Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Ένα ευρωβαλκανικό φόρουμ με ιδιαίτερη σημασία

Του Πάνου Τριγάζη - Η υπεράσπιση της ειρήνης παραμένει ζήτημα πρώτης προτεραιότητας για την περιοχή, ιδιαίτερα για τα δυτικά Βαλκάνια

Του Πάνου Τριγάζη*

 

Όλες οι πολιτικές δυνάμεις της Ελλάδας έχουν τον απολογισμό τους στο "Μακεδονικό", θετικό ή αρνητικό. Η δική μας Αριστερά, παλαιότερα ο ΣΥΝ και μετά το 2004 ο ΣΥΡΙΖΑ, έχει να επιδείξει εθνικά υπεύθυνη και διορατική στάση και δράση για το ζήτημα.

Το 1992 είχαμε κάνει το λάθος να συνταχθούμε με τη θέση του Συμβουλίου των Πολιτικών Αρχηγών υπό τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Καραμανλή, ότι «δεν αναγνωρίζουμε χώρα με το όνομα Μακεδονία ή παράγωγά του», αλλά μέσα σε λίγους μήνες πρώτος ο ΣΥΝ εισηγήθηκε λύση σύνθετης ονομασίας με γεωγραφικό προσδιορισμό, την οποία σταδιακά υιοθέτησαν και οι άλλες πολιτικές δυνάμεις του λεγόμενου δημοκρατικού τόξου. Δεν είμαστε η Αριστερά που διαρκώς «καμαρώνει» ότι κατέχει το αλάθητο.

Πρώτοι εμείς, όταν λεγόταν ότι δεν υπάρχει Αριστερά στα Βαλκάνια, επιδιώξαμε τη σύγκληση στην Αθήνα ενός βαλκανικού φόρουμ αριστερών και προοδευτικών δυνάμεων, το οποίο και έλαβε χώρα στο Ζάππειο, 2-4 Ιουνίου 1995. Εκεί είχαμε προσκαλέσει, πρώτη φορά, δύο κόμματα από την ΠΓΔΜ, τη Σοσιαλδημοκρατική Ένωση (της οποίας σήμερα ηγείται ο Ζόραν Ζάεφ) και το Σοσιαλιστικό Κόμμα. Στο τελικό, συνοπτικό ντοκουμέντο του φόρουμ είχαμε διακηρύξει ότι «δεν υπάρχουν λύσεις στη βία, στον εθνικισμό και τον μιλιταρισμό», προσθέτοντας ότι «η κοινή ασφάλεια, η συνεργασία και η συνανάπτυξη είναι ο μόνος δρόμος προς τον 21ο αιώνα».

Αρκετά χρόνια μετά, και αφού είχε ιδρυθεί το Κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ), το 2004, ο ΣΥΝ είχε εισηγηθεί ενός βαλκανικού δικτύου του νέου αυτού πολιτικού υποκειμένου, με αποτέλεσμα την οργάνωση διεθνούς διάσκεψης της ευρωπαϊκής Αριστεράς για τα Βαλκάνια στη Θεσσαλονίκη (7-8 Ιουνίου 2008). Η εν λόγω διάσκεψη είχε ως επιστέγασμα την υιοθέτηση «Βαλκανικού σχεδίου δράσης του ΚΕΑ» με πολύ ενδιαφέρουσες διαπιστώσεις που και σήμερα ισχύουν.

Κοινή ήταν η διαπίστωση Ευρωπαίων και Βαλκάνιων αριστερών ότι η υπεράσπιση της ειρήνης παραμένει ζήτημα πρώτης προτεραιότητας για την περιοχή, ιδιαίτερα για τα δυτικά Βαλκάνια, όπου πολλές πληγές παραμένουν ανοιχτές από τη διάλυση και τους πολέμους της Γιουγκοσλαβίας, με αποκορύφωμα τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ το 1999.

Δεύτερη διαπίστωση, ότι οι ίδιες οι εξελίξεις δείχνουν πως δεν υπάρχουν στρατιωτικές λύσεις στα προβλήματα, με την προσθήκη ότι «το ειρηνικό και αλληλέγγυο μέλλον των Βαλκανίων απαιτεί την υιοθέτηση μιας πολυδιάστατης αντίληψης για την ασφάλεια με βάση τον σεβασμό στο διεθνές δίκαιο, το απαραβίαστο των συνόρων, την ισότιμη συνεργασία, την κατοχύρωση των ανθρωπίνων και μειονοτικών δικαιωμάτων».

Επόμενη διαπίστωση, ότι «οι εξελίξεις στα Βαλκάνια αφορούν άμεσα και την ευρωπαϊκή ασφάλεια», γι’ αυτό και τονίζαμε ότι ένα σύστημα πανευρωπαϊκής ασφάλειας με βάση τον ΟΑΣΕ θα υπηρετούσε κατά τον καλύτερο τρόπο και την ειρήνη στην περιοχή αυτή.

Αξιοσημείωτη και η θέση ότι «εμπνεόμενο από έναν αριστερό ευρωπαϊσμό, το Κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς υποστηρίζει την ευρωπαϊκή προοπτική όλων των βαλκανικών χωρών, αλλά ταυτόχρονα διεκδικεί ισότιμες και αλληλέγγυες σχέσεις με τους λαούς της περιοχής, στηριγμένες σε επιλογές πραγματικής σύγκλισης και ενίσχυσης της κοινωνικής συνοχής».

Επίσης, υποστηρίχθηκε η ιδέα της πολυδιάστατης συνανάπτυξης και της αναβάθμισης της συνεργασίας των χωρών της νοτιοανατολικής Ευρώπης, με την προσθήκη ότι «στα Βαλκάνια υπάρχουν ισχυρότατοι πολιτισμικοί δεσμοί και τα πεδία συνεργασίας στον τομέα αυτό είναι πολλά και ευρύτατα».

Τέλος, διαπιστωνόταν ότι μεγαλώνει «η περιβαλλοντική αλληλεξάρτηση της περιοχής» και προτεινόταν η ιδέα για έναν Βαλκανικό Οικολογικό Χάρτη.

 

* Ο Π. Τριγάζης είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ

 

 

 

Δείτε όλα τα σχόλια
Κύριο άρθρο

Τα ψέματα κάποτε τελειώνουν

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη συμπλήρωσε 100 μέρες. Ο απολογισμός είναι μια πολιτική fast track, που έχει στόχο βασικά τρεις στόχους. Την παλινόρθωση του παλαιοκομματισμού, την εξυπηρέτηση κάθε είδους συμφερόντων και την επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα.

Δειτε ολοκληρο το αρθρο