Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Γεωργία Βεληβασάκη: Έχουμε ανάγκη από μια επιστροφή στον ρομαντισμό

Πολυπράγμων και ανήσυχη η Γεωργία Βεληβασάκη, δεν σταματά να εργάζεται στο ευρύτερο πλαίσιο ενός ουσιώδους διεθνιστικού πολιτισμού με ρίζες και επίκεντρο όμως την Ελλάδα και ιδιαίτερα βέβαια, την Κρήτη...

Η εκ Θεσσαλονίκης ορμώμενη αλλά κρητικής καταγωγής (άρα και με ισχυρότατους δεσμούς με το νησί!) ιδιοσυγκρασιακή ερμηνεύτρια Γεωργία Βεληβασάκη και ο Αργεντινός (αλλά μόνιμα εγκατεστημένος στην Ευρώπη εδώ και πολλά χρόνια) συνθέτης και βιρτουόζος της κιθάρας Luis Borda γνωρίστηκαν σχεδόν συγκυριακά αλλά αυτό οδήγησε στη συνεργασία τους στον δίσκο «Aleli - De Creta a Buenos Aires», στον οποίο η πρώτη ερμήνευε τραγούδια του δεύτερου και άλλες συνθετών του nuevo tango. Ακολούθησαν αρκετές επισκέψεις του Luis Borda για κοινές συναυλίες τους εδώ και πριν λίγο καιρό ένα ακόμα album, το «Encuentros y despedidas», με επανεκτελέσεις μερικών τραγουδιών του πρώτου αλλά φυσικά και καινούργια. Με αυτή την αφορμή η Γεωργία Βεληβασάκη μάς μίλησε για το πόσο κοντά τελικά είναι το βόρειο και το νότιο ημισφαίριο ή τουλάχιστον, η Ελλάδα και η Αργεντινή!

 

* Γιατί επανεκτελείτε κάποια από τα τραγούδια του πρώτου δίσκου; Θεωρείτε ότι εκείνες οι εκτελέσεις δεν ήταν οι ιδανικές ή έστω ολοκληρωμένες;

Δεν πρόκειται, ακριβώς, για «επανεκτελέσεις». Αν έχουμε «αγγίξει» κάτι, είναι στο ότι επανηχογραφήσαμε κάποια μεμονωμένα όργανα όπως η κρητική λύρα.

*Αντίστοιχα, τι προσθέτουν ή και τι αλλάζουν ίσως αυτές οι νέες εκτελέσεις σε σχέση με τις αρχικές;

Θεωρούμε ότι έχουμε δώσει λίγη παραπάνω προσοχή στο κρητικό ηχόχρωμα.

* Τι σας έκανε να διασκευάσετε κάποια περισσότερο ή λιγότερο κλασικά ελληνικά τραγούδια; Θέλω να πω ότι αυτά θα περίμενε κανείς να τα διασκευάσεις μαζί με Έλληνες μουσικούς, ενώ, αντίστοιχα, από τη συνεργασία σου με τον Luis Borda αναμένουμε νέο υλικό.

Στο πλαίσιο της συνεργασίας μου με τον Luis Borda είχαμε την ευκαιρία να ανιχνεύσουμε καθένας τα ηχοχρώματα, τους ρυθμούς και τα μουσικά ιδιώματα της ιδιαίτερης πατρίδας του άλλου. Ερμηνεύω ένα τραγούδι του Carlos Gardel (σε διασκευή του Luis) ή ένα άλλο που αναφέρεται στον Atahualpa Yupanqui, έναν γίγαντα της Αργεντινής, ενώ εκείνος συνομιλεί μουσικά με τον λυράρη Λευτέρη Ανδριώτη στο «Αγρίμια κι αγριμάκια μου» ή διασκευάζει, μαζί με τον Γερμανό ουτίστα Roman Bunka, το «Ερωτόκριτος». Όσο για νέο υλικό, τα «Noche de tango» και «Un poquito de amor», είναι καινούργια τραγούδια που «πατάνε» γερά στην αργεντίνικη μουσική παράδοση.

* Έχοντας πλέον περάσει αρκετά χρόνια από τότε που αρχίσατε να συνεργάζεστε, ποια θα έλεγες ότι είναι τα κυριότερα μουσικά / μουσικολογικά αλλά και συναισθηματικά στοιχεία, που έφεραν τόσο κοντά μιαν Ελληνίδα ερμηνεύτρια και έναν Αργεντινό συνθέτη και κιθαρίστα, ο οποίος βέβαια ζει στην Ευρώπη εδώ και πολλά χρόνια;

Καταρχάς το γεγονός ότι είμαι από την Κρήτη συνδυάζεται με το ότι μου ταίριαξε το αργεντίνικο γλωσσικό ιδίωμα, περισσότερο ίσως από της Ισπανίας. Έπειτα οι Αργεντινοί, καθώς προέρχονται από τη Μεσόγειο, μοιράζονται πολλά με τους Έλληνες, είναι «έξω καρδιά», σαν εμάς. Ο Luis Borda ανέκαθεν ενδιαφερόταν για τη σύζευξη της μουσικής του με άλλα μουσικά και πολιτισμικά στοιχεία. Από την πλευρά μου, χωρίς να αφήνω από το βλέμμα μου την Κρήτη, πάντα είχα περιέργεια για τη μουσική με προέλευση από διάφορες περιοχές του κόσμου. Θα έλεγα ότι αμφότεροι είμαστε μουσικοί ουσιωδώς πλανητοπικοί (glocal). Κάπου εκεί συναντηθήκαμε...

* Τι βρίσκεις στο tango που υπάρχει και στην ελληνική μουσική, αλλά και ποια είναι τα στοιχεία που δεν συναντάς στην ημέτερη μουσική και το κάνουν τόσο ενδιαφέρον για εσένα;

Η Ελλάδα έχει περάσει δοξαστική εποχή του tango και μιλώ για τις δεκαετίες του ’30 και του ’40, σε μικρότερο βαθμό και του ’50. Επηρέασε συνθέτες όπως ο Μιχάλης Σουγιούλ, ο Κώστας Γιαννίδης και ο Αττίκ, οι οποίοι, με ερμηνεύτριες όπως η μεγάλη Δανάη, μας χάρισαν αθάνατα τραγούδια. Σήμερα έχουμε ανάγκη από μια επιστροφή στον ρομαντισμό και επιπλέον το πάθος του tango μάς ταιριάζει. Στην Αργεντινή υπάρχουν βέβαια και άλλοι ρυθμοί, όπως η chacarera και το huayno, που είναι αληθινή αληθινή πρόκληση για έναν/μια ερμηνευτή/ρια...

* Ποια ήταν, κατά τη γνώμη σου, η εξέλιξη και ωρίμανση αυτής της συνεργασίας μέσα στον χρόνο;

Με τον Luis Borda γνωριστήκαμε και συνδεθήκαμε με έναν τρόπο ξαφνικό και, παράλληλα, ήπιο και φυσικό. Σε αυτό έπαιξαν ρόλο οι συνεργάτες μας που αγκάλιασαν και στήριξαν τη συνάντηση αυτή, όπως ο παραγωγός μας Γιάννης Μαυρίδης, ο συνθέτης Κωνσταντίνος Αθυρίδης και ο κιθαρίστας Ανδρέας Ζιάκας, ενώ, γύρω από αυτόν τον πυρήνα, συσπειρώθηκε ένας κύκλος μουσικών που υπερέβη τα ελληνικά σύνορα όπως ο εκτελεστής του μπαντονεόν (το αργεντινό ακορντεόν) Marcelo Mercadante και εκείνος του ούτι Roman Bunka κ.ά. Δημιουργήθηκε έτσι μια «αγαπησιάρικη» ομάδα και πορευτήκαμε, παρουσιάζοντας τη δουλειά μας, στην Ευρώπη και την Ελλάδα.

* Είναι ορατή αυτή η εξέλιξη στα νέα τραγούδια του album και, αν ναι, από τι;

Οπωσδήποτε, κάνουμε ένα επιπλέον βήμα συμπεριλαμβάνοντας ένα κλασικό αργεντίνικο tango που δεν υπήρχε στο προηγούμενο album, έναν ακόμα παραδοσιακό ρυθμό της Αργεντινής, το huyano και μια «γερμανοαργεντίνικη» προσέγγιση σε ένα παραδοσιακό κρητικό τραγούδι.

* Οι ενορχηστρώσεις αυτή τη φορά είναι σαφώς πιο πλούσιες αλλά και πιο σύνθετες από την πρώτη. Υπήρχε κάποιος λόγος που εγκαταλείψατε την αρχική λιτότητα του υλικού σας ή προέκυψε αυθόρμητα;

Δεν θα το έλεγα, καθώς δεν έχουμε παρέμβει τόσο στις πρώτες ενορχηστρώσεις. Όσο για τα καινούργια, το «Ερωτόκριτος» είναι, μαζί με το «Volver» του Carlos Gardel, από τα πιο λιτά τραγούδια του δίσκου. Στο «Noche de tango» η ενορχήστρωση ακολουθεί την αισθητική του nuevo tango, ενώ το huayno, έναν χορό των Άνδεων, το παρουσιάζουμε μάλλον σε μια πιο «δροσερή» εκδοχή του στο «Un poquito de amor».

* Τι θεωρείς ότι έχεις αποκομίσει και έχεις ως προίκα για το μέλλον από αυτή τη συνεργασία, αλλά αντίστοιχα τι πιστεύεις ότι αποκόμισε και ο Luis Borda;

Ήταν για εμένα ένας αληθινός πλούτος. Δοκιμάστηκα σε μουσικά πεδία που δεν γνώριζα κα γνώρισα έναν σπουδαίο άνθρωπο και έναν μοναδικό μουσικό. Μοιραστήκαμε με τον Luis την ίδια την πράξη της δημιουργίας αλλά και στιγμές μέθεξης μπροστά στο κοινό...Πέραν τούτων απέκτησα έναν φίλο και εκείνος έναν κύκλο στην Ελλάδα από συνεργάτες και ακροατές που τον αγαπούν και τον θαυμάζουν.

* Ο δίσκος αυτός έχει σίγουρα ανακεφαλαιωτικό χαρακτήρα. Οφείλεται στο ότι ταυτόχρονα είναι και το τέλος της συνεργασίας σας ή, αντίθετα, κλείνει το πρώτο κεφάλαιο για να ανοίξει το δεύτερο;

Σωστά το τοποθετείς ως «ανακεφαλαιωτικό». Οι λόγοι ωστόσο που έχουμε συμπεριλάβει το παλαιό μας υλικό σε μια νέα δισκογραφική εργασία είναι αφενός, επειδή το CD «Aleli - De Creta a Buenos Aires» εξαντλήθηκε και θέλαμε να επανακυκλοφορήσει, αυτή τη φορά στην Ελλάδα (η προηγούμενη έκδοση είχε γίνει από την Enja Records του Μονάχου), αφετέρου ήταν ένα ζητούμενο η αποτύπωση του υλικού μας σε βινύλιο λόγω της ποιότητας του ήχου και της διαχρονικότητάς του ως υλικού. Ένας κύκλος τραγουδιών σίγουρα κλείνει, από εκεί και πέρα είμαστε ανοιχτοί σε ό,τι νέο έρθει με το καλό...

* Υπάρχει ένα πρόγραμμα ζωντανών εμφανίσεων για να παρουσιαστεί το album;

Σχεδιάζουμε κάποιες συναυλίες για το καλοκαίρι, για τις οποίες το κοινό μπορεί να ενημερώνεται από το www.velivasaki.gr.

* Στο διάστημα της συνεργασίας σας αυτή ήταν η μόνη μουσική δραστηριότητά σου ή υπήρχαν και άλλες που δεν γίνονταν ευρύτερα γνωστές; Όπως και αν έχει, ποια θα είναι η συνέχεια για εσένα, με και/ή χωρίς τον Luis Borda;

Πέρα από το τραγούδι, ασχολούμαι με τη λογοτεχνική γραφή και την τέχνη της performance. Το 2018 εκδόθηκε το ποιητικό αφήγημα μου «Κοντσέρτο για μία ημέρα που πέρασε» και παρουσιάστηκε ζωντανά ως μουσικοποιητική performance στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Το ’19 το θεατρικό έργο μου «Τελευταία φορά», σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Αθυρίδη, ανέβηκε στο Δημοτικό Θέατρο Μελίνα Μερκούρη και το Βασιλικό Θέατρο Θεσσαλονίκης (το φθινόπωρο είναι πολύ πιθανόν να παρουσιαστεί και στην Αθήνα). Το επόμενο δισκογραφικό βήμα μου είναι μια μουσικοποιητική εργασία που ήδη ετοιμάζουμε με τον Ανδρέα Ζιάκα.

 

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Οι περικοπές μισθών είναι η αρχή

Ο περισσότερος κόσμος δεν το έχει συνειδητοποιήσει, υπνωτισμένος από το success story των καναλιών. Όμως το ξήλωμα της κοινωνικής συνοχής έχει ήδη ξεκινήσει με τη μείωση των μισθών κατά 20% και την απελευθέρωση των απολύσεων.

Δειτε ολοκληρο το αρθρο
Όλες οι Ειδήσεις