Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Limiti-down για τη θανατική ποινή

Στο χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων δεκαετιών πέφτει η υποστήριξη για τη θανατική ποινή στις ΗΠΑ. Παρ' ότι έξι στους δέκα Αμερικανούς εξακολουθούν να τάσσονται υπέρ μιας πρακτικής που έχει απαγορευτεί στις περισσότερες αναπτυγμένες χώρες του κόσμου...

Του Μιχάλη ΤΡΙΚΚΑ

Στο χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων δεκαετιών πέφτει η υποστήριξη για τη θανατική ποινή στις ΗΠΑ. Παρ' ότι έξι στους δέκα Αμερικανούς εξακολουθούν να τάσσονται υπέρ μιας πρακτικής που έχει απαγορευτεί στις περισσότερες αναπτυγμένες χώρες του κόσμου, το επίπεδο υποστήριξης είναι ένα από τα χαμηλότερα που έχει καταγραφεί τα τελευταία ογδόντα χρόνια, σύμφωνα με το Ινστιτούτο Γκάλοπ.

Για να αντικρίσει κανείς αντίστοιχα χαμηλά ποσοστά, πρέπει να ανατρέξει στα χρόνια πριν την εκλογή του Ρόναλντ Ρίγκαν στην εξουσία. Το 1972, η δημοτικότητα της "ηλεκτρικής καρέκλας" είχε μειωθεί στο 57%, ενώ έξι χρόνια νωρίτερα, στο απόγειο του κινήματος του χιπισμού, σημειώνεται και το μοναδικό αρνητικό ποσοστό που έχει καταγραφεί ποτέ στις ΗΠΑ για τη θανατική ποινή.

Η υποστήριξη άρχισε να ανεβαίνει σταθερά από τα τέλη της δεκαετίας του '70, για να φτάσει στο ιστορικό υψηλό του 80% το 1994, χρονιά κατά την οποία οι Αμερικανοί θεωρούσαν -πάντοτε σύμφωνα με τις μετρήσεις- την εγκληματικότητα σαν το μεγαλύτερο κοινωνικό πρόβλημα για τη χώρα τους.

Σήμερα, οι προτεραιότητες φαίνεται να έχουν αλλάξει θεμελιακά. Την Παρασκευή, 48 εκατομμύρια Αμερικανοί θα υποστούν την πιο βάναυση ίσως από τις περικοπές που προβλέπει ο τελευταίος συμβιβασμός Δημοκρατικών - Ρεπουμπλικάνων στο Κογκρέσο. Τα κουπόνια σίτισης (SNAP) που χορηγούν οι κοινωνικές υπηρεσίες στα νοικοκυριά που δυσκολεύονται να εξασφαλίσουν ακόμη και τα πιο αναγκαία για την επιβίωσή τους -περίπου ένα στα έξι- θα μειωθούν από 1,5 δολάρια ανά γεύμα σε 1,4 δολάρια, κάτι που σημαίνει ότι μια οικογένεια τριών ατόμων θα λαμβάνει πια 30 δολάρια λιγότερα κάθε μήνα.

Η εγκληματικότητα παύει λοιπόν να θεωρείται σαν τη μεγαλύτερη απειλή για την αμερικανική κοινωνία ή η θανατική ποινή παίρνει μια εντελώς διαφορετική μορφή από την καθιερωμένη. Η οικονομική κρίση όμως επηρεάζει την υποστήριξη για τη βάρβαρη πρακτική και με έναν τρόπο πολύ πιο χειροπιαστό. Οι θανατοποινίτες κοστίζουν στο αμερικανικό Δημόσιο τα τριπλάσια από ό,τι οι υπόλοιποι βαρυποινίτες και μια σειρά αμερικανικές πολιτείες έχουν επιβάλει τα τελευταία χρόνια μορατόριουμ στις εκτελέσεις ακριβώς για αυτόν τον λόγο.

Οι πολέμιοι της θανατικής ποινής βρίσκουν τώρα στην κρίση έναν απρόσμενο σύμμαχο. Ο κυβερνήτης του Μέριλαντ, Μάρτιν Ο' Μάιλι, εξέφραζε πάντοτε την αντίθεσή του στη θανατική ποινή για χριστιανικούς και ανθρωπιστικούς λόγους. "Δεν έχουμε τα χρήματα" δηλώνει πλέον υποστηρίζοντας ότι υπάρχουν "καλύτεροι και φτηνότεροι τρόποι να μειώσουμε την εγκληματικότητα". Και το επιχείρημα αποδεικνύεται ασύγκριτα πιο πειστικό σε μια κοινωνία που έχει πια μάθει να αντιλαμβάνεται τα πάντα με όρους οικονομίας, ή μάλλον λιτότητας.

Δείτε όλα τα σχόλια
Κύριο άρθρο

Τυχοδιώκτες και επικίνδυνοι

Οι ανάγκες διαχείρισης της προσφυγικής κρίσης δημιουργούν σοβαρά εσωτερικά προβλήματα στο κυβερνητικό κόμμα, το οποίο προεκλογικά είχε δεσμευτεί απέναντι στην εκλογική του βάση με μια ακροδεξιά λαϊκιστική ρητορική.

Δειτε ολοκληρο το αρθρο