Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Σταύρος Κοντονής: Γιατί διαφωνώ με την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας από τον λαό

"Απολύτως ορθή η υφιστάμενη διαδικασία επιλογής της ηγεσίας των Ανωτάτων Δικαστηρίων. Μέσω αυτής τέμνονται και οι τρεις συνταγματικές εξουσίες" - "Δυστυχώς, στο ζήτημα της δεσμευτικότητας υπήρξαν ακραίες τοποθετήσεις" - "Ο Κ. Μητσοτάκης αρνείται να τοποθετηθεί για την επανεκλογή του Πρ. Παυλόπουλου προφανώς γιατί άλλα έχει κατά νου"

Ο Σταύρος Κοντονής εξηγεί στην «Αυγή» γιατί διαφωνεί με την άποψη του ΣΥΡΙΖΑ ότι το εκλογικό σώμα πρέπει να εμπλακεί στην εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας. Ο βουλευτής Ζακύνθου και πρώην υπουργός Δικαιοσύνης καταψήφισε τη σχετική πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ υπογράμμισε ότι στο ζήτημα της δεσμευτικότητας της Αναθεωρητικής Βουλής από τις κατευθύνσεις της προτείνουσας Βουλής «υπήρξαν ακραίες τοποθετήσεις» και από την Ν.Δ. και από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Συνέντευξη στον Κώστα Παπαγιάννη

 

* Στο ζήτημα της δεσμευτικότητας της αναθεωρητικής Βουλής από τις κατευθύνσεις της προτείνουσας Βουλής εκφράζετε διαφορετική άποψη από αυτή του ΣΥΡΙΖΑ χωρίς να υιοθετείτε την πρόταση της Ν.Δ.;

Δυστυχώς, στο ζήτημα των διαλαμβανομένων στο άρθρο 110 του συντάγματος υπήρξαν ακραίες τοποθετήσεις. Η Ν.Δ. προέβαλε την άποψη ότι πρέπει να περιοριστεί στην απαρίθμηση των υπό αναθεώρηση άρθρων του συντάγματος χωρίς να περιγράφεται το περιεχόμενο ή η κατεύθυνση της πρότασης αναθεώρησης, αφήνοντας δηλαδή στο σκοτάδι το εκλογικό σώμα, το οποίο καλείται να πάρει θέση για τη συνταγματική αναθεώρηση μέσω της συγκρότησης της νέας Βουλής, η οποία και θα αποφασίσει τελικά για τη διενεργούμενη αναθεώρηση. Πρόκειται για μια άποψη που υποτιμά το λαϊκό παράγοντα και ουσιαστικά δεν τον λαμβάνει υπόψιν της.

Από την άλλη, δεν μπορώ να δεχτώ την άποψη ότι μια Βουλή που έχει διαλυθεί έχει τη δυνατότητα να ποδηγετήσει ή να δεσμεύσει την επόμενη Βουλή στην περίπτωση που το εκλογικό σώμα θα διαμορφώσει διαφορετικούς κοινοβουλευτικούς και πολιτικούς συσχετισμούς.

Σε αυτή την περίπτωση, είναι σαν να κάμπτεται η αρχή της λαϊκής κυριαρχίας και να νοθεύεται από μια διαφορετική προηγούμενη λαϊκή ετυμηγορία.

Ας θυμηθούμε την αναθεώρηση του 1985, όταν η τότε ευρύτατη κοινοβουλευτική πλειοψηφία είχε προτείνει την κατάργηση των διατάξεων που συνιστούσαν τις λεγόμενες υπερεξουσίες του Προέδρου της Δημοκρατίας. Στη συγκεκριμένη πρόταση (η οποία υλοποιήθηκε τελικά από την αναθεωρητική Βουλή μέσω πάλι μιας ευρύτατης κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας ΠΑΣΟΚ - ΚΚΕ - ΚΚΕ Εσωτερικού) είχε αντιδράσει η Ν.Δ. ισχυριζόμενη ότι οι διατάξεις δεν θα έπρεπε να καταργηθούν. Αν λοιπόν τις εκλογές του 1985 τις είχε κερδίσει η Ν.Δ., και όχι το ΠΑΣΟΚ, αυτονόητο είναι ότι η συνταγματική αναθεώρηση δεν θα είχε προχωρήσει, αφού κυρίαρχα ο λαός θα είχε εκλέξει άλλη κυβέρνηση και εμμέσως θα είχε καταψηφίσει την πρόταση αναθεώρησης. Υπάρχει κανένας που να ισχυρίζεται ότι αν εκείνες τις εκλογές είχε κερδίσει ο Μητσοτάκης θα ήταν δεσμευμένος από την πρόταση της προηγούμενης Βουλής; Πιστεύω ότι δεν υπάρχει κανείς.

Η αναφορά στην υπ’ αρ. 11/2003 απόφαση του ΑΕΔ (ασυμβίβαστο βουλευτών / άσκηση επαγγέλματος) είναι τουλάχιστον ατυχής, αφού από την προμνησθείσα απόφαση προκύπτει ότι η Δικαιοσύνη μπορεί να εξετάζει τη συνδρομή διαδικαστικών προϋποθέσεων, τις οποίες τελικά ούτε αυτές εξέτασε μιας και απέρριψε τον προβληθέντα ισχυρισμό «προεχόντως ως ερειδόμενο επί ανακριβούς προϋποθέσεως».

 

* Γιατί το θέμα της εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας προκαλεί ένταση από τη στιγμή που τα κόμματα συμφωνούν στην αποσύνδεση της εκλογής από τις πρόωρες εκλογές;

Προφανώς γιατί δεν υπάρχει συμφωνία για τον τρόπο με τον οποίο θα αποσυνδεθεί η εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας από τη μη διάλυση της Βουλής.

Η Ν.Δ. προτείνει την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας με 151 ψήφους από τη Βουλή, πρόταση η οποία ακυρώνει την ανάγκη συγκρότησης ευρυτέρων πλειοψηφιών, όπως ορίζεται πολύ σωστά στο ισχύον σύνταγμα. Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι ο κ. Μητσοτάκης, ενώ έχει προκληθεί κατ’ επανάληψη από τον πρωθυπουργό να απαντήσει για το αν θα υπερψηφίσει την ανανέωση της θητείας του σημερινού Προέδρου της Δημοκρατίας, έτσι ώστε να αποσυνδεθεί η επικείμενη αναθεώρηση από την πρώτη, μετά την αναθεώρηση, εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας, αρνείται να τοποθετηθεί προφανώς γιατί άλλα έχει κατά νου, τα οποία νομίζει ότι δια της σιωπής θα αποκρύψει. Ορισμένες όμως φορές η σιωπή είναι πιο αποκαλυπτική ακόμη και από τις πιο ηχηρές δηλώσεις.

Ακολούθως, δεν με βρίσκει σύμφωνο η άποψη του κόμματός μου ότι θα πρέπει να εμπλακεί το εκλογικό σώμα στην εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας για τους εξής λόγους:

α) Ακόμα κι αν δεν προστεθούν αρμοδιότητες στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας διαμορφώνεται μια νέα κατάσταση, γιατί πλέον ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, εκλεγόμενος και νομιμοποιούμενος από τον λαό, δύναται να μετατραπεί σε ισχυρό πολιτικό παράγοντα με απρόβλεπτες απολήξεις για το πολιτικό σύστημα.

β) Ο εκλεγμένος από τον λαό Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα έχει αναλωθεί σε έναν έντονο προεκλογικό αγώνα και θα έχει λάβει τον χαρακτηρισμό του «κομματάρχη» από την πρώτη μέρα άσκησης των καθηκόντων του, δηλαδή θα έχει υπονομευθεί, πριν ακόμη αναλάβει τα καθήκοντά του ο ρόλος του ως ρυθμιστή του πολιτεύματος και αδιαμφισβήτητου εκφραστή του λαού και του έθνους.

γ) Αν η χώρα μπει στη διαδικασία εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας, η οποία θα έχει εντονότατο κομματικό ανταγωνισμό, καλύτερο θα ήταν αυτός ο ανταγωνισμός να είναι καθαρός και σαφής μεταξύ των κομμάτων και όχι «υποκρυπτόμενος» μέσω κομματικών υποψηφίων για την θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας.

δ) Στην περίπτωση που εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας ο υποψήφιος της αντιπολίτευσης, είναι βέβαιο ότι αυτή θα ζητήσει εκλογές, ισχυριζόμενη ότι μέσω της προεδρικής εκλογής προέκυψε άρση της «νομιμοποίησης» της κυβέρνησης. Τότε, δύο τινά μπορούν να συμβούν: ή θα μπούμε σε μια κατάσταση μόνιμης αμφισβήτησης της κυβερνητικής πλειοψηφίας ή θα έχουμε παραίτηση της κυβέρνησης και εκλογές, οπότε, αυτό που κατά τα άλλα θέλουμε να πετύχουμε, δηλαδή τον αδιατάρακτο τετραετή κοινοβουλευτικό βίο μιας κυβέρνησης, θα το ακυρώσουμε με τον πλέον επώδυνο για τους θεσμούς τρόπο.

 

* Η αντιπολίτευση κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ ότι απέφυγε να καταθέσει προτάσεις για το ζήτημα της λειτουργίας της Δικαιοσύνης. Κρίνετε ότι οι ισχύουσες διατάξεις είναι επαρκείς ή εκτιμήθηκε ότι δεν μπορεί να υπάρξει συναίνεση σε αυτό το «ευαίσθητο» ζήτημα;

Θεωρώ απολύτως ορθή την υφιστάμενη διαδικασία επιλογής της ηγεσίας των ανωτάτων δικαστηρίων της χώρας. Όχι μόνο γιατί μέσω αυτής τέμνονται και οι τρεις συνταγματικές εξουσίες, διαδικασία που ενισχύει την εύρυθμη λειτουργία του πολιτεύματος, αλλά και γιατί σε μια ενδεχόμενη κακή επιλογή δύναται το πολιτικό σύστημα να επανέλθει και να διορθώσει αρνητικές καταστάσεις, διαδικασία αδύνατη αν η επιλογή γινόταν αποκλειστικά ενδοδικαστικά.

Κατά την παρούσα αναθεώρηση θα μπορούσαμε να είχαμε προβάλει το ζήτημα της αύξησης των ορίων συνταξιοδότησης των δικαστών, το οποίο είχε τεθεί κατά τρόπο αντισυνταγματικό από την πρώην πρόεδρο του Αρείου Πάγου, αφού είχε προταθεί η αλλαγή της συνταγματικής διάταξης με νόμο.

Έχω την άποψη ότι τα όρια συνταξιοδότησης θα πρέπει να αυξηθούν κατά τρία έτη και τούτο γιατί πιστεύω ότι οι δικαστές σε εκείνο το σημείο της σταδιοδρομίας τους βρίσκονται στην κορύφωση της επιστημονικής τους πορείας. Αντί, λοιπόν, να τους τοποθετούμε μετά τη συνταξιοδότησή τους είτε ως προέδρους ανεξαρτήτων αρχών ή άλλων νομικών προσώπων είτε ως νομικούς συμβούλους, καλύτερο θα ήταν να παραμείνουν στη θέση τους και να «εκμεταλλευτούμε» τα προσόντα και την εμπειρία τους να εκδίδουν ορθές και τεκμηριωμένες δικαστικές αποφάσεις.

 

 

 

Δείτε όλα τα σχόλια
Κύριο άρθρο

Η Ν.Δ. εξοφλεί τα ακροδεξιά της γραμμάτια

Η τοποθέτηση του Κ. Τσουβάλα και του Γ. Μαυρωτά σε θέσεις γενικών γραμματέων της κυβέρνησης Μητσοτάκη σε ένα πολιτικό συμπέρασμα οδηγούν: ότι οι δύο εκστρατείες μίσους που διεξήγαγε η Ν.Δ. ως αντιπολίτευση, δεν είχαν κανένα κίνητρο πέρα από την απροκάλυπτη πολιτική υποκρισία.

Δειτε ολοκληρο το αρθρο