Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Κράτος δικαίου ή κράτος (κομματικής) πρόνοιας;

Σε 50 μέρες η Νέα Δημοκρατία αντικατέστησε τα περισσότερα πρόσωπα σε θεσμούς, δομές και φορείς με δικούς της. Πρακτικοί άνθρωποι οι κυβερνητικοί, εκπαιδευμένοι στην εξουσία, δεν μπορούν να χάνουν χρόνο με ευγένειες και δεοντολογίες.

Οι συριζαίοι θεωρούσαμε πως δεν είναι αυτονόητο ότι ένα στέλεχος της προηγούμενης κυβέρνησης Σαμαρά είναι απαραιτήτως κακό, προσπαθήσαμε συνεργασία. Σε πολλές περιπτώσεις φάνηκε ότι ο «κομματικός», ενδεχομένως όχι από κακή πρόθεση, αλλά ευρισκόμενος σε ομηρεία, δεν συνεργαζόταν.

Ξαφνικά ήγειραν θέματα που μπορεί να ήταν ξεχασμένα για χρόνια, αλλά μόλις ήρθε ο ΣΥΡΙΖΑ στα πράγματα γίνονταν επείγοντα και ανελαστικά. Ό,τι μπορούσε να δημιουργήσει κοινωνική δυσφορία το έκαναν. Συνέπρατταν μαζί τους και πολλοί (συμπληρωματικοί) άλλων παρατάξεων (καμιά φορά θα μιλήσουμε για το φαινόμενο). Όμως το σημαντικό είναι όχι μόνο ο εντεταλμένος κανίβαλος που σαμποτάριζε, αλλά και το στέλεχος που συνεργάστηκε τίμια και παραγωγικά χωρίς να αποκηρύξει τη (διαφορετική) πολιτική του ταυτότητα, αλλά και χωρίς να του ζητηθεί κάτι τέτοιο.

Με την ανυπόμονη κομματοκεντρική συμπεριφορά της Ν.Δ. οι ιδέες για προκήρυξη των θέσεων, για ανεξάρτητα εκλεκτορικά σώματα, για γραπτά με ΑΣΕΠ κ.λπ., που άρχισε δειλά να εφαρμόζει ο ΣΥΡΙΖΑ (και θα επέβαλλε μια οποιαδήποτε λογική αστικού κράτους δικαίου), πήγανε περίπατο. Εδώ και τώρα οι δικοί μας. Το ενδιαφέρον είναι ότι βάζουν τους αποτυχόντες πολιτευτές προϊσταμένους των επιτυχόντων. Το μπάχαλο θα είναι απερίγραπτο με τους ενδονεοδημοκρατικούς ανταγωνισμούς.

Αλλά επίσης αυτή η αδίστακτη αναξιοκρατία (που ενταφιάζει δίπλα στους σκληρούς κομματικούς και κάποιους πιθανώς αξιόλογους συνεργαζόμενους) διδάσκει και τους επόμενους. Σιγά μην περιμένουν. Θα ζητήσουν τις παραιτήσεις ακαριαία και θα βάλουν δικούς τους. Και μετά οι μεθεπόμενοι θα βάλουν δικούς τους και οι μετα-μεθεπόμενοι το ίδιο κ.ο.κ. Και θα συνεχίζεται το πάρτι των αργομισθιών, το πάρτι των κομματικών εντάξεων ιδιοτελούς στοχεύσεως, το πάρτι κρετίνων ή διεφθαρμένων που τους βρίσκεις μπροστά σου και πρέπει να τους εξηγήσεις «νινί να η Λόλα».

Ήμασταν ανεκτικοί ή αφελείς; Μερικές φορές κυβερνητικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ νόμιζαν ότι, όταν τους χτυπάνε στην πλάτη κάτι «παλιοσειρές» της Αυτοδιοίκησης ή συνδικάλες, τους έχουν «κερδίσει». Ότι «αδελφωμένοι» θα προσπαθήσουν να λύσουν ζητήματα κοινά, όπως το προσφυγικό, τις διοικητικές αργοπορίες, τους χαμένους φακέλους, τη σπατάλη πόρων, τα κυκλώματα που απομυζούν το δημόσιο χρήμα. Χα! Η απάντηση είναι αυτό που συμβαίνει αυτές τις εβδομάδες. Σάρωση και τοποθετήσεις.

Ποια είναι ενδεδειγμένη απάντηση; Να περιμένουμε τη σειρά μας και, εκπαιδευμένοι πλέον, να κάνουμε το ίδιο; Όχι. Να θεσμοποιήσουμε την προκήρυξη ενδιαφέροντος, την εκλογή από ανεξάρτητο εκλεκτορικό σώμα του στελέχους, τη συμβολαιακή δέσμευσή του, το ευκρινές καθηκοντολόγιο, την πρόβλεψη κυρώσεων σε περίπτωση κακοδιοίκησης, την πρόβλεψη επαίνου (υλικού ή συμβολικού) σε περίπτωση καλών υπηρεσιών, μέτρηση της υπηρεσιακής παραγωγικότητας, της ικανότητας αξιοποίησης των ανθρώπινων πόρων κ.λπ.

Αυτά που γράφω μοιάζουν με το «Εγκόλπιον του καλού μαθητού» που μας μοίραζαν στα γυμνασιακά μας χρόνια. Διότι η πειρατική ελληνική πραγματικότητα το μόνο που δεν ανέχεται είναι τίμιες και καθαρές διαδικασίες. Θυμηθείτε, το σκληρότερο μπούλινγκ το έφαγαν υπουργοί που προσπάθησαν τέτοιες μεταρρυθμίσεις. Ξαφνικά η προσπάθεια εκλογής και όχι διορισμού γινόταν «φιάσκο», «χάσιμο πολύτιμου χρόνου», «καθυστέρηση επειγουσών υποθέσεων», «ανικανότητα» κ.λπ. Η μεταρρύθμιση είναι σημαντική όταν την εκφωνεί ο νεοδημοκράτης, αλλά απαράδεκτη όταν την αποπειράται ο συριζαίος. Όχι μόνο γιατί υφέρπει ένα είδος αντι-ΣΥΡΙΖΑ πολιτικού ρατσισμού, αλλά γιατί η νοηματοδότηση του όρου είναι διαφορετική.

Αυτή την ποιοτική διαφορά πρέπει να την υπερασπιστούμε. Όχι μόνο γιατί πρέπει να δοθεί η μάχη του κράτους δικαίου, αλλά και γιατί στον μεροληπτικό πρέπει να αντιτάξεις τον αδέκαστο κάνοντάς τον ηγεμονικό κτήμα της δικής σου πολιτικής επικράτειας.

 

 

 

 

Δείτε όλα τα σχόλια
Κύριο άρθρο

Η ψήφος των αποδήμων

Από τις μεγαλόστομες διακηρύξεις του Τ. Θεοδωρικάκου για «το δικαίωμα της ψήφου των Ελλήνων σε όλη τη Γη» και τους πύρινους λόγους του Μητσοτάκη στην Αστόρια («το 2023 θα ψηφίσετε από τον τόπο διαμονής σας») μέχρι τις συνεχείς αναδιπλώσεις,

Δειτε ολοκληρο το αρθρο