Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Η αναγκαιότητα των καλλιτεχνικών μαθημάτων στο σχολείο

Από την πρόσφατη διαμαρτυρία των εκπαιδευτικών στις 23 Ιουνίου στο υπουργείο Παιδείας

Όπως έχει ήδη ψηφιστεί, από τη νέα σχολική χρονιά 2020-2021 κανένα μάθημα Τέχνης δεν θα διδάσκεται πλέον στο Γενικό Λύκειο με απόφαση του υπουργείου Παιδείας. Καταργείται από το ωρολόγιο πρόγραμμα η Καλλιτεχνική Παιδεία, δηλαδή τα Εικαστικά, η Μουσική και τα Στοιχεία Θεατρολογίας, καθώς και τα πανελλαδικώς εξεταζόμενα μαθήματα του Ελεύθερου και Γραμμικού Σχεδίου

Όπως έχει ήδη ψηφιστεί, από τη νέα σχολική χρονιά 2020-2021 κανένα μάθημα Τέχνης δεν θα διδάσκεται πλέον στο Γενικό Λύκειο με απόφαση του υπουργείου Παιδείας. Καταργείται από το ωρολόγιο πρόγραμμα η Καλλιτεχνική Παιδεία, δηλαδή τα Εικαστικά, η Μουσική και τα Στοιχεία Θεατρολογίας, καθώς και τα πανελλαδικώς εξεταζόμενα μαθήματα του Ελεύθερου και Γραμμικού Σχεδίου.

Της Ελενας Ακύλα*

Η κατάργηση της διδασκαλίας των καλλιτεχνικών μαθημάτων στο Γενικό Λύκειο δεν είναι κάτι που συνέβη εν μία νυκτί. Τα τελευταία χρόνια συρρικνώνονται σταθερά οι ώρες της διδασκαλίας των μαθημάτων Τέχνης στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Τη σχολική χρονιά 2019-2020 βγήκε εκτός διδασκαλίας επίσης το μάθημα της Ιστορίας της Τέχνης, ως μάθημα επιλογής, στη Γ’ Λυκείου.

Παρ’ όλο που στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες τα καλλιτεχνικά μαθήματα διδάσκονται σταθερά σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης και αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του προγράμματος της Γενικής Παιδείας, στην Ελλάδα του 2020 οι τέχνες εξοβελίζονται και από τις τρεις τάξεις του Γενικού Λυκείου με την αιτιολογία της μικρής συμμετοχής των μαθητών/τριών στο μάθημα, διακόπτοντας εντελώς την εκπαιδευτική σχέση των τελευταίων με οποιαδήποτε μορφή τέχνης. Οι τέχνες κρίθηκαν περιττές και οδηγήθηκαν σε ξαφνικό και αναπάντεχο θάνατο.

Στα «περιττά» μαθήματα ανήκουν και τα πανελλαδικώς εξεταζόμενα μαθήματα του Ελεύθερου και Γραμμικού Σχεδίου, απαραίτητα για την εισαγωγή σε πανεπιστημιακές σχολές της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης: σε επτά Σχολές Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, σε πέντε Σχολές Εφαρμοσμένων Τεχνών και σε τέσσερις Σχολές Καλών Τεχνών (στις τελευταίες οι υποψήφιοι εξετάζονται μόνο στο μάθημα του Ελεύθερου Σχεδίου). Έτσι, μαζί με τα μαθήματα, καταργείται και το δικαίωμα όλων των μαθητών/τριών για ίσες ευκαιρίες στη μάθηση και την πρόσβαση στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, εφόσον θα εξετάζονται σε μαθήματα που δεν έχουν διδαχτεί στο δημόσιο σχολείο, κάνοντας την εισαγωγή στις παραπάνω σχολές προνόμιο εκείνων που έχουν την οικονομική δυνατότητα να στραφούν σε ιδιαίτερα μαθήματα ή σε φροντιστήρια σχεδίου, ως τη μοναδική επιλογή, εντείνοντας τις κοινωνικές ανισότητες και καταστρατηγώντας μία από τις βασικές αρχές της δημοκρατικής κοινωνίας, που είναι η παροχή ίσων ευκαιριών στη μάθηση.

Η μη σύσταση επαρκών οργανικών θέσεων Καλλιτεχνικών στο Γενικό Λύκειο, μαζί με τους σχεδόν μηδενικούς διορισμούς της τελευταίας δεκαετίας, σε συνδυασμό με τον χαρακτήρα του μαθήματος, που διδασκόταν ως μάθημα επιλογής, συντέλεσαν στην υποβάθμισή του, αφού δεν υπήρχαν σε όλα τα σχολεία εκπαιδευτικοί για να το διδάξουν. Έτσι, τα τελευταία χρόνια οι μαθητές/τριες σε πολλές περιπτώσεις οδηγήθηκαν να επιλέξουν ανάμεσα σε άλλα μαθήματα επιλογής, παρά την αυξημένη ζήτηση για το μάθημα των Εικαστικών.

Ακόμα και κάτω από αυτές τις συνθήκες, με περιορισμένο έμψυχο δυναμικό, χωρίς τους κατάλληλους εργαστηριακούς χώρους και ανεπαρκή υλικοτεχνική υποδομή σχεδόν στα περισσότερα σχολεία, χιλιάδες μαθητές και μαθήτριες παρακολούθησαν το μάθημα των Εικαστικών αυτή τη χρονιά, διευρύνοντας τους ορίζοντές τους μέσα από την καλλιτεχνική δημιουργία.

Η ενασχόληση με την τέχνη δεν αναδεικνύει μόνο τα ιδιαιτέρα ενδιαφέροντα ενός νέου ανθρώπου, αλλά διαμορφώνει την προσωπικότητά του, συμβάλλοντας σημαντικά στην αισθητική καλλιέργειά του.

Η εικαστική αγωγή δεν συμβάλλει μόνο στην απόκτηση γνώσεων και δεξιοτήτων. Κυρίως διδάσκει έναν άλλο τρόπο σκέψης, καθώς υπάρχουν πολλές διαφορετικές οδοί για να προσεγγίσεις ένα πρόβλημα και όχι μια «σωστή» λύση του προβλήματος.

Αναπτύσσει την κριτική σκέψη, την αναλυτική και τη συνθετική ικανότητα μέσα από την παραγωγή δημιουργικών εικαστικών λύσεων και αναδεικνύει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του ατόμου. Επίσης, ο/η μαθητής/τρια μαθαίνει να εκτιμά την πολιτιστική κληρονομιά του κάνοντας τη σύνδεση ανάμεσα στην παράδοση και στο σήμερα μέσω της εικαστικής πράξης της οποίας και ο ίδιος μετέχει.

Πέρα από την ανάπτυξη της δημιουργικότητας, η τέχνη συμβάλλει αποφασιστικά στη συναισθηματική και τη νοητική ανάπτυξη ενός/μιας μαθητή/τριας, συνηγορώντας υπέρ της αναγκαιότητάς της σε όλες τις βαθμίδες της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης ως ένας χώρος έκφρασης και ελευθερίας, γνώσης και δημιουργίας.

Για όλους τους παραπάνω λόγους καθίσταται αναγκαία η επιστροφή των καλλιτεχνικών μαθημάτων στο Γενικό Λύκειο και η επανεξέταση της πρόσφατης απόφασης του υπουργείου Παιδείας. Η καλλιτεχνική Παιδεία οφείλει να παραμείνει αναπόσπαστο κομμάτι της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και κανένας από τους αυριανούς πολίτες να μην στερείται αυτής.

 

* Η Έλενα Ακύλα είναι εικαστικός καλλιτέχνης, εκπαιδευτικός εικαστικών μαθημάτων στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση

Στηρίξτε την έγκυρη και μαχητική ενημέρωση. Στηρίξτε την Αυγή. Μπείτε στο syndromes.avgi.gr και αποκτήστε ηλεκτρονική συνδρομή στο 50% της τιμής.

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Χωρίς σχέδιο θα πνιγούμε όλοι

Τελικά τι είναι χειρότερο; Το γεγονός ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη κρύβεται πίσω από το... λεφτόδεντρο Πέτσα για να αποκρύψει οφθαλμοφανείς ευθύνες στη διαχείριση του κορωνοϊού, των πλημμυρών ή το γεγονός ότι η κυβέρνηση...

Δειτε ολοκληρο το αρθρο
Όλες οι Ειδήσεις