Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Στη Φέρια Γαστρονόμικα της Χουαγιούα

Ένας από τους δεκάδες πάγκους της Γιορτής Φαγητού

Σαββατοκύριακο στην ορεινή σαλβαδοριανή κωμόπολη του 1577

Κείμενο - φωτογραφίες: ΘΑΝΟΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ

Πόσο εύκολο είναι να έρθεις σε επαφή με Ιστορία, έθιμα, αρχιτεκτονική, κουζίνα, ανθρώπους και φύση ενός τόπου επισκεπτόμενος μια ορεινή κωμόπολη 25.000 κατοίκων;

Σάββατο 29 Φεβρουαρίου 2020. Τρίτη ημέρα στο Ελ Σαλβαδόρ και ξεκινώ νωρίς το πρωί για την ενδοχώρα του και τη μήκους 32 χλμ. περιβόητη «Ρούτα δε Φλόρες», τις γραφικές αποικιακές κωμοπόλεις με έντονα χρώματα, φυτείες καφέ, καταρράκτες και με φόντο ένα καταπράσινο τοπίο με αγριολούλουδα που σχηματίζουν πανδαισία χρωμάτων, εξ ου και η ονομασία «Διαδρομή των λουλουδιών», και στο βάθος τις κορυφές των ηφαιστείων.

Παίρνω το λεωφορείο 205 και σε δύο ώρες βρίσκομαι στο Σονσονάτε, την πόλη - πύλη της Ρούτα δε Φλόρες. Σε όλη τη διαδρομή ο οδηγός κάνει στάσεις και ανεβαίνουν μικροπωλητές που πουλάνε από καρπούζι κομμένο σε φέτες και νερό μέχρι κοψίδια και κρέμα αλόης. Αλλάζω λεωφορείο στον σταθμό και παίρνω το 249 που περνά από τις κυριότερες κωμοπόλεις της Ρούτα δε Φλόρες, φθάνοντας μέχρι το Αουατσαπάν. Μία ώρα αργότερα κατεβαίνω στον πρώτο μου σταθμό, τη Χουαγιούα.


Μία φιάλη υγραερίου από τον χορηγό, έπαθλο στη νικήτρια του υπαίθριου διαγωνισμού χορού στο γκρουπ 60+

Ορχιδέες και καρδιά

Η ονομασία της πόλης προδίδει και το φυσικό περιβάλλον της. Πιθανότατα προέρχεται από την αζτέκικης γλωσσικής οικογένειας ναουάτ λέξη «Σουαγιούα» που σημαίνει «Ποταμός των πορφυρών Ορχιδέων» ή «Πόλη των ερυθρών ορχιδέων». Άλλοι λένε ότι προέρχεται από το «γιουαγιουάτ», που θα πει «Βαθέα ύδατα» ή «Νερά της καρδιάς». Και άλλοι μεταφράζουν την ονομασία ως «Τόπος των δένδρων», «Άλσος», ακόμη και «Τόπος του σκότους».

Γύρω στη μία το λεωφορείο σταματά στην αγορά. Όπως και στην πρωτεύουσα, τα πεζοδρόμια είναι κατειλημμένα από πάγκους μικροπωλητών και αυτοσχέδια κιόσκια με τσάντες, ρούχα, σαγιονάρες, αθλητικά παπούτσια και άλλα.

Από μακριά δεσπόζει ο κατάλευκος ναός του Μαύρου Χριστού, με το πανύψηλο καμπαναριό να ορθώνεται πάνω από τις στέγες της δημοτικής αγοράς. Τις τρεις πύλες εισόδου τριπλή στεφανώνουν τρεις τεράστιοι κόκκινοι σταυροί. Το εσωτερικό είναι στολισμένο με πένθιμα μοβ λάβαρα, καθώς την Τετάρτη μπήκαμε στη Σαρακοστή, που ολοκληρώνεται με την ακολουθία της Μεγάλης Πέμπτης στις 9 Απριλίου. Ένα σκηνικό κόντρα στο χαρμόσυνο της γαμήλιας τελετής που πραγματοποιείται αυτήν τη στιγμή. Πολύχρωμα βιτρό, η ξύλινη επιτοίχια εικόνα του Σαν Ρομέρο, αγάλματα και βεβαίως ο Εσταυρωμένος στο ιερό.

Βγαίνοντας περνάω απέναντι και κατεβαίνω τα πέντε σκαλιά της πλατείας. Δεκάδες πάγκοι είναι στημένοι σε όλη την έκταση της πλατείας, που έχει γίνει ένα απέραντο μπάρμπεκιου με φούρνους, ψησταριές, πάγκους, βιτρίνες, τραπέζια και καθίσματα.

Κοψίδια, γαρίδες, ταμάλες, φριχόλες, τσίλι, χυμοί, γλυκά, με τεράστια γούφερ ολόγυρα να παίζουν κούμπια και άλλους λατινοαμερικάνικους ρυθμούς. Κοιτάζω τις τιμές. «Carne a la parilla» 6 δολάρια. «Camarón al ajillo» 7 δολάρια. «Pechuga adobada» 5 δολάρια. Καφές 1,5 δολάριο.




Η εκκλησία του Μαύρου Χριστού
 

Αστέρια και χορός

Στην κάτω πλευρά της πλατείας η Χουαγιούα έχει το δικό της «Walk of fame». Πάνω σε μαύρες πλάκες, που ξεχωρίζουν από τις ωχρές της πλατείας, έχουν τοποθετηθεί αστέρια με τα ονόματα διασημοτήτων, όπως της σαλβαδοριανής καταγωγής Καλιφορνέζας δημοσιογράφου Νόρμα Ρόκε, της επίσης δραστηριοποιούμενης στην Καλιφόρνια επιχειρηματία Τερέζα Τεχάδα ή της διάσημης Orquestra Internacional Casino».

Σε μια άκρη της πλατείας βλέπω κόσμο συγκεντρωμένο. Γίνεται διαγωνισμός χορού. Ο παρουσιαστής φορά λευκό μπλουζάκι με το logo μιας εταιρείας γκαζιού διακριτικά στο στήθος, χορηγού του «happening». Οι νικήτριες ανά ομάδα κερδίζουν από μία μεγάλη φιάλη υγραερίου. Μία - μία οι συμμετέχουσες χορεύουν με τον παρουσιαστή.

Έτσι όπως είναι ψηλός και γυμνασμένος, λειτουργεί ως μαγνήτης και η ουρά των διαγωνιζομένων δεν έχει τελειωμό. Πολλές ίσα που εκτελούν τους βηματισμούς. Μερικές είναι καταπληκτικές, αξίζει να τις χαζεύεις. Δύο - τρεις από την ίδια παρέα, προφανώς συνεννοημένες και με διάθεση για χιούμορ, εκτελούν φιγούρες «Dirty dancing» προκαλώντας πανδαιμόνιο από χειροκροτήματα.


Με φόντο τα ηφαίστεια που περικλείουν τη Ρούτα Δε Λα Φλόρες

Στο τέλος κάθε γκρουπ ο παρουσιαστής, έχοντας παραταγμένες τις συμμετέχουσες, τις ανακοινώνει στο κοινό ζητώντας να χειροκροτήσει την κάθε διαγωνισθείσα ξεχωριστά. Όποια παίρνει το δυνατότερο χειροκρότημα κερδίζει φιάλη υγραερίου. Σε ένα γκρουπ δύο κύριες χειροκροτούνται εξίσου θερμά και ο χορηγός βραβεύει και τις δύο.

Το πρόβλημα είναι πως η πρώτη νικήτρια είναι μικροκαμωμένη και κάποιας ηλικίας, γύρω στα 65, για να σηκώσει την μπουκάλα στην απονομή και την αναμνηστική φωτογραφία. Ευτυχώς, ως σωστός τζέντλεμαν της ορεινής Κεντρικής Αμερικής, ο σύζυγος τη βοηθά διακριτικά.

Πηγαίνω για τσάι στα περίχωρα, καθώς έχω εντοπίσει ένα πολυτελές συμπαθητικό καφέ με μπαλκόνι και με θέα τα ηφαίστεια στο βάθος.

Στον δρόμο για το λεωφορείο για την επόμενη κωμόπολη θαυμάζω τη street art της Χιουαγούα. Όπως και στην υπόλοιπη Κεντρική Αμερική, έτσι και εδώ το μουράλ είναι τέχνη υψηλών απαιτήσεων.

Αναχωρώντας απαντώ καταφατικά στο αρχικό μου ερώτημα.

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Επικοινωνιακή καραντίνα

Για όσους δεν το έχουν προσέξει, η πολιτική έχει τελειώσει. Στον δημόσιο χώρο δεν υπάρχει αντιπαράθεση, οι αιχμές της κυβέρνησης δεν διασταυρώνονται πουθενά, ούτε με την αντιπολίτευση, ούτε με την κοινωνία.

Δειτε ολοκληρο το αρθρο
Όλες οι Ειδήσεις