Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Δέκα χρόνια από το ολοκαύτωμα της Ηλείας

Πριν από δέκα χρόνια, την ημέρα αυτή ξεκίνησαν στη χώρα μας οι πιο καταστροφικές πυρκαγιές της ιστορίας. Αναφέρομαι στις πυρκαγιές που μετέτρεψαν τον Νομό Ηλείας σε «Χιροσίμα» αφήνοντας πίσω τους σαράντα πέντε νεκρούς και πρωτοφανείς καταστροφές περιουσιών και του περιβάλλοντος

Του Πάνου Τριγάζη

Λένε ότι η καθιέρωση ετήσιων «ημερών» δράσης ή «μνήμης» για κάποια θέματα ή γεγονότα λειτουργεί σαν άλλοθι για την αδράνειά μας όλες τις άλλες ημέρες του χρόνου. Ωστόσο αυτό δεν ισχύει για τους ενεργούς πολίτες. Οι ακτιβιστές της ειρήνης δεν περιμένουμε την 6η Αυγούστου, «Ημέρα της Χιροσίμα», για να δράσουμε ούτε οι οικολόγοι αναλαμβάνουν δράση μόνο την 5η Ιουνίου, «Παγκόσμια Ημέρας Περιβάλλοντος». Έχω, λοιπόν, να προτείνω να καθιερωθεί η 24η Αυγούστου ως «Ημέρα Δράσης» για την προστασία των δασών μας.

Πριν από δέκα χρόνια, την ημέρα αυτή ξεκίνησαν στη χώρα μας οι πιο καταστροφικές πυρκαγιές της ιστορίας. Αναφέρομαι στις πυρκαγιές που μετέτρεψαν τον Νομό Ηλείας σε «Χιροσίμα» αφήνοντας πίσω τους σαράντα πέντε νεκρούς και πρωτοφανείς καταστροφές περιουσιών και του περιβάλλοντος.

Έζησα από κοντά τον «πύρινο πόλεμο» της Ηλείας. Βρέθηκα στον Καϊάφα και στη Ζαχάρω από την πρώτη ημέρα της πολυδιάστατης καταστροφής, τη μαύρη Παρασκευή 24 Αυγούστου 2007. Την επομένη έκανα ένα οδοιπορικό από τη Ζαχάρω προς το Δημοτικό Διαμέρισμα της Μίνθης, που είναι η γενέτειρά μου. Είδα τις φλόγες να ζώνουν και τον Πύργο, να καίγεται ακόμα και το στολίδι του νομού μας και καμάρι της Ελλάδας, η Αρχαία Ολυμπία. Βρέθηκα δίπλα σε απελπισμένους, οργισμένους αλλά και μαχόμενους ανθρώπους, που επιστράτευσαν όσα μέσα διέθεταν - συχνά και την εφευρετικότητά τους - για να σώσουν τα σπίτια τους και τα χωριά τους. Συμμερίζομαι την άποψη που εξέφρασε μια μαθήτρια Λυκείου από το χωριό Καράτουλα, η Σωτηρία Βακάλη, ότι «το κύμα της φωτιάς απογύμνωσε τα πάντα: θεσμούς, φορείς και κυρίως τον κρατικό μηχανισμό».

Στο βιβλίο μου «80 ώρες σε πύρινο κλοιό - οδοιπορικό στις φλόγες της Ηλείας», το οποίο κυκλοφόρησε το 2008 από τις εκδόσεις «Ταξιδευτής», έχω καταγράψει πολλές εικόνες που δεν σβήνουν από τη μνήμη μου.

Εικόνα πρώτη: Ίσως η πιο αντιπροσωπευτική εικόνα της Ελλάδας εκείνο το καλοκαίρι είναι η εικόνα της τραγικής μάνας Αθανασίας Παρασκευοπούλου - Κάρτα που χάθηκε αγκαλιά με τα τέσσερα παιδιά της επιχειρώντας την έξοδό της από τον πύρινο κλοιό της Αρτέμιδας. Στο ίδιο σημείο εγκλωβίστηκαν και κάηκαν ζωντανοί συνολικά 23 άνθρωποι.

Εικόνα δεύτερη: Του 75χρονου Γιάννη Παπαχριστόπουλου στο χωριό Μιράκα (Αρχαία Πίσσα), που, προσπαθώντας να σώσει το κοπάδι του, αρνήθηκε να το εγκαταλείψει και τελικά κάηκε μαζί του.

Εικόνα τρίτη: Του Αλβανού μετανάστη Σπύρου Κιόσα, ο οποίος συμμετέχοντας με αυτοθυσία στη μάχη κατά της φωτιάς και στο μπλόκο της Αρτέμιδας μαζί με τους ντόπιους, υπέστη σοβαρά εγκαύματα αλλά σώθηκε. Μαζί με αυτόν και ο άτυχος αντιδήμαρχος Ζαχάρως Αντώνης Κρέσπης, ο οποίος υπέκυψε στα εγκαύματά του.

Εικόνα τέταρτη: της Φωτεινής Αποστολοπούλου, εργατοτεχνίτριας στην Εφορεία Αρχαιοτήτων της Αρχαίας Ολυμπίας, η οποία επέλεξε να μείνει στον χώρο της δουλειάς της και να αγωνιστεί για την προστασία του, την ώρα που οι φλόγες είχαν ζώσει το σπίτι της σε διπλανό χωριό. Το ίδιο έκαναν και πολλοί άλλοι συνάδελφοί της.

Εικόνα πέμπτη: πυροσβεστών από την Κύπρο και από το Ισραήλ που είχαν σταλεί από τις χώρες τους για να βοηθήσουν στην κατάσβεση, αποτελώντας μέρος ενός συγκλονιστικού πανελλήνιου και διεθνούς κινήματος αλληλεγγύης με την πυρόπληκτη Ηλεία. Ιδρύθηκε τότε και το «Ταμείο Μολυβιάτη» το οποίο μέσα σε λίγες ημέρες συγκέντρωσε 150.000.000 ευρώ από δωρεές 92.000 ατόμων και φορέων εντός και εκτός της χώρας μας.

Πρόταση στην κυβέρνηση:

Υπενθυμίζω ότι το «Ταμείο Μολυβιάτη» παραδόθηκε το 2009 στην κυβέρνηση του Γ. Α. Παπανδρέου με υπόλοιπο 118.000.000 ευρώ, ποσό που περιήλθε, τον Δεκέμβριο του 2010, στην αρμοδιότητα του τότε υπουργού Οικονομικών με βάση τον Νόμο 3895/2010. Με άλλα λόγια, το υπόλοιπο αυτό «φαγώθηκε» από το 1ο Μνημόνιο. Αναρωτιέμαι, λοιπόν, τώρα που η οικονομία της χώρας μας ανακάμπτει κι έχουμε πλεονάσματα, μήπως είναι η ώρα το ποσό αυτό να επιστραφεί στους δικαιούχους; Έχω μεταφέρει σχετική πρόταση στον πρωθυπουργό, διευκρινίζοντας ότι η απόδοση μπορεί να είναι συλλογική και όχι ατομική, δηλαδή με τη μορφή έργων υποδομής, ιδιαίτερα για τις περιοχές που επλήγησαν περισσότερο και ειδικότερα την Αρχαία Ολυμπία και τα χωριά του Δήμου Ζαχάρως.

Έχω υποστηρίξει και στο βιβλίο μου ότι οι καταστροφικές πυρκαγιές που έχουν πλήξει διαχρονικά πολλές περιοχές της Ελλάδας δεν πρέπει να χαρακτηρίζονται «θεομηνίες» διότι δεν είναι αποτέλεσμα «οργής Θεού» αλλά έργο ανθρώπων. Και δεν εννοώ μόνο κάποιων κυκλωμάτων εμπρηστών ή ατόμων, αφού έργο ανθρώπων είναι και η καταστροφική κλιματική αλλαγή, η οποία βρίσκει την έκφρασή της και σε πυρκαγιές σε όλη την Ευρώπη αλλά και σε καταστροφικούς τυφώνες, κατολισθήσεις και ερημοποιήσεις σε όλο τον κόσμο.

Ορθότατα, αναγνωρίστηκε από όλους στη διάρκεια των πρόσφατων πυρκαγιών η προσφορά των ανθρώπων του Πυροσβεστικού Σώματος αλλά και ομάδων εθελοντικής δασοπροστασίας που επέδειξαν αυτοθυσία εκτελώντας το καθήκον τους. Για εμένα οι συμπολίτες μας αυτοί, ένστολοι και μη, είναι φορείς ενός σύγχρονου πατριωτισμού. Διότι η προστασία του περιβάλλοντος στην εποχή μας αποτελεί συστατικό μιας πολυδιάστατης αντίληψης της ασφάλειας, συμπεριλαμβάνοντας τόσο τη διεθνή όσο και την εθνική και ανθρώπινη διάσταση της ασφάλειας. Άρα η πρότασή μου στην αρχή αυτού του άρθρου για την 24η Αυγούστου, θα μπορούσε να είναι να καθιερωθεί ως «Ημέρα Δράσης» για την προστασία των δασών αλλά και ως «Ημέρα του Δασοπυροσβέστη».

 

* Ο Πάνος Τριγάζης, μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ, υπήρξε υποψήφιος βουλευτής του κόμματος στον Νομό Ηλείας το 2007

Δείτε όλα τα σχόλια
Κύριο άρθρο

Το νέο ξεκίνημα του ΣΥΡΙΖΑ

Από σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ ξεκινά και επίσημα την καμπάνια εγγραφής νέων μελών. Στόχος του είναι να γίνει ένα μαζικό κόμμα της Αριστεράς, δεμένο με την κοινωνία και βασικός κορμός ενός προοδευτικού πόλου, που θα αντιπαρατεθεί με τις δυνάμεις της συντηρητικής Δεξιάς και του νεοφιλελευθερισμού.

Δειτε ολοκληρο το αρθρο