Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Η Μέρκελ, ο Μακρόν και τα ευχολόγια

100 χρόνια Διεθνής Οργάνωση Εργασίας

Η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας (ILO) γιόρταζε χθες τα εκατοστά της γενέθλια. Όταν ιδρύθηκε, το 1919, ο κόσμος της εργασίας ήταν εντελώς διαφορετικός, τα εργασιακά δικαιώματα περιορισμένα ή και ανύπαρκτα, ανάλογα με τη χώρα, και η παγκοσμιοποίηση, όπως τη βιώνουμε σήμερα, σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Στόχος της ήταν “να διασφαλίσει την παγκόσμια ειρήνη μέσω της βελτίωσης των συνθηκών εργασίας και ζωής των ανθρώπων”. Και κάποια στιγμή, μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, η ILO εντάχθηκε στα Ηνωμένα Έθνη, όπως, για παράδειγμα, η UNESCO. Κάθε χώρα στέλνει στην ILO έναν εκπρόσωπο των συνδικάτων, έναν των εργοδοτικών οργανώσεων και δύο της κυβέρνησης. Κι όλοι μαζί υποτίθεται ότι φροντίζουν να επιβάλλονται παγκοσμίως εργασιακοί και κοινωνικοί κανόνες, έτσι ώστε “κανείς να μην αποκτά πλεονεκτήματα στο παγκόσμιο εμπόριο, μέσω της κατάργησης εργασιακών δικαιωμάτων και της χειροτέρευσης εργασιακών συνθηκών”.

Όποιος βλέπει τι γίνεται στον κόσμο, ξέρει καλά ότι η υπογράμμιση είναι στο “υποτίθεται”. Αρκεί, άλλωστε, ένας αριθμός, από τα στοιχεία της ίδιας της ILO: Εν έτει 2019 εργάζονται 218 εκατομμύρια παιδιά και έφηβοι, από 5 έως 16 χρονών, χωρίς δικαιώματα και πολλά από αυτά σε βαριές κι επικίνδυνες δουλειές, όπως π.χ. σε ορυχεία.

Επίσημοι προσκεκλημένοι στα γενέθλια της ILO ήταν μια ντουζίνα εκπρόσωποι κυβερνήσεων. Με πρώτη και καλύτερη τη Γερμανίδα καγκελάριο Μέρκελ, η οποία το τελευταίο διάστημα προτιμά να εμφανίζεται και να βγάζει λόγους εκτός συνόρων. Χθες, λοιπόν, η Μέρκελ υποστήριξε ότι “η οικονομία πρέπει να υπηρετεί τους ανθρώπους κι όχι το αντίθετο”. Υπενθύμισε ότι “οι άνθρωποι δεν μπορεί να αντιμετωπίζονται ως κόστος παραγωγής, αλλά θα πρέπει να μπορούν να ξεδιπλώνουν τα ταλέντα τους”. Εξέφρασε την κατανόησή της για όσους φοβούνται ότι θα χάσουν τη δουλειά τους στην ψηφιακή εποχή και την ελπίδα ότι η ανθρώπινη και η τεχνητή νοημοσύνη θα αλληλοσυμπληρώνονται. “Υποχρέωσή μας στον σημερινό ψηφιακό και δικτυωμένο κόσμο είναι η οικονομική ανάπτυξη να οδηγήσει στην κοινωνική πρόοδο” είπε.

Κι αν η Μέρκελ ανακάλυψε όψιμα ότι η οικονομία πρέπει να είναι ο υπηρέτης κι όχι ο αφέντης, ο Γάλλος πρόεδρος έκανε κι ένα βήμα παραπάνω: Κατήγγειλε τον “καπιταλισμό που τρελάθηκε”, π.χ. το ΔΝΤ, το οποίο ευνοεί την οικονομική προσαρμογή σε βάρος των κοινωνικών δικαιωμάτων. Πρέπει να επιστρέψουμε, είπε, σε «μια κοινωνική οικονομία της αγοράς, όπου ο καθένας έχει το μερτικό του», αντί μιας «υπεξαίρεσης του πλούτου για ορισμένους».

Τα ευχολόγια των Μέρκελ και Μακρόν δεν συνοδεύτηκαν από αυτοκριτική. Λες και δεν είναι η πολιτική και οι πολιτικοί αυτοί που -πρέπει να- βάζουν τους κανόνες στην οικονομία.

 

Δείτε όλα τα σχόλια
Κύριο άρθρο

Κυβέρνηση συνοπτικών διαδικασιών

Η Ν.Δ. ή είναι μεθυσμένη από την επάνοδο στην εξουσία και λαφυραγωγεί ασύστολα ή έχει καβαλήσει το καλάμι και νομίζει ότι το κράτος τής ανήκει, οπότε δεν αισθάνεται την ανάγκη να δικαιολογήσει τις αποφάσεις της ή να τηρήσει κάποια προσχήματα.

Δειτε ολοκληρο το αρθρο