Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

N. Μπελαβίλας: Κόψαμε τους κάβους, αυτών που έκαναν ρεσάλτο στην πόλη, oι Πειραιώτες παίρνουμε το τιμόνι

"Κόψαμε τους κάβους, αυτών που έκαναν ρεσάλτο στην πόλη. Δεν θέλουμε τα μαύρα καράβια τους στον Πειραιά, στο περήφανο λιμάνι μας. Άντε γειά! Οι Πειραιώτες παίρνουμε το τιμόνι της πόλης μας" είπε ο υποψήφιος Δήμαρχος Πειραιά, Νίκος Μπελαβίλας στο Πασαλιμάνι προλογίζοντας τον Αλέξη Τσίπρα

Είμαστε από εδώ, είμαστε Εδώ. Και εδώ είναι το Πασαλιμάνι. Η όμορφη θαλασσινή πλατεία του Πειραιά. Εδώ μεγαλώσαμε, οι παππούδες μας, οι γονείς μας, τα παιδιά μας. 

Δεν θα σας μιλήσω για τα νεοκλασικά του Τσίλλερ αυτή τη φορά, ούτε για τα θέατρα  και τα σινεμά που ήσαν απλωμένα εδώ απέναντι και χάθηκαν. Θα σας μιλήσω, για να το μάθετε οι Αθηναίοι, και εσείς κύριε Πρωθυπουργέ, για αυτά που ίσως δεν ξέρετε η περισσότεροι. Εδώ είναι το Πασαλιμάνι, όπου έστησαν τις σκηνές τους οι πρόσφυγες καθώς τους ξέβραζαν κατά κύματα τα πλοία στις αρχές του Σεπτέμβρη του '22.

Εδώ είναι το Πασαλιμάνι που ο στρατός χτύπησε τους απεργούς εργάτες τον Μάη του '23. Εκεί απέναντι, υπήρχε ένα τριώροφο νεοκλασικό με υπόγεια. Μιά σκοτεινή παραφωνία ανάμεσα στα υπόλοιπα μέγαρα. Το μοναδικό για το οποίο δεν λυπάμαι που γκρεμίστηκε. Από εκεί πέρασε το 1945 κρατούμενος ο Κοκκινιώτης ποδοσφαιριστής του "Ολυμπιακού", ο αντάρτης της Μάχης της Ηλεκτρικής Νίκος Γόδας, τον Φεβρουάριο του 1952, ο Νίκος Μπελογιάννης και λίγο αργότερα ο Νίκος Πλουμπίδης. Από εκεί πέρασαν σιδηροδέσμιοι, οι δικοί μας ο Γιώργης Μπελαβίλας, ο Τάκης Μπενάς, η Ελένη Κελτεμλίδου, χιλιάδες Πειραιώτες και Πειραιώτισσες στα χρόνια του Εμφυλίου, και ξανά τον Απρίλη του 1967. Αυτό ήταν το Τμήμα Μεταγωγών της Ασφάλειας Πειραιά. Ένα από τα σύμβολα του μίσους. Για όλους και όλες αυτούς είναι αυτό το κόκκινο γαρύφαλλο. Ευτυχώς γκρεμίστηκε. 

Μάθαμε να θυμόμαστε. Μάθαμε όμως και κάτι άλλο. Μάθημα, ευχή και κατάρα της γενιάς της Αντίστασης προς εμάς. Όχι να ξεχάσουμε, να κάνουμε στην άκρη το μίσος.

Εδώ λοιπόν, πριν μερικά χρόνια, παραμονές Ολυμπιακών Αγώνων, το 2002, πήγαν να μας πάρουν αυτή την πλατεία, αυτό το λιμάνι. Έβαλαν μπάρες και κάγκελα για να απαγορεύσουν την είσοδο σε όσους δεν διέθεταν σκάφος. Επιχείρησαν να διώξουν το Ναυτικό μας Μουσείο, τον Όμιλο Ερετών, να κτίσουν προβλήτες επάνω στους αρχαίους νεώσοικους. Ξεσηκωθήκαμε. Το Λιμάνι της Αγωνίας μπροστά, όχι μόνοι μας. Είχαμε δίπλα μας τους παλιούς Πειραιώτες, τους κατοίκους, τα αθλητικά σωματεία, αριστερούς, οικολόγους, σοσιαλιστές, συντηρητικούς και ανθρώπους που έμαθα να τιμώ. Πασαλιμανιώτες. Τον τότε πρόεδρο της Οργάνωσης της Νέας Δημοκρατίας, τον αείμνηστο βιβλιοπώλη Γρηγόρη Καλούδη και την Πρόεδρο της ΧΕΝ Πειραιά την αγαπητή Μαρία Κυριαζάκου, την οικογένεια των αρχαιολόγων Σταϊνχάυερ. Μπήκαν μπροστά, δίπλα μας και πετύχαμε το ακατόρθωτο, με όλους εναντίον μας. 

Το Πασαλιμάνι να είναι σήμερα ανοιχτό λιμάνι για τον περίπατο, ένα λιμάνι για Όλους. Πετύχαμε και κάτι άλλο: Μάθαμε να χτίζουμε συμμαχίες, με τους ανθρώπους που άλλοτε μας χώριζαν διαφορές, Για το καλό της πατρίδας μας, του Πειραιά.

Αυτή ήταν αγαπητέ Πρόεδρε, σύντροφε Αλέξη, η πρώτη μεγάλη δική μας δημοκρατική συμμαχία. Με αυτή την κληρονομιά αγώνων, με την υπόσχεση να μην αφήσουμε ποτέ στο μίσος να επιστρέψει στην πόλη μας, στήσαμε μαζί την δική μας, την μεγάλη πειραιώτικη Προοδευτική Συμμαχία, το σημερινό μεγάλο συνδυασμό μας, τον Πειραιά για Όλες και Όλους.

Τι θα κάνουμε όλοι εμείς;

Το Πρόγραμμα μας είναι πασίγνωστο, ξεδιπλώθηκε με δώδεκα θέσεις τους μήνες που πέρασαν. Όρισε την ατζέντα. Αντιγράφηκε, υιοθετήθηκε από τους πάντες, και τους αντιπάλους μας.

Επιβάλαμε στο τραπέζι, με πρώτη τη μάχη της καθημερινότητας, στα Μανιάτικα, στην Παλιά Κοκκινιά, στον Αγιο Δημήτρη και στην Αγιά Σοφιά, στο Νέο Φάληρο, στον Προφήτη Ηλία και στην Πειραϊκή. Την καθαριότητα και την ανακύκλωση, το κυκλοφοριακό και το πράσινο, τη συντήρηση των σχολείων, τους νέους παιδικούς σταθμούς και τον λαϊκό αθλητισμό, τους φωτεινούς δρόμους και τα καθαρά πεζοδρόμια, τη φροντίδα των ανθρώπων που έχουν ανάγκη.  

Μιλήσαμε για τα έργα που είναι στα συρτάρια του Δημαρχείου εν αναμονή, πέντε χρόνια τώρα. Τα 80 εκατομμύρια της ΟΧΕ-από την Περιφέρεια Αττικής, που λες και μας περισσεύουν, έμειναν αναπορρόφητα. 

Αυτά θα γίνουν.  Υποσχέθηκα, υποσχεθήκαμε στους δημότες του Πειραιά

κόπο, κούραση, κάτω, με δουλειά από κάτω, μαζί με όλους και όλες, αυτούς που "είναι από κάτω". Όπως κάναμε σε όλη μας τη ζωή, με προτεραιότητα στους δύο πυλώνες μας- στις ξεχασμένες γειτονιές και στη ρημαγμένη άλλοτε κραταιά εμπορική μας αγορά.

Θα γίνουν, από εμάς που τα ξέρουμε, από εμάς που τα σχεδιάσαμε, από εμάς που δεν έχουμε άλλο κίνητρο παρά μόνο την κοινωνική, οικονομική, πολιτιστική και περιβαλλοντική αναγέννηση του Πειραιά. Της πόλης μας που εδώ και είκοσι χρόνια, στέναξε κάτω από μία κρίση, ανικανότητας και ασχετοσύνης επάλληλων αστέρων που νόμιζαν ότι ο τίτλος του Δημάρχου είναι τίτλος ευγενείας για να τον περιφέρεις ως τρόπαιο και όχι τίτλος ευθύνης, ικανότητας, πολιτικής και δημοκρατικής ηθικής.

Υποσχεθήκαμε και κάτι άλλο.

Να τελειώσουμε την εποχή των ολιγαρχών, εδώ όπου γεννήθηκε το φαινόμενο για να μην πνίξει όλη τη χώρα. Αυτό δεν αφορά μόνον εμάς, αφορά  όλους σας σε όλη την Ελλάδα που μας παρακολουθείτε απόψε. Να μην τους αφήσουμε να αγοράσουν πόλεις, δημάρχους,  και κυβερνήσεις όπως σχεδιάζουν, αγοράζουν ομάδες και μίντια.

Αγαπημένοι γείτονες, συμμαθητές, συνάδελφοι, φίλοι, Πειραιώτες και Πειραιώτισσες, συνταξιδιώτες του "Πειραιάς για Όλους". Το πλοίο μας σαλπάρισε τον Νοέμβριο και έφτασε ως εδώ. Αυτό το πλοίο, μεταφέρει πεντακάθαρα φορτία, ιδεών, αγωνιστών, προγραμμάτων, σχεδίων. Ανεμίζει σε αυτό ελληνική σημαία, και όχι σημαία ευκαιρίας. Και στα ξάρτια του ανέβηκαν τα πειραϊκά λάβαρα όλων των συλλόγων μας. Του Ολυμπιακού, του Εθνικού, του Αργοναύτη, του Ατρόμητου,  και του Πορφύρα, του Φοίνικα, του Ομίλου Ερετών, του ΙΟΠ, του ΝΑΣ, του Ναυτικού Ομίλου και του Πειραϊκού Συνδέσμου. Γιατί είμαστε από εδώ.

Είμαστε εδώ, όλο το πλήρωμα. Καταφέραμε ήδη κάτι συγκλονιστικό μαζί σας.

Κόψαμε τους κάβους, αυτών που έκαναν ρεσάλτο στην πόλη. Δεν θέλουμε τα μαύρα καράβια τους στον Πειραιά, στο περήφανο λιμάνι μας. Ας τους ξεβράσει η θάλασσα όπου να ‘ναι, μακριά από εδώ.  Μακριά από τον ορίζοντα του Σαρωνικού. Άντε γειά! Οι Πειραιώτες παίρνουμε το τιμόνι της πόλης μας, Όλοι και Όλες, για Όλους  και Όλες.

Καλώς ήρθες σύντροφε Αλέξη στον Πειραιά που αλλάζει, στον Πειραιά που ετοιμάζεται μαζί με όλη την Ελλάδα για τις πολλές νίκες αυτών των εκλογών.

 

 

Δείτε όλα τα σχόλια