Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Πορεία απόκλισης

Η πτώση του κατά κεφαλήν ΑΕΠ μας (σε μονάδες αγοραστικής δύναμης) είναι πολύ μεγάλη -από το 88% του μέσου όρου της Ε.Ε. (2010) στο 75% το 2012- και απεικονίζει την πορεία απόκλισης της χώρας από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Του Κώστα Κάρη

Η πτώση του κατά κεφαλήν ΑΕΠ μας (σε μονάδες αγοραστικής δύναμης) είναι πολύ μεγάλη -από το 88% του μέσου όρου της Ε.Ε. (2010) στο 75% το 2012- και απεικονίζει την πορεία απόκλισης της χώρας από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Είναι η αντιστροφή (δηλαδή η αποτυχία) του συνθήματος - στόχου: "σύγκλιση", που κυριαρχούσε τη δεκαετία του '90 και του 2000, και στο εισόδημα και στα δικαιώματα και στους θεσμούς.

Τρία είναι τα ερωτήματα που προκύπτουν: Αυτή η πορεία απόκλισης -λόγω οικονομικών κ.λπ. πολιτικών- ακυρώνει τον στρατηγικό στόχο της σύγκλισης; Ουσιαστικά αυτό το ερώτημα βρίσκεται πίσω από τη διαφωνία ευρώ / δραχμή.

Αν θέλουμε να κρίνουμε λογικά, η αποτυχία αυτή δεν αρκεί για να γίνει αλλαγή στρατηγικού στόχου. Προκαλεί βεβαίως αμφισβήτηση, αλλά δεν αρκεί. Γιατί τότε ποιος στρατηγικός στόχος θα μείνει όρθιος; Μόνον οι πετυχημένοι;

Το δεύτερο ερώτημα αφορά το τι φταίει γι' αυτή την αποτυχία. Οπωσδήποτε υπάρχει ευθύνη των πολιτικών (μιλάμε γενικά) που εφαρμόστηκαν μετά το ξέσπασμα της κρίσης. Αλλά η βασική αδυναμία, τα πήλινα πόδια, προϋπήρχαν, όπως ορθά και δυνάμεις της Αριστεράς επέμειναν. Φούσκες, υποχώρηση της βιομηχανίας, υπερδανεισμός. Πολιτική απαξίωση. Ήταν εν πολλοίς στον αέρα η πορεία σύγκλισης. Απορρίπτοντας αυτή την καταστροφική πορεία μπορούμε να πάμε προς την αντιστροφή της πορείας απόκλισης.

Το τρίτο ερώτημα αφορά την ενδεδειγμένη πορεία γι' αυτη την αντιστροφή.

Θα άξιζε ένας ευρύς, ουσιαστικός διάλογος χωρίς έτοιμες λύσεις -γιατί μάλλον είναι πολύ αυθαίρετο να είναι κανείς τόσο σίγουρος. Υπάρχουν πολλές δυνάμεις στη χώρα που αγωνιούν ανυπόκριτα. Πρέπει να χαραχθεί αυτή η πορεία, παίρονοντας υπόψη την αποτυχία και τις αιτίες της. Αυτός είναι ο δρόμος.

 

Δείτε όλα τα σχόλια