιβλιοπωλείο, έχει όμως όλα τα χαρακτηριστικά που αναφέραμε πριν. Το διευθύνει η Μαρία Παπαγεωργίου, γνωστή σε όλους τους βιβλιόφιλους, από τους καλύτερους επαγγελματίες του είδους, μια κινητή βιβλιοθήκη η ίδια. Η Μαρία αποφάσισε να κάνει το μεγάλο βήμα όταν το «Βιβλιοπωλείο της Εστίας», στο οποίο δούλευε για χρόνια, έκλεισε αφήνοντας ένα μεγάλο κενό στον χώρο του κέντρου της Αθήνας.

Παλιός επαγγελματικά στον χώρο είναι και ο Μιχάλης Καρακώστας ο οποίος άνοιξε, εδώ και αρκετό καιρό, ένα άλλο (μικρό αυτό αλλά πολύ αξιόλογο) βιβλιοπωλείο στο Κολωνάκι, στην Πατριάρχου Ιωακείμ 44. Στο «Bookloft» θα βρείτε βιβλία από ποιοτικούς εκδοτικούς οίκους, ένα θερμό περιβάλλον και έναν άνθρωπο που μπορεί να απαντήσει με χαρά στις όποιες ερωτήσεις σας.

Οι «Πλειάδες», στο Παγκράτι, στη Σπύρου Μερκούρη 62, παρότι άνοιξαν πριν μερικούς μήνες έχουν ήδη αποκτήσει ένα πολύ καλό όνομα. Ο Άλκης Τεμπονέρας, επίσης με πείρα στον χώρο των βιβλίων, άνοιξε ένα πολύ όμορφο βιβλιοπωλείο με τη φιλοδοξία να το κάνει στέκι για βιβλιόφιλους και εκτός Παγκρατίου. Τον βοηθάει σε αυτό και η μικρή αυλή που έχει στο πίσω μέρος και που, ιδιαίτερα τα καλοκαίρια, γίνεται ένας χώρος στον οποίο πίνετε τον καφέ σας και φυλλομετράτε τα βιβλία που σας ενδιαφέρουν. Από ό,τι ξέρω, οι «Πλειάδες» ετοιμάζουν και ένα πλούσιο πρόγραμμα εκδηλώσεων.

Ο συνδυασμός βιβλιοπωλείου και καφέ, ένας συνδυασμός που όπου δοκιμάστηκε είχε μεγάλη επιτυχία, χαρακτηρίζει και το βιβλιοπωλείο που άνοιξε στις αρχές του περασμένου Δεκέμβρη στο Παλαιό Φάληρο. Στους ιδιοκτήτες του «Booktalks» βρίσκουμε τα ονόματα της Κατερίνας Μαλακατέ και του Librofilo, μιας σχεδόν μυθικής πλέον μορφής στον χώρο των σόσιαλ μίντια, αφού χρόνια τώρα από το μπλογκ του επισημαίνει τα βιβλία που του αρέσουν με μια κριτική ματιά που θα ζήλευαν πολλοί επαγγελματίες βιβλιοκριτικοί. Το «Booktalks», με τους καφέδες και τις βιβλιοφιλικές προτάσεις του, σας περιμένει στη γωνία Αγίου Αλεξάνδρου 58 και Αρτέμιδος 47.

Παλιότερο αλλά εξίσου ατμοσφαιρικό το ημιυπόγειο στην Ηρακλειδών 22, στο Θησείο. Με ιδιαίτερη αγάπη στις ποιητικές συλλογές, το «Λεμόνι» επιμένει επίσης στο καλό βιβλίο, οργανώνει πολλές εκδηλώσεις και έχει γίνει τόπος αναφοράς για μια συνοικία που συγκεντρώνει άφθονο νεαρόκοσμο - για τα καφέ της, φευ, κι όχι για την πολιτιστική της δράση.

Μικρά, αξιόλογα βιβλιοπωλεία, τα οποία διαχειρίζονται άνθρωποι που αποφασίζουν να κάνουν επάγγελμά τους αυτό που κατ' αρχάς ήταν (και παραμένει) ένας μεγάλος έρωτας γι' αυτούς, γεννιούνται πλέον σε όλη την Ελλάδα. Μακάρι να τα ήξερα όλα και να μιλούσα γι' αυτά. Θα αναφερθώ όμως σε ένα βιβλιοπωλείο που αγαπώ πολύ, σε μια μικρή πόλη που επίσης αγαπώ πολύ. Η μικρή πόλη είναι η Ναύπακτος, με το ωραιότερο λιμανάκι που ξέρω στην Ελλάδα, και το βιβλιοπωλείο ονομάζεται «Adagio II», δυο βήματα από το λιμανάκι. Το «Adagio II» είναι δημιούργημα του Σπύρου Αθανασίου, ενός βιβλιοφάγου ο οποίος μοίρασε τον εκπληκτικό του χώρο στα δύο, στο βιβλιοπωλείο και στο μπαρ που μένει ανοιχτό το βράδυ, μέχρι να φύγει και ο τελευταίος πελάτης. Έχοντας απόλυτη συνείδηση ότι μια μικρή επαρχιακή πόλη έχει τεράστια ανάγκη από χώρους στους οποίους όχι μόνο θα υπάρχει και θα διακινείται το ποιοτικό βιβλίο, αλλά και στους οποίους θα γίνονται συζητήσεις για πολιτιστικά θέματα, ο Σπύρος οργανώνει συνεχώς διάφορες εκδηλώσεις, οι οποίες κατά κανόνα είναι πιο επιτυχημένες και πιο ζωντανές ακόμα και από αυτές που οργανώνονται στη διπλανή μεγάλη πόλη, την Πάτρα.

Κλεφτοκοτάδες

Ένα από τα ελάχιστα θετικά στην πολυτάραχη πολιτικοικονομική ζωή που έχουμε την τύχη (ή μάλλον την ατυχία) να ζούμε, είναι η αποκάλυψη απανωτών σκανδάλων. Δεν είναι η πρώτη φορά που ανακαλύπτουμε ότι μεγάλα ονόματα της επιχειρηματικής και πολιτικής ζωής εμπλέκονται σε ρεμούλες, μίζες και άλλου τέτοιου είδους καλές συνήθειες, είναι όμως ίσως η πρώτη φορά που τόσες πολλές υποθέσεις δημοσιοποιούνται, η πρώτη φορά που τόσο φανταχτερά ονόματα ανεβαίνουν τα σκαλιά της εισαγγελίας.

Μεγαλοασφαλιστές, τραπεζίτες, επιχειρηματίες που διαχειρίζονται εκατομμύρια, όλο το φιορ ντι φιόρε του ελληνικού καπιταλισμού αποδεικνύεται διεφθαρμένο, μίζερο, σχεδόν αξιολύπητο. Δεν πάει να έχουν εκατοντάδες οφ σορ εταιρείες, να αγοράζουν πύργους στο Λονδίνο, να παριστάνουν τους σπουδαίους, να βγάζουν βαρύγδουπες ομιλίες σε συνέδρια, να κλείνουν συμφωνίες με μεγάλες εταιρείες των ΗΠΑ και της Ευρώπης. Στην ουσία είναι κλεφτοκοτάδες, που κλέβουν τους πάντες γύρω τους για να φουσκώσουν το πορτοφόλι τους, πιστεύοντας ακράδαντα μέσα στην υπεροψία τους ότι δεν θα πεθάνουν ποτέ ή ότι θα τα πάρουν στον άλλο κόσμο μαζί τους. Μόνο που όταν τους καλεί ο εισαγγελέας κλαψουρίζουν στους πολιτικούς τους φίλους, παριστάνουν τους άρρωστους, χάνουν την παροιμιώδη ψυχραιμία τους και, ενίοτε, ξαφνικά τους πιάνει ο πόνος ότι με τη φυλάκισή τους θα μείνουν άνεργοι χιλιάδες άνθρωποι.

Ακόμα και ο καπιταλισμός στην Ελλάδα είναι επαρχιώτικος, γελοίος.

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Δεν θα γυρίσουμε πίσω

Όσο πλησιάζουμε προς τις εκλογικές αναμετρήσεις, υπάρχει η ανάγκη να συνειδητοποιήσει ο κόσμος της Αριστεράς κάποια πολύ βασικά πράγματα. Το πρώτο: η κυβέρνηση έφτασε ώς εδώ δίνοντας την πιο δύσκολη...

Δειτε ολοκληρο το αρθρο