Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Θες δουλειά; Xόρεψέ μου

Είναι μεγάλο το άγχος μιας συνέντευξης για δουλειά. Όσο η ανεργία ανεβαίνει, τόσο τα λεπτά στην αίθουσα αναμονής φαντάζουν αιώνες, τόσο το άγχος πνίγει τον υποψήφιο που ιδρώνει στην προσπάθεια να παρουσιάσει και να πουλήσει "επιτυχώς" τον εαυτό του...

Είναι μεγάλο το άγχος μιας συνέντευξης για δουλειά. Όσο η ανεργία ανεβαίνει, τόσο τα λεπτά στην αίθουσα αναμονής φαντάζουν αιώνες, τόσο το άγχος πνίγει τον υποψήφιο που ιδρώνει στην προσπάθεια να παρουσιάσει και να πουλήσει "επιτυχώς" τον εαυτό του, για έναν μισθό όχι τόσο υψηλό, για μια θέση σε μια δουλειά όχι τόσο "των ονείρων του".

Ο Βρετανός Άλαν Μπέικον, 21 ετών, απόφοιτος πανεπιστημίου, που του άρεσαν οι κάμερες και τα gadgets και είπε να δοκιμάσει να βρει δουλειά ως πωλητής σε σχετικό κατάστημα κλήθηκε, για συνέντευξη για μια θέση στην εταιρεία λιανικού εμπορίου ηλεκτρονικών ειδών Currys στο Κάρντιφ της Ουαλίας. Πέρασε εβδομάδες να προετοιμάζεται, μάθαινε τα μοντέλα των καμερών, τις ιδιότητες και τα χαρακτηριστικά τους. Φόρεσε το κοστούμι του και ξεκίνησε.

Όταν πήγε στο κατάστημα, τον περίμενε μια έκπληξη. Η συνέντευξη ήταν ομαδική και οι συνεντευξιαζόμενοι υποψήφιοι για τις θέσεις των πωλητών έπρεπε να "χορέψουν". Οι υπεύθυνοι ζήτησαν από τον Άλαν να κάνει το "ρομπότ" και από έναν μεσήλικο υποψήφιο να χορέψει ραπ. Όλοι τους θεώρησαν πως πρόκειται για κάποιου είδους φάρσα. Ήταν όμως μια πέρα για πέρα αληθινή απαίτηση.

Όπως πέρα για πέρα αληθινό ήταν και το μέιλ που ελάμβαναν διάφοροι γονείς πριν μερικούς μήνες από την κυρία Τζιλ Σο Ράντοκ, ιδρύτρια του κοινωφελούς οργανισμού "Κέντρο για το δεύτερο μισό" (Second Half Center). Η κυρία Ράντοκ, που είχε πάρει υπεργολαβία μαθητείες από εφτά πασίγνωστες και υψηλού στάτους εταιρείες: Net-a-Porter (μόδα), ISSA (ναυτιλία), Oppenheimer (επενδύσεις), Man Group (επενδυτική), Amanda Levete Architect (αρχιτεκτονική), Peters Fraser & Dunlop (εκδοτική) και Gagosian Gallery (τέχνη), τις προσέφερε έναντι του ποσού των 5.000 λιρών. H μαθητεία, αμειβόμενη το πάλαι ποτέ, έχει μετατραπεί σε προϊόν και δη πολυτελείας και όσο οι δουλειές γίνονται σπανιότερες τόσο θα ανεβαίνει και η τιμή τους.

Η Currys, βέβαια, αναγκάστηκε να ζητήσει συγγνώμη και να παραδεχθεί πως έβαζε τους υποψήφιους για τις θέσεις των πωλητών να χορεύουν, το έκανε όμως στο πλαίσιο μιας άσκησης για το χτίσιμο ομαδικού πνεύματος εργασίας. Αλλά τέτοιοι ήταν οι υποψήφιοι που δεν κατάλαβαν τις καλές της προθέσεις και παραπονέθηκαν. Η εταιρεία όμως, ως μεγαλόψυχη αλυσίδα που είναι, τους έδωσε μια ευκαιρία για μία ακόμη συνέντευξη, παραδοσιακή αυτή τη φορά. Τους ζήτησε και συγγνώμη, ίσως τους προσφέρει και κάποια θέση να εργάζονται για λίγο καιρό αμισθί σε ένδειξη καλής θέλησης, για να εξοικειωθούν με το εργασιακό περιβάλλον, υπενθυμίζοντάς τους πως άλλοι θα έκαναν "κρα" να βρίσκονται μέσα σε ένα hi-tec κατάστημα και να μπορούν να αγγίζουν ταμπλέτες, λάπτοπ, κάμερες και κινητά όποτε το επιθυμούν.

Αχάριστοι που έχουν γίνει οι άνεργοι σήμερα. Υπάρχουν εταιρείες πρόθυμες να τους προσφέρουν μια κακοπληρωμένη δουλειά και να τους απαλλάξουν από την αντιπαραγωγική τους νοοτροπία κι αυτοί δεν κάνουν ούτε μια τόση δα προσπάθεια να χορέψουν καλά για να πάρουν τη δουλειά, ούτε καν να αγκαλιάσουν τις καινοτόμους μεθόδους εξευτελισμού. Τι την πέρασαν τη δουλειά; Δικαίωμα; H δουλειά, κύριοι, στην post-2008 εποχή, δεν είναι δικαίωμα, δεν είναι καν υποχρέωση, είναι παροχή υπηρεσίας από την πλευρά του αφεντικού, που σου κάνει τη χάρη να σου επιτρέψει να εργαστείς. Ο εξευτελισμός είναι απλώς μέρος της διαδικασίας. Συνήθισέ τον. Ακούς, Άλαν;

Δείτε όλα τα σχόλια
Κύριο άρθρο

Τυχοδιώκτες και επικίνδυνοι

Οι ανάγκες διαχείρισης της προσφυγικής κρίσης δημιουργούν σοβαρά εσωτερικά προβλήματα στο κυβερνητικό κόμμα, το οποίο προεκλογικά είχε δεσμευτεί απέναντι στην εκλογική του βάση με μια ακροδεξιά λαϊκιστική ρητορική.

Δειτε ολοκληρο το αρθρο