Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Εμπόδιο στα σχέδια της Ν.Δ. η νέα Πρόεδρος της Δημοκρατίας

Eurokinissi

Του Γιώργου Βαρεμένου - Άμεση η αντίδραση ΣΥΡΙΖΑ στις μεθοδεύσεις Μητσοτάκη - Η κυβέρνηση έβγαλε από το ΣτΕ την κ. Σακελλαροπούλου, η οποία είχε ταυτιστεί με ορισμένες αποφάσεις, όπως για την εκτροπή του Αχελώου, και αφήνει τη θέση κενή, για να την καλύψει άραγε το σημερινό σύστημα εξουσίας με τον τρόπο που θεωρεί ότι κατέχει τη σχετική τεχνογνωσία και την παράδοση εργαλειοποίησης της Δικαιοσύνης;

Του Γιώργου Βαρεμένου*

Μετά την υπερψήφιση της κ. Σακελλαροπούλου στη θέση της Προέδρου της Δημοκρατίας, είναι χρήσιμες κάποιες σκέψεις πολιτικής αποτίμησης των λόγων που επέβαλαν στο επιτελείο που σχεδιάζει τις κινήσεις Μητσοτάκη και στο μπλόκ εξουσίας που τον στηρίζει, την συγκεκριμένη επιλογή. Μετά μάλιστα από μια περίοδο πρωτοφανούς ονοματολογίας, που κατέτεινε αντικειμενικά σε φθορά του κύρους του θεσμού και υποκειμενικά στην μετατροπή του σ’ έναν επιπλέον αρμό του προσωποπαγούς «μεταμοντέρνου» πελατειακού «επιτελικού» κράτους.

Οι παράγοντες είναι κυρίως οι εξής:

1. Μια υποψηφιότητα με πολιτικό βάρος και διεθνή εμβέλεια (χρήσιμα προσόντα στη σημερινή συγκυρία κρίσης στα εξωτερικά θέματα) θα ήταν ένας πήχης κάτω από τον οποίον θα αναγκαζόταν καθημερινά να περνάει ο Μητσοτάκης, με αρνητικά αποτελέσματα στο υπό κατασκευή από τον προπαγανδιστικό μηχανισμό ηγετικό προφίλ του.

Ας πούμε, ο Βαγγέλης Βενιζέλος, που αναζητά εναγωνίως έναν ρόλο στο «επιτελικό κράτος», μπροστά στον Κυρ. Μητσοτάκη θα φάνταζε ως μετενσάρκωση του Ουίνστον Τσώρτσιλ, έστω χωρίς ένα πούρο στο χέρι κι ένα ποτήρι κονιάκ στο τραπέζι. Η πολιτική, δηλαδή, ασχέτως ιδεολογίας ή στοχεύσεων, είναι απαραίτητο να ταιριάζει στα «μέτρα» Μητσοτάκη.

2. Έστω κι αν υπήρξε επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ για το ΣτΕ, η κ. Σακελλαροπούλου μπόρεσε εύκολα σχετικά να περάσει από τα διαμορφωμένα στρατόπεδα στο εσωτερικό της Ν.Δ. και ταυτόχρονα το σύστημα εξουσίας να προωθήσει το μήνυμα ότι ο σημερινός πρωθυπουργός παρακάμπτει τους βαρώνους και κυρίως τους Καραμανλή και Σαμαρά. Με την παράλληλη μέθοδο των υπουργοποιήσεων, μπορεί να πλαγιοκοπεί και να αφομοιώνει σε μια υπερβαρωνία τον νεομητσοτακισμό. Έτσι κι αλλιώς, υπεριδεολογία και συνεκτικός ιστός της Δεξιάς ήταν ανέκαθεν η εξουσία και τα συμπαρομαρτούντα της ή συναμαρτήματά της αν θέλετε.

Ερώτημα παραμένουν οι επόμενες κινήσεις Σαμαρά, μετά τις τροχιοδεικτικές βολές που έριξε, και οπωσδήποτε η θέση Καραμανλή στις προσπάθειες αναγκαστικής συνταξιοδότησης και απαξίωσής του ως ξεπερασμένου μπροστά στο κουστούμι που κόβουν και ράβουν στον σημερινό πρωθυπουργό. Ο οποίος, ειρήσθω εν παρόδω, εκλαμβάνει ως ιστορική τη νίκη του συστήματος που οδήγησε τη χώρα στη χρεοκοπία και τώρα θέλουν να πιστεύουν ότι βαπτίστηκε στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ της εκλογικής του επικράτησης.

Στο πλαίσιο αυτό, θεωρούν ότι μπορούν να απαξιώνουν τον μέχρι τώρα Πρόεδρο της Δημοκρατίας, του οποίου το θανάσιμο αμάρτημα ήταν ότι είχε προταθεί από τον ΣΥΡΙΖΑ και κινείται στο στρατόπεδο εκείνο της ευρύτερης παράταξης το οποίο ο Κ. Μητσοτάκης πρέπει να υπερκεράσει για να εδραιωθεί στην ηγεσία.

Ο τρόπος βέβαια της απαξιωτικής συμπεριφοράς Μητσοτάκη προς Παυλόπουλο φανερώνει και έναν μικρόψυχο ρεβανσισμό προς το πρόσωπο, το οποίο ο ίδιος δεν είχε ψηφίσει στην προηγούμενη εκλογή. Συν το ότι με την απομάκρυνση Παυλόπουλου θεωρεί ότι ξεμπερδεύει με την ισχυρή βούληση που εξέφραζε ο πρώην Πρόεδρος στα ελληνοτουρκικά και σε άλλα θέματα, όπως αυτό των γερμανικών αποζημιώσεων.

3. Με την επιλογή του, το σύστημα Μητσοτάκη θεωρεί ότι με τον σμπάρο αυτόν πετυχαίνει περισσότερα τρυγόνια. Έβγαλε από το ΣτΕ την κ. Σακελλαροπούλου, η οποία είχε ταυτιστεί με ορισμένες αποφάσεις, όπως για την εκτροπή του Αχελώου, και αφήνει τη θέση κενή, για να την καλύψει άραγε το σημερινό σύστημα εξουσίας με τον τρόπο που θεωρεί ότι κατέχει τη σχετική τεχνογνωσία και την παράδοση εργαλειοποίησης της Δικαιοσύνης; Αν συμβεί αυτό, θα πρόκειται για μεγάλη θεσμική εκτροπή, καθότι υπάρχουν «χορηγικά» συμφέροντα που παραδοσιακά θεωρούν το ΣτΕ ως μεγάλο εμπόδιο σε σημαντικά deals.

4. Με την επιλογή του, ο κ. Μητσοτάκης θεωρούσε ότι θα έβαζε σε δίλημμα τον ΣΥΡΙΖΑ, που την είχε προκρίνει για την ηγεσία του Ανώτατου Δικαστηρίου. Ενώ είναι γεγονός ότι το επιστημονικό και πολιτιστικό της υπόβαθρο δεν βρίσκεται μακριά του.

Εν κατακλείδι: Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ υπερέβη το δίλημμα του Μητσοτάκη, κλείνοντας το συντομότερο δυνατόν το θέμα.

Παραμένουν όμως ανοιχτά και προς απάντηση τα ερωτήματα για τις ευρύτερες στοχεύσεις ενός συστήματος εξουσίας, που πάει να ανοικοδομηθεί σε νέες βάσεις, πέρα από τις παραδοσιακές μεθόδους της κουμπαριάς, με τις οποίες η οικογένεια του σημερινού πρωθυπουργού έχει γράψει ανεπανάληπτες σελίδες πελατειακής ιστορίας. Ο ΣΥΡΙΖΑ, ως ηγετική δύναμη της αντιπολίτευσης, οφείλει -και αυτό ακριβώς πράττει- να οικοδομήσει ένα κοινωνικό και πολιτικό μπλοκ που δεν θα αποτρέπει απλώς την αναπαραγωγή των αιτίων που οδήγησαν στη χρεοκοπία, αλλά θα βάζει τις βάσεις για μια νέα ιστορική σελίδα στη χώρα.

 

* Ο Γιώργος Βαρεμένος είναι βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας ΣΥΡΙΖΑ

Δείτε όλα τα σχόλια
Κύριο άρθρο

Ωμοί και αναίσχυντοι

Από προχθές, ολόκληρο το σύστημα της Ν.Δ. που εμπλέκεται με οποιονδήποτε τρόπο με την υπόθεση Novartis περιφέρεται έξαλλο στα ΜΜΕ. Απειλεί τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Τσίπρα με ισόβια, κραυγάζει για έσχατες προδοσίες και ισόβια και εξαπολύει ύβρεις και απειλές κατά των μαρτύρων δημοσίου συμφέροντος

Δειτε ολοκληρο το αρθρο
Όλες οι Ειδήσεις