Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Η δύναμη των απέξω είναι η δύναμή μας

Έχω τον καημό μου με τους απέξω. Μ’ αυτούς που έκαναν τα χαρτιά τους και ποτέ δεν τους επέλεγαν, μ’ αυτούς που σπούδαζαν, αλλά πάντα η προκήρυξη ήταν για τα διπλανά προσόντα, μ’ αυτούς που δεν ζητούσαν, που δεν πίεζαν, που δεν τα «έπαιρναν πάνω τους», για τους «βλάκες», τους αφελείς, αυτούς που προσβάλλονταν, που τσαντίζονταν, που στεναχωριόνταν, που πάντα τους ξεπερνούσαν οι καπάτσοι διπλανοί, τους εύθικτους, τους μελαγχολικούς.

Έχω τον καημό μου γιατί η πραγματικότητα συχνά τραβάει τον δρόμο της χωρίς φυσικά να τους κοιτάζει, χωρίς να τους αναγνωρίζει - αντίθετα, αναγνωρίζει τον διεκδικητή, τον θορυβώδη, τον επίμονο, αυτόν που κάνει τα ραντεβού, που επιμένει, που φωνάζει για να φοβηθεί η εξουσία, ώστε να πει στο τέλος, από αυτοσυντήρηση «δώσ’ του το να πάει στον διάολο, μας έχει πρήξει». Ναι, η πολιτική σκηνή έχει χτιστεί μ’ αυτά τα υλικά. Ένα μεγάλο μέρος, λοιπόν, του κόσμου που βρίσκεται απέξω έχει επενδύσει φαντασιακά στον ΣΥΡΙΖΑ -μερικές φορές επιβεβαιώθηκε, μερικές φορές όμως διαψεύστηκε αυτός ο κόσμος ο μικρός ο μέγας. Αυτό είναι το ίχνος μας, αυτή είναι η δύναμή μας. Και όχι η θνησιγενής είσπραξη της φθοράς του πολιτικού αντιπάλου.

Ένα είναι σίγουρο. Η νέα κυβέρνηση θα βοηθήσει αποφασιστικά στην ανάπτυξη του ΣΥΡΙΖΑ. Θα δουλεύει για λογαριασμό του δουλεύοντας για λογαριασμό της. Οι γκάφες, οι πελατειακές δεσμεύσεις -ο εσωτερικός λαός της που πρέπει να «εξυπηρετηθεί»- η πραγματικότητα που, όπως ξέρουμε πλέον, δεν (σου) «κάθεται», οι θεσμοί που θέλουν να σε ψαρώνουν κ.λπ. δημιουργούν το πολιτικό έλος.

Είναι σίγουρο ότι η νέα κυβέρνηση θα καθηλωθεί και στο στενό πλαίσιο, και στους δογματισμούς της, και στον παλαιοκομματισμό της. Πολλοί, άλλωστε, της εμπριμέ, ανέμελης και ανέφελης ρήξης έβριζαν (και εξακολουθούν) εκ του ασφαλούς τον «μνημονιακό ΣΥΡΙΖΑ», τον συμβιβασμό -φυσικά πάντα συμμετέχοντας στα ευρωπαϊκά προγράμματα ή ιδρύοντας κερδοφόρες, συστημικές ΜΚΟ, που ο “ξεπουλημένος” ΣΥΡΙΖΑ και οι “καρεκλοθήρες” βουλευτές του ψήφιζαν και εξασφάλιζαν θεσμικά τα τεσσεράμισι τελευταία χρόνια. Αυτή η διπλή ευκολία νεοδημοκρατικής αδυναμίας και λάθος πολιτικών με τη ρήξη παγωτού καϊμάκι εξασφαλίζουν φαινομενικά στον ΣΥΡΙΖΑ το ανέφελο τοπίο μιας ψυχαγωγικής αντιπολίτευσης. Λάθος.

Αυτή θα είναι η πλευρά μιας ηττημένης ενίσχυσης της παράταξης. Θα είναι ένας εγκλωβισμός στα στερεότυπα και τα εγγενή ελαττώματα. Διότι, αν καθηλωθεί το κόμμα στη σεζλόνγκ περιμένοντας να σαπίσουν οι άλλοι, θα χάσει αυτό που έχει αποταμιεύσει και έχει φανεί ως το πιο αναπτύξιμο πολιτικό κεφάλαιο.

Δεν είναι ο φόβος για τη «λαίλαπα της Δεξιάς», ούτε οι ανεπάρκειες της εμπράγματης δεξιάς πολιτικής που αποτελούν την πραγματική δύναμη της παράταξης. Ούτε οι μικροσυνωμοσίες, οι ομαδοποιήσεις, η ιδεολογική ανεπάρκεια και η στρατηγική ρηχότητα αποτελούν τη μόνη αδυναμία της. Η πραγματική δύναμη που θα εξουδετερώσει και πολλές αδυναμίες είναι η μεγάλη λαϊκή επιείκεια, δηλαδή η επένδυση στον ΣΥΡΙΖΑ ενός μεγάλου μέρους από τα ανεκπλήρωτα όνειρα των απέξω. Οι απέξω είναι η μεγάλη δεξαμενή. Γιατί είναι το πιο ανέκφραστο κομμάτι εκλογικού κοινού, γιατί συχνά είναι το πιο ταλαντούχο και ψαγμένο και βασανισμένο τμήμα εκλογικού σώματος, γιατί η πολιτική του επιθυμία ποτέ δεν βρήκε αυλάκι σχεδιασμένο και εύστοχο για να εκφραστεί.

Δείτε όλα τα σχόλια
Κύριο άρθρο

Ο κύριος Βορίδης

O κύριος Βορίδης ξεκίνησε τη λαμπρή πολιτική του σταδιοδρομία ως στέλεχος του Μιχαλολιάκου στη νεολαία της ΕΠΕΝ και αργότερα διάδοχός του στην ηγεσία αυτής της διαβόητης χουντοφασιστικής οργάνωσης.

Δειτε ολοκληρο το αρθρο