Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Παροχές ή θεραπεία αμαρτιών; Η ουσία μετράει

Eurokinissi

ΤΟΥ ΚΛΕΑΡΧΟΥ ΤΣΑΟΥΣΙΔΗ   - Η ελληνική Αριστερά, όπως ορίζεται σήμερα με ηγεμονεύουσα δύναμη τον ΣΥΡΙΖΑ, πρέπει να ορίσει αυστηρά τα «όχι» της.

ΤΟΥ ΚΛΕΑΡΧΟΥ ΤΣΑΟΥΣΙΔΗ

 

Για ακόμη μια φορά οι λαμπροί πολιτικοί που κοσμούν το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης (Μητσοτάκης, Αυγενάκης, Κυρανάκης, Μαρινάκης κ.ά.) και οι Ευρωπαίοι μέντορές τους (Βέμπερ και σία) έφτυσαν στα μούτρα τους Έλληνες που δεν κλέβουν την εφορία, που οι κυβερνήσεις Γ. Παπανδρέου, Λ. Παπαδήμου, Σαμαρά - Βενιζέλου τους έκλεψαν τουλάχιστον το 40% της σύνταξής τους, που πήγαιναν στο μανάβικο και μετρούσαν αν μπορούν να αγοράσουν μισό κιλό κεράσια ή δύο πορτοκάλια.

Είναι τουλάχιστον πολιτική αλητεία να βαφτίζουν «ψίχουλα» οι αντιπολιτευόμενοι (και οι τζουτζέδες τους από τα ΜΜΕ) τα 350 ώς 600 ευρώ που θα λάβουν οι συνταξιούχοι έναντι των δώρων που καταργήσανε οι παραπάνω σωτήρες από το 2010 ώς το 2014.

Για όσους και όσες δεν τους φτάνουν 1.800 ευρώ για να πάρουν σσσοκολλλάτες στα εγγόνια τους, ίσως και να ‘ναι έτσι. Ακόμη κι αν προσθέσουμε τη μηνιαία μείωση των εξόδων ενός μέσου νοικοκυριού από τη μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση και την ενέργεια, είναι αδύνατο να αντιληφθούν τα άτομα αυτά ότι η αύξηση των εισοδημάτων των συνταξιούχων, και όχι μόνο, είναι μια τεράστια ανάσα, αλλά και αναπτυξιακή ένεση.

Όμως, πίσω από τις ανόητες αντιδράσεις κρύβονται ο μεγάλος φόβος, ο πανικός.

Τα μέτρα αυτά έχουν μόνιμο χαρακτήρα. Και ο Αλέξης Τσίπρας ξεκαθάρισε ότι κάθε χρόνο θα αποκαθίσταται ένα τμήμα των απωλειών που υπέστησαν οι έντιμοι Έλληνες κατά τη διάρκεια της ματωμένης πενταετίας της άθλιας διακυβέρνησης των δεξιών ή των «σοσιαλιστών» της συμφοράς.

Εξήγησε, επίσης, αυτό που οι αντιπολιτευόμενοι κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν: ότι η μείωση του αφορολόγητου δεν θα γίνει, αλλά η απόφαση μπορεί να ληφθεί μόνο το φθινόπωρο, διότι στην Ευρωπαϊκή Ένωση όλοι οι προϋπολογισμοί πρέπει να εγκρίνονται είτε μια χώρα ήταν σε πρόγραμμα είτε σε εποπτεία ή επιτήρηση.

Ο πανικόβλητος Κυριάκος Μητσοτάκης ζητάει να καταργηθεί τώρα ο νόμος κι ας έχει εξηγηθεί εκατό φορές αυτό. Ο τάχα μου ευρωπαϊστής κληρονόμος αγνοεί και τις δηλώσεις του υπεύθυνου επίτροπου, του Π. Μοσκοβισί, και απαιτεί εδώ και τώρα να μειωθούν και τα αναγκαστικά πλεονάσματα. Αλήθεια, αυτός ο πολυπτυχιούχος του πανάκριβου (κ.λπ.) Χάρβαρντ θα μπορούσε να περάσει στο Μετσόβιο Πολυτεχνείο;

Πρέπει να είναι κανείς πολύ φανατικός ή πολύ ιδιώτης για να μην καταλαβαίνει ότι οι υποχρεώσεις που έχει αναλάβει η χώρα (όχι μόνο η σημερινή κυβέρνηση) είναι αναγκαίο να τηρηθούν ή -αν υπάρχει έδαφος αλλαγής τους, όπως έγινε με τη μη περικοπή των συντάξεων- να συμφωνηθεί αυτό με τους θεσμούς.

Αλλά ο παραληρηματικός Κ. Μητσοτάκης δεν κάνει τον κόπο να θυμηθεί πως ο ίδιος έχει απειλήσει ότι κινήσεις όπως η μη περικοπή των συντάξεων ή του αφορολόγητου, ή επιστροφή τμημάτων των δώρων που κλάπηκαν από τους συνταξιούχους, η κατάργηση της εισφοράς αλληλεγγύης κ.λπ. κ.λπ. θα οδηγήσουν τη χώρα στην οικονομική καταστροφή.

Όταν γίνονται πράξη, τα χλευάζει με αυτό το ψεύτικο ύφος που του έχουν διδάξει, δηλαδή κοφτό λόγο, χαμόγελα αυτοϊκανοποίησης για τα λεγόμενά του και με υποσχέσεις που γνωρίζει ότι δεν μπορεί να υλοποιήσει.

Το πρόβλημα δεν είναι πλέον ο Κ. Μητσοτάκης. Ούτε η ταχύτατα αυτοκτονική αντιαριστερή θέση της Φ. Γεννηματά, μηδέ τα απίστευτα αντιεπιστημονικά και αντιμαρξιστικά τσιτάτα των θαυμαστών του Στάλιν.

Το πρόβλημα είναι η απομάκρυνση πολλών νέων και λιγότερο νέων από την πολιτική, η στροφή των παραπεταμένων πολιτών σε μεταφυσικές αναζητήσεις ή σε ιδεολογίες του μίσους.

Η έναρξη εφαρμογής μιας καθαρά αριστερής πολιτικής πρέπει να συμβαδίζει με διαρκή άνοδο της εκπαίδευσης και της ενημέρωσης των πολιτών και της ακόμη πιο ξεκάθαρης στάσης απέναντι στη ραστώνη της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας, με πρώτο στόχο τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού δημοκρατικού μετώπου.

Στις μέρες που απομένουν, η ελληνική Αριστερά, όπως ορίζεται σήμερα με ηγεμονεύουσα δύναμη τον ΣΥΡΙΖΑ, πρέπει να ορίσει αυστηρά τα «όχι» της στις πολιτικές που έπληξαν την αξιοπιστία του ευρωπαϊκού εγχειρήματος.

 

 

 

Δείτε όλα τα σχόλια