Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Αντίο, παλιέ μου φίλε...

Με το τραγούδι "Όταν μια άνοιξη" σε στίχους του Μανώλη Αναγνωστάκη και μουσική του Μίκη Θεοδωράκη αποχαιρέτισαν χθες τον Γιώργο Μπράμο η οικογένειά του, οι φίλοι και οι σύντροφοί του.

Γεμάτος ο χώρος στο Α' Κοιμητήριο Αθηνών για το τελευταίο αντίο. Όλοι ήταν εκεί. Συναγωνιστές του από τα χρόνια του ΠΑΜ και του Ρήγα Φεραίου στην Ιταλία, από τα δύσκολα χρόνια του αντιδικτατορικού αγώνα, σύντροφοί του από τον Ρήγα την περίοδο της Μεταπολίτευσης και το ΚΚΕ Εσωτερικού, συνάδελφοί του από την "Αυγή" και τα μέσα ενημέρωσης που εργάστηκε, φίλοι και συνεργάτες του από τον χώρο του σινεμά και της τηλεόρασης.

Αποχαιρετισμός από τον Σπύρο Λυκούδη, τον Τέλη Σαμαντά και τον Θανάση Τσούκα. Μίλησαν για την προσφορά του, τη συμμετοχή του στον αντιδικτατορικό αγώνα, στον Ρήγα Φεραίο και στην Ανανεωτική Αριστερά. Τις ιδέες, τα όνειρα, τις αγωνίες, το έργο του στο σινεμά και στη λογοτεχνία και τις ευαισθησίες του. Τον γενναιόδωρο και γενναίο Γιώργο. Τον φίλο, τον σύντροφο, τον συναγωνιστή. Το άνθρωπο που έδινε απλόχερα πολλά. Και στους συνεργάτες του, και στους φίλους και στους συντρόφους του. Και κυρίως στους νέους. Μας άφησε πολλά, όχι όλα όσα θα ήθελε.

Αποχαιρετισμός από τον γιο του Μαρίνο και τις κόρες του Σαβίνα και Αναστασία. Για τον πατέρα που έχασαν...

Ο Γιώργος, ένας υπέροχος άνθρωπος, έφυγε νωρίς. Τον αποχαιρετάμε με τους στίχους του Μανώλη Αναγνωστάκη:

Όταν μια άνοιξη χαμογελάσει

θα ντυθείς μια καινούργια φορεσιά

και θα ’ρθεις να σφίξεις τα χέρια μου

παλιέ μου φίλε

Κι ίσως κανείς δε σε προσμένει να γυρίσεις

μα εγώ νιώθω τους χτύπους της καρδιάς σου

κι ένα άνθος φυτρωμένο στην ώριμη,

πικραμένη σου μνήμη

Κάποιο τρένο, τη νύχτα, σφυρίζοντας,

ή ένα πλοίο μακρινό κι απροσδόκητο

θα σε φέρει μαζί με τη νιότη μας

και τα όνειρά μας

Κι ίσως τίποτα, αλήθεια, δεν ξέχασες

μα ο γυρισμός πάντα αξίζει περισσότερο

από κάθε μου αγάπη κι αγάπη σου

παλιέ μου φίλε

 

Δείτε όλα τα σχόλια