Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Η μνημονιακή προίκα της απαγόρευσης συναθροίσεων

Eurokinissi

Δεν περιποιεί τιμή για μια αριστερή κυβέρνηση να εφαρμόζει ακραίες λογικές "νόμου και τάξης". Αν τα Μνημόνια τελείωσαν στην οικονομία, μαζί τους στο χρονοντούλαπο πρέπει να πάνε και τα μνημόνια της περιστολής των δικαιωμάτων και της ανελευθερίας

Σχεδόν όλη η Αθήνα, από την Βουλιαγμένη και τον Πειραιά μέχρι το Μαρούσι και το Χαλάνδρι, "έκλεισε" χθες και σήμερα είτε ταυτόχρονα είτε κατά διαστήματα με αφορμή την επίσκεψη της Άνγκελα Μέρκελ. Η ΕΛ.ΑΣ. μάλιστα για ακόμη μια φορά αποφάσισε την απαγόρευση συγκεντρώσεων και συναθροίσεων εντός των περιοχών που θα κινηθεί η καγκελάριος.

Σχήμα οξύμωρο, θα έλεγε κανείς, όταν αυτό το σχέδιο εφαρμόζεται από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, που έχει βιώσει με τον πιο σκληρό τρόπο αυτού του είδους τις απαγορεύσεις. Θυμόμαστε ότι την τελευταία φορά που είχε επισκεφτεί τη φιλόξενη πόλη μας η κυρία Μέρκελ έκανε βόλτες στους έρημους δρόμους πέριξ της Ηρώδου Αττικού στο πλευρό του Σαμαρά, ενώ την ίδια ώρα οι συγκεντρώσεις καταστέλλονταν με αγριότητα στην απροσπέλαστη Αθήνα. Τότε μάλιστα είχαν κυνηγηθεί, χτυπηθεί και προσαχθεί από τις δυνάμεις των ΜΑΤ, μεταξύ άλλων, και μέλη της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ.

"Αρχηγός κράτους έρχεται, είναι τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας" θα μπορούσε να πει κανείς. Σύμφωνοι. Βέβαια, αυτού του είδους τα μέτρα, οι απαγορεύσεις σε τέτοια έκταση, οι κλειστοί σταθμοί μετρό σε μέρες που ο κόσμος κινείται, ζει και εργάζεται και οι ακροβολισμένοι ελεύθεροι σκοπευτές έγιναν ρουτίνα στα χρόνια των Μνημονίων. Στα χρόνια δηλαδή της "έκτακτης κατάστασης" στην οποία είχαν περιέλθει το κράτος και η κοινωνία. Υφίσταται ακόμη αυτή η κατάσταση εξαίρεσης ή απλά κανονικοποιούμε μερικά από τα "έκτακτα" και αυταρχικά μέτρα που άφησε προίκα η μαύρη μνημονιακή εποχή;

Προφανώς, δεν είναι η Ελλάδα μια χώρα όπου θα μπορούσε ένας ηγέτης κράτους, πόσο μάλλον της Γερμανίας, να βολτάρει μέσα στον κόσμο - βέβαια, ακόμη και ο συντηρητικός Μακρόν το επιχείρησε χωρίς πρόβλημα. Είναι όμως θέμα δημοκρατίας το δικαίωμα στην ελευθερία της διαμαρτυρίας και των συγκεντρώσεων. Ένα θέμα για το οποίο η Αριστερά και ιδιαίτερα ο ΣΥΡΙΖΑ έχουν, πολλές φορές κυριολεκτικά, ματώσει.

Και σίγουρα, δεν περιποιεί τιμή για μια αριστερή κυβέρνηση να εφαρμόζει τέτοιες ακραίες λογικές "νόμου και τάξης". Αν τα Μνημόνια τελείωσαν στην οικονομία, μαζί τους στο χρονοντούλαπο πρέπει να πάνε και τα μνημόνια της περιστολής των δικαιωμάτων και της ανελευθερίας. Ακόμη κι αν σε τίποτα δεν θυμίζει η Αθήνα τη, μόνιμα, σιδερόφραχτη πόλη του Σαμαρά, σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις οι μνήμες που ξυπνούν ανοίγουν τις πληγές που με πόνο έχουμε παλέψει να κλείσουμε.

 

 

 

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Ανήθικοι και επικίνδυνοι

Όσο πλησιάζει η ώρα να έρθει η συμφωνία των Πρεσπών στην Ολομέλεια της Βουλής, τόσο η τακτική της Ν.Δ. γίνεται πιο ανήθικη, αλλά και πιο επικίνδυνη. Είναι σαφές ότι η Ν.Δ. θέλει να αποφύγει με κάθε...

Δειτε ολοκληρο το αρθρο