Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Πλεονασμάτων το ανάγνωσμα

Αγαπητή Ευγενία, Μου λες, δεν το περίμενες. Εξεπλάγης ευχάριστα διότι βαδίζουμε ολοταχώς και υπερηφάνως προς το πρωτογενές πλεόνασμα. Το τελευταίο έγινε το νέο φετίχ.

Αγαπητή Ευγενία,

Μου λες, δεν το περίμενες. Εξεπλάγης ευχάριστα διότι βαδίζουμε ολοταχώς και υπερηφάνως προς το πρωτογενές πλεόνασμα. Το τελευταίο έγινε το νέο φετίχ.

Ε, λοιπόν, εγώ δεν αιφνιδιάστηκα. Γιατί; Μα πρόκειται για ένα ακόμη πλεόνασμα στα τόσα πλεονάσματα. Ποιος-α διατείνεται ότι έχουμε έλλειμμα πλεονάσματος; Νά μερικά ενδεικτικά παραδείγματα από τον ανεξάντλητο σχετικό κατάλογο:

Κατ' αρχήν έχουμε αφθονία ψεμάτων. Μικρά, μεγάλα, εισαγόμενα και μη, δόλια, τερατώδη, παραπλανητικά, ολέθρια. Τα λεγόμενα «λευκά», αυτά που δεν βλάπτουν τρίτους, είναι μια μικρή μειοψηφία. Είναι τόση η αφθονία τους στον δημόσιο βίο που αποτελούν πλέον τον κανόνα. Έχουν μετατραπεί σε βασικό εργαλείο πολιτικής, χειραγώγησης της κοινής γνώμης, κατασκευής πλειοψηφούσας τάσης στην κοινωνία, δημιουργίας διαθέσεων. Εκφωνούνται με τον πιο φυσικό τρόπο και μήπως και τα πιστέψουν τελικά όσοι τα χαλκεύουν...

Η μαζική παραγωγή ψεμάτων τροφοδοτεί τη δυσπιστία, που δεν γνωρίζει προηγούμενο. Άφθονη ανυποληψία της πολιτικής και των πολιτικών, ογκούμενη απογοήτευση, καλλιέργεια απονομιμοποίησης της πολιτικής την ώρα που απαιτείται η μέγιστη πολιτικοποίηση. Και συγχρόνως ψευδείς, στρεβλές αναπαραστάσεις του πολιτικού φαινομένου και της συμμετοχής στα κοινά, όπως αυτές διαμεσολαβούνται, λόγου χάρη, με τα ναζιστικά τάγματα.

Συνεχώς και ασύστολα παραβιάζεται ο θεμελιώδης νόμος, το Σύνταγμα, και εισάγεται πρωτοφανής ανομία και αμορφία στην κοινωνική συγκρότηση.

Έχουμε πλησμονή τραπεζοκρατίας και χρεοκρατίας. Πλεόνασμα απόσυρσης της πολιτείας από τις στοιχειώδεις υποχρεώσεις ενός ευνομούμενου κράτους.

Δεν συζητώ, βέβαια, για τον πληθωρισμό των ανορθολογικών μεταρρυθμίσεων στον δημόσιο τομέα. Χαλάνε εκεί που «νοικοκυρεύουν». Αποδομούν εκεί που τάχα δημιουργούν. Σωρός θεσμικών ερειπίων ολόγυρα.

Έχουμε ακόμη αφθονία γερακιών, που ακροζυγιάζονται πάνω από τη γαλανή χώρα. Τόσα πολλά που μαύρισε ο ορίζοντας, σκοτείνιασε ο ζωοδότης ήλιος.

Α, και το άλλο. Πληθώρα λακέδων, πρόθυμων υπηρετών πολλών και ποικίλων αφεντάδων. Α, και γιέσμεν. Και αυλόδουλους. Και κάργα προέδρους και επικεφαλής. Από προέδρους κομμάτων δε, άλλο τίποτα. Είναι κάτι παρέες, που τις ονομάζουν κόμματα, ευτελίζοντας παραπέρα τον θεσμό. Κόμματα μονοθεματικά, με άγνωστο προγραμματικό περιεχόμενο, με συνέδρια που συγκαλούνται για να επιβεβαιώσουν τον αρχηγό, που κατά κανόνα είναι άνδρας.

Τώρα τελευταία παρατηρείται κατά κόρον ενασχόληση με την κακοποιημένη ιδέα της Κεντροαριστεράς. Ανασύσταση; Σύμπηξη εγχώριας «Ελιάς»; Δημιουργία από μηδενική βάση; Πώς θα βρεθεί άκρη με τον συνωστισμό των υποψήφιων επικεφαλής; Βρε παιδιά, ξεκινήστε από τη βάση, επιτέλους, και ύστερα να δούμε το χωροταξικό. Που πάει να πει, ποιες ιδέες, ποιο (εναλλακτικό) πρόγραμμα.

Εν τω μεταξύ τα αποθέματα του σεξισμού, της ξενηλασίας, της ομοφοβίας παραμένουν αναλλοίωτα και αυξάνονται. Α, και της βίας. Και της γενικής βίας και της βίας λόγω φύλου. Και του ανορθολογισμού. Εκείνη δε που έχει αγγίξει τα επίπεδα του συναγερμού είναι η λαϊκή απόγνωση.

Άσε τον καταιγισμό από φέισμπουκ και τουίτερ. Κάθε πολιτικός ή/και πολιτευτής που σέβεται τον εαυτό του εννοεί να πάρει θέση στα τρέχοντα με τον αποσπασματικό τρόπο που αυτά τα μέσα δικτύωσης επιτρέπουν. Και τι μας νοιάζει η παρόλα του καθενός και της καθεμιάς; Τι μας νοιάζει, λόγου χάρη, η προσωπική άποψη στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ; Η συλλογική θέση είναι αυτή που μετράει και προσδίδει σοβαρότητα. Ας μην επιτρέψει ο χώρος, η πληθωρική ενασχόληση ενίων στελεχών με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης -και όχι μόνο- να στραπατσάρει την εικόνα συλλογικότητας, σοβαρότητας, συντονισμένης προς τα έξω εμφάνισης που έχει ανάγκη ο χώρος.

Αφού σκέφτηκες αυτά που είπα παραπάνω και έγινες σοφότερη, κατάλαβες το περί πρωτογενούς πλεονάσματος ανάγνωσμα τι πρέπει να το κάνεις...

Δείτε όλα τα σχόλια