HAYGH

Πάλι τα καταφέραμε. Τι καταφέραμε; Στην αιχμή της μικρής τουριστικής περιόδου, η χώρα παραλύει, υπονομεύοντας την οικονομική δραστηριότητα της εποχής, την τόσο πολύτιμη για την εθνική οικονομία σ' αυτή την εξαιρετικά δύσκολη περίοδο. Η μισή Ελλάδα θα θελήσει να μετακινηθεί το προσεχές Σαββατοκύριακο, ενώ οι αφίξεις των ξένων τουριστών θα φτάσουν στο μάξιμουμ των μεταφορικών δυνατοτήτων. Η απειλή black out είναι πλέον ορατή σε όλα τα είδη των μεταφορών, εναέρια, θαλάσσια και οδικά.

Τι θυσίες μπορείς να ζητήσεις από απελπισμένους ανθρώπους, από τους οποίους όσοι δεν έχουν χάσει την εργασία και την υπερηφάνεια τους σύντομα θα βρεθούν χωρίς παρόν και μέλλον, όταν η κλεπτοκρατία της τελευταίας εικοσαετίας επιδεικνύει τα κλοπιμαία χωρίς κανείς να τιμωρείται;

Ο ΑΡΜΟΔΙΟΣ υπουργός μεταφορών Δημήτρης Ρέππας κάλεσε τους ιδιοκτήτες φορτηγών δημοσίας χρήσεως να συναισθανθούν τις ευθύνες τους. Η απεργία τους σε πρώτη φάση πλήττει τα πρατήρια υγρών καυσίμων, ενώ σύντομα, αν τραβήξει, θα πλήξει κάθε είδους εσωτερικό και εξωτερικό εμπόριο σε όλα τα αγαθά και στις περισσότερες υπηρεσίες. Στις αεροπορικές μεταφορές η ζημιά προκαλείται από τη “λευκή απεργία” των ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας που αξιοποιούν την τουριστική αιχμή για να πιέσουν ζητώντας, πλην της διοικητικής αυτοτέλειας, και την αντίστοιχη οικονομική.

ΑΝ ΛΟΙΠΟΝ οι συγκεκριμένες συντεχνίες δεν συναισθανθούν τις ευθύνες τους, όπως ζητάει ο κ. υπουργός, τι γίνεται; Ο κ. Ρέππας είναι αρκετά έμπειρος ώστε να ξέρει πολύ καλά ότι είναι μέγα λάθος να συγκρούεσαι με κλάδους τις αντιδράσεις των οποίων όλοι θα μπορούσαν να προβλέψουν τη χειρότερη δυνατή στιγμή για την ελληνική οικονομία. Την περίοδο που δεκάδες κλάδοι και πολλές χιλιάδες εργαζόμενοι επιχειρούν να μαζέψουν τις ζημιές μιας κακής χρονιάς, εν όψει μιας ακόμη χειρότερης που θα ακολουθήσει. Κάνατε, βρε αδερφέ, εννέα μήνες να βρείτε διοικητή για το ΙΚΑ και πολλούς άλλους οργανισμούς, με πρόσχημα την ανοιχτή διακυβέρνηση και τη διαφάνεια. Γιατί λοιπόν επιλέξατε τη χειρότερη στιγμή για πατ κιούτ αλλαγές;

ΟΙ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ με όπλο την ομηρία της κοινωνίας δεν είναι νέο φρούτο. Παραδοσιακή είναι αυτή η συμπεριφορά, την οποία τα κόμματα εξουσίας κολακεύουν όταν είναι στην αντιπολίτευση και καταγγέλλουν όταν είναι στην κυβέρνηση. Ναι, αλλά όλα αυτά κάποτε πρέπει να τελειώσουν. Καμία αντίρρηση. Αν οι απαιτήσεις της τρόικας δεν αφήνουν περιθώρια στην ελληνική κυβέρνηση ούτε για την τακτική διαχείρισης των απαιτήσεων, ας αναλάβουν απευθείας αυτοί, για να ξέρουμε κι από ποιους θα ζητάμε τις ευθύνες. Δεν φταίει o Δημήτρης Ρέππας, ας απευθυνθούμε στον κ. Φον Αποτέτοιο που λέει κι ο αντιπρόεδρος. Οι πολίτες, οι επαγγελματίες και οι εργαζόμενοι, η μίνιμουμ απαίτηση που έχουν από την κυβέρνηση την οποία εκλέγουν είναι πριν από κάθε ενέργεια να συναισθάνεται τουλάχιστον τις δικές της ευθύνες. Τι σημαίνει αυτό; Απλό είναι. Άλλο το αλλάζουμε ή βουλιάζουμε και άλλο το αλλάζουμε και βουλιάζουμε. Αυτό το καταφέρνουμε και μόνοι μας, χωρίς κυβέρνηση.

ΟΙ ΑΛΛΑΓΕΣ που απαιτούνται για τον εκσυγχρονισμό της δημόσιας διοίκησης και της οικονομίας για να πετύχουν, χρειάζονται τη μεγίστη δυνατή συναίνεση. Και η συναίνεση δημιουργείται όταν είσαι ικανός να πείσεις, να εμπνεύσεις, να θέσεις συγκεκριμένους στόχους, να προκαλέσεις αναπτυξιακό όραμα για τη χώρα και τους πολίτες. Πώς και ποιος μπορεί να καταφέρει να συναρπάσει και να κινητοποιήσει την κοινωνία όταν οι πολίτες βλέπουν μια κυβέρνηση που έχει παραχωρήσει όλες τις εξουσίες στους δανειστές μας και ομολογεί ότι εκτελεί τις εντολές; Τι θυσίες μπορείς να ζητήσεις από απελπισμένους ανθρώπους, από τους οποίους όσοι δεν έχουν χάσει την εργασία και την υπερηφάνεια τους σύντομα θα βρεθούν χωρίς παρόν και μέλλον, όταν η κλεπτοκρατία της τελευταίας εικοσαετίας επιδεικνύει τα κλοπιμαία χωρίς κανείς να τιμωρείται; Για να ζητάς συναίσθηση ευθυνών, πρέπει να έχεις αποδείξει ότι εσύ τη διαθέτεις.

d.xristou@avgi.gr