Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Προϋποθέσεις για ειρηνικό 2019

Του Πάνου Τριγάζη - Η συμφωνία των Πρεσπών αποτέλεσε ισχυρότατο πλήγμα για τους εθνικισμούς εκατέρωθεν των βορείων συνόρων της Ελλάδας, γι’ αυτό και χαιρετίστηκε από όλη τη δημοκρατική Ευρώπη, που ανησυχεί για τον κίνδυνο διάλυσης της Ε.Ε. λόγω της ανόδου του φαινομένου αυτού

Η εκπνοή του 2018 βρίσκει τον κόσμο σε γενικευμένη ανασφάλεια, η οποία πηγάζει όχι μόνο από τις πολεμικές συγκρούσεις και απειλές, αλλά και από άλλα οικουμενικά προβλήματα, όπως η εξάπλωση της φτώχειας και η επιδείνωση της κλιματικής αλλαγής. Επομένως, ζητείται η υιοθέτηση και η επικράτηση μιας αντίληψης καθολικής ασφάλειας - πολιτικής, οικονομικής, κοινωνικής, οικολογικής, ανθρώπινης.

Στην εποχή των ποικίλων αλληλεξαρτήσεων, η ασφάλεια δεν κατοχυρώνεται στρατιωτικά, δεν μπορεί να είναι μόνο εθνική ούτε, πολύ περισσότερο, εσωτερική και αστυνομική. Το επισημαίνω διότι έτσι την εννοούν η Ν.Δ. και άλλες συντηρητικές πολιτικές δυνάμεις.

Στον απολογισμό του 2018 για την εξωτερική πολιτική της Ελλάδας κορυφαία θέση κατέχει η συμφωνία των Πρεσπών. Είναι βέβαιο ότι θα υπάρξει άνθιση στις διμερείς σχέσεις της Ελλάδας και της Βόρειας Μακεδονίας όταν η συμφωνία αυτή κυρωθεί, αλλά θα ωφεληθεί πολλαπλά το σύνολο των Βαλκανίων.

Μεγάλη η σημασία της συμφωνίας αυτής και για την Ε.Ε., δεδομένου ότι, μεταξύ άλλων, υπηρετεί και τη στρατηγική τής διεύρυνσης στα δυτικά Βαλκάνια, την πλέον ευαίσθητη περιοχή της Χερσονήσου του Αίμου. Το επόμενο βήμα μετά την κύρωση της συμφωνίας πρέπει να είναι η εκπόνηση ενός σχεδίου βαλκανικής συνανάπτυξης τόσο στο πλαίσιο της Ε.Ε. όσο και της ιδέας της πανευρωπαϊκής συνεργασίας. Το σχέδιο αυτό οφείλουμε να προβάλουμε και στην πορεία προς της ευρωεκλογές, εν αντιθέσει προς συντηρητικές αντιλήψεις που ήθελαν -και θέλουν- τα Βαλκάνια να αποτελούν την «πίσω αυλή» της Ευρώπης.

Υπενθυμίζω ότι η συμφωνία των Πρεσπών αποτέλεσε ισχυρότατο πλήγμα για τους εθνικισμούς εκατέρωθεν των βορείων συνόρων της Ελλάδας, γι’ αυτό και χαιρετίστηκε από όλη τη δημοκρατική Ευρώπη, που ανησυχεί για τον κίνδυνο διάλυσης της Ε.Ε. λόγω της ανόδου του φαινομένου αυτού.

Οι ευρωεκλογές του Μαΐου θα είναι η πρώτη μεγάλη εκλογική μάχη της νέας χρονιάς, την οποία οι αριστερές δυνάμεις θα κερδίσουν στον βαθμό που θα προβάλουν το όραμα και τη δυνατότητα μιας μεγάλης αλλαγής στην κατεύθυνση μιας πιο δημοκρατικής, ειρηνικής, κοινωνικής και οικολογικής Ε.Ε. Από την άποψη αυτή, θα παίξει καθοριστικό ρόλο και η πρόταση της Αριστεράς για μια νέα σχέση ισότιμης ειρηνικής συνεργασίας της Ε.Ε. με τη Ρωσία.

Ας θυμηθούμε ότι η ουκρανική κρίση ξεκίνησε λόγω της προσπάθειας της Μόσχας να εμποδίσει τη σύνδεση της πρώην σοβιετικής δημοκρατίας με τις Βρυξέλλες στην προοπτική της ένταξής της, αλλά στη συνέχεια ήταν η Ευρώπη που συνέβαλε, διά της καγκελαρίου Μέρκελ και του Γάλλου Προέδρου Ολάντ στη δρομολόγηση της ειρηνευτικής διαδικασίας του Μίνσκ, που είναι τετραμερής (Γερμανία, Γαλλία, Ουκρανία, Ρωσία) και χωρίς τη συμμετοχή των ΗΠΑ. Συνεπώς, το ουκρανικό ζήτημα μπορεί και πρέπει να παραμείνει ευρωπαϊκή υπόθεση σε μια περίοδο που οι σχέσεις Ρωσίας - ΗΠΑ επιδεινώνονται για διάφορους λόγους.

Η χρονιά που απέρχεται κληροδοτεί στον κόσμο και ένα πρωτοφανές επίπεδο παγκόσμιων στρατιωτικών δαπανών, με πρωτοκαθεδρία των ΗΠΑ και στον τομέα αυτό, με τη Ρωσία και την Κίνα να ακολουθούν.

Το 2019 περιμένουμε νέα βήματα ειρήνης στη Χερσόνησο της Κορέας, σε συνέχεια των συμφωνιών μεταξύ των κορεατικών κρατών που επιτεύχθηκαν το 2018, με τη συμβολή της Κίνας και των ΗΠΑ. Η παλιά ιδέα του φιλειρηνικού κινήματος για την αποπυρηνικοποίηση της κορεατικής χερσονήσου πρέπει και μπορεί να γίνει πραγματικότητα κι ας πάψουν ορισμένοι να τη χαρακτηρίζουν ουτοπική.

Η πολύπαθη Μέση Ανατολή δεν φαίνεται να ηρεμεί, παρότι ο πόλεμος της Συρίας βαίνει στο τέλος του. Η Ε.Ε. καλείται να αναλάβει τις ευθύνες της με ένα συνολικό σχέδιο ειρήνης για τη Μέση Ανατολή και τη Μεσόγειο, με βασικά συστατικά, πέραν της ειρήνευσης στη Συρία, την ευόδωση του νέου γύρου συνομιλιών για το Κυπριακό και την αναζωογόνηση της ειρηνευτικής διαδικασίας για το Παλαιστινιακό.

Τέτοιες πρωτοβουλίες, της νέας σχέσης με τη Ρωσία συμπεριλαμβανομένης, θα αποτελέσουν αντίβαρο και για την -βέβαιη πλέον- αποχώρηση της Βρετανίας, καθώς για την αντιμετώπιση του «τυφώνα» Τραμπ, που έχει κηρύξει εμπορικό πόλεμο στην Ε.Ε., αλλά επέφερε και πλήγμα στην ευρωπαϊκή ασφάλεια, ακυρώνοντας την ιστορική συμφωνία Ρίγκαν - Γκορμπατσόφ του 1987 για την απόσυρση και καταστροφή των πυραύλων μέσου βεληνεκούς, γνωστότερων και ως «ευρωπυραύλων».

Επιστρέφοντας στα του οίκου μας, δεν θα ησυχάσουμε από τις προκλήσεις και τις απειλές της Άγκυρας στο Αιγαίο και στην Κύπρο, αλλά η απάντηση δεν μπορεί να είναι νέοι πολυδάπανοι εξοπλισμοί, όπως προτείνουν ορισμένοι. Ενδεχόμενη τέτοια επιλογή θα ανέκοπτε την ελπιδοφόρα μεταμνημονιακή πορεία της ελληνικής οικονομίας και πιθανότατα θα ωφελούσε ιδεολογικά την Ακροδεξιά. Οφείλουμε να εμμείνουμε σταθερά στην αναζήτηση λύσεων μέσω διαλόγου στη βάση του διεθνούς δικαίου, αναβαθμίζοντας παράλληλα τη διεθνή θέση και τον ρόλο της χώρας μας στο πλαίσιο της πολυδιάστατης ενεργητικά φιλειρηνικής εξωτερικής πολιτικής που ακολουθείται και φέρνει αποτελέσματα.

Με τις παραπάνω προϋποθέσεις, εύχομαι ειρηνικό 2019!

*Ο Π. Τριγάζης είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ

 

Δείτε όλα τα σχόλια