Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Στο Κάστρο της Μυτιλήνης: «Η μουσική μας ενώνει»

Της Τζώρτζιας Ρασβίτσου*   Μια διαφορετική συναυλία γέμισε τον μεγάλο χώρο συναυλιών στο Κάστρο της Μυτιλήνης, το Σάββατο το απόγευμα 13.7.19. Μουσικά σχήματα που δημιουργήθηκαν μέσα στα κέντρα...

Της Τζώρτζιας Ρασβίτσου*

 

Μια διαφορετική συναυλία γέμισε τον μεγάλο χώρο συναυλιών στο Κάστρο της Μυτιλήνης, το Σάββατο το απόγευμα 13.7.19. Μουσικά σχήματα που δημιουργήθηκαν μέσα στα κέντρα φιλοξενίας της Μόριας και του Καρά Τεπέ, όπου παραδίδονται μαθήματα μουσικής σε μικρούς και μεγάλους στο πλαίσιο του προγράμματος Connect by music - Η μουσική μας ενώνει, (διδασκαλία κιθάρας Αννίτα Ματζουράνη). 60 κιθάρες, 80 μουσικοί από όλο τον κόσμο και ένα πολύχρωμο μωσαϊκό θεατών, όπου Μυτιληνιοί, Ανατολίτες, Ευρωπαίοι, καθισμένοι δίπλα - δίπλα, τραγούδησαν, γέλασαν συγκινήθηκαν και χόρεψαν μαζί.

Ένα αγόρι από την Αφρική μιλώντας ελληνικά είπε: «Άκουσα ένα τραγούδι που μου άρεσε πολύ και το έμαθα για να σας το πω.» Και ενώ οι περισσότεροι περίμεναν ν’ ακούσουν ένα μελαγχολικό τραγούδι για μια χαμένη πατρίδα ή για την προσφυγιά, το αγόρι πήρε την κιθάρα του και έπαιξε το «Ρίτα Ριτάκι» των αδελφών Κατσιμίχα. Κοίταξα το πανδαιμόνιο που γινόταν γύρω μου: γυναίκες με βουρκωμένα μάτια χτύπαγαν παλαμάκια και τραγούδαγαν, νέοι - Έλληνες και ξένοι χόρευαν μαζί. Τα μαντίλια γλίστρησαν από τα μαλλιά των κοριτσιών τής Ανατολής που χόρευαν και έγιναν φουλάρια στον λαιμό τους.



Η μουσική δεν ενώνει μόνο, αλλά επουλώνει τις πληγές των παιδιών και των ενηλίκων που έφτασαν στο νησί μας και σήμερα στέκονται πάνω στη σκηνή παίζοντας κιθάρα ή δίπλα μας χορεύοντας.

Η Μυτιλήνη είχε πάντα τον δικό της ιδιαίτερο τρόπο να παράγει Πολιτισμό. Το ίδιο κάνει και σήμερα. Οι Μυτιληνιοί (οκτώ στους δέκα είναι ποιητές), άνθρωποι δύσκολοι και απότομοι, εξοικειωμένοι όμως με την προσφυγιά και με βαθιά ριζωμένη δημοκρατική, κινηματική παράδοση. Μέσα σε μια δύσκολη ιστορική συγκυρία για το νησί, υπάρχουν άνθρωποι που δεν το βάζουν κάτω, είτε φτιάχνοντας κοινωνική κουζίνα Ελλήνων και προσφύγων (ΝΑΝ), είτε πολυπολιτισμικές χορωδίες και μουσικά σχήματα, (Connect by music, Cantalaloun), είτε χώρους συνάντησης και δημιουργίας, βοηθούν την ειρηνική συνύπαρξη των ξένων με την τοπική κοινωνία και δίνουν στους πρόσφυγες μια δημιουργική διέξοδο. Μέσα στους καταυλισμούς μπορεί να ανθίσουν τα λουλούδια της δημιουργικότητας, της αισιοδοξίας, της ελπίδας, αρκεί να υπάρχουν οι σωστοί άνθρωποι και οι διοικήσεις που επιτρέπουν στα λουλούδια να ανθίσουν.

Ο καινούργιος δήμαρχος έχει υποσχεθεί στους ακροδεξιούς ψηφοφόρους του (εντός και εκτός Ν.Δ.) ότι θα κλείσει τον Καρά Τεπέ και το ΠΙΚΠΑ, χώρους όπου οι άνθρωποι ζουν ειρηνικά φτιάχνοντας ξανά τη ζωή τους με αξιοπρέπεια. Η Ν.Δ. μιλά για κλειστά κέντρα κράτησης, αγνοώντας πόση δουλειά έχει γίνει στο θέμα της διαχείρισης του αριθμού των προσφύγων στο μεγάλο hotspot της Μόριας, ώστε οι εικόνες ντροπής σήμερα να αποτελούν παρελθόν. Το ζητούμενο γι’ αυτούς είναι η γκετοποίηση, η εξαφάνιση και η δημιουργία ανθρώπων δεύτερης κατηγορίας.

Το ζητούμενα για εμάς τους υπόλοιπους είναι η κοινωνική ειρήνη και το δικαίωμα κάθε ανθρώπου στην Υγεία, την Παιδεία, την ασφάλεια, ώστε να γίνει χρήσιμο μέλος στην κοινωνία που θέλει να ενταχθεί.

Εύχομαι γρήγορα να απομονωθούν εκείνοι που έχουν αλλεργία στον Πολιτισμό και στη δημοκρατία και να μην χρειαστεί να βγούμε στους δρόμους για να υπερασπιστούμε τα αυτονόητα.

 

* Η Τζώρτζια Ρασβίτσου είναι συμβολαιογράφος

 

Δείτε όλα τα σχόλια
Κύριο άρθρο

Τάξις και Ασφάλεια

Από την επιχείρηση που έκαναν τα ΜΑΤ στα Εξάρχεια, μετά το τέλος της πορείας του Πολυτεχνείου, πληθαίνουν στα κοινωνικά δίκτυα τα βίντεο που δείχνουν τους αστυνομικούς σε ένα ντελίριο φανατισμού να επιδίδονται σε πράξεις αναίτιας βίας.

Δειτε ολοκληρο το αρθρο