HAYGH

Του Χριστόφορου Παπαδόπουλου (ΣΥΝ)

Είχαμε πει εγκαίρως, κατά τη διάρκεια της τρίμηνης δοκιμασίας του ΣΥΡΙΖΑ, ότι η υπέρβαση της κρίσης, η ανάταξη των δυνάμεων θα γίνει στο έδαφος της πολιτικής και της δημοκρατίας. Στη σύντομη προεκλογική περίοδο μας δόθηκε η ευκαιρία να καταθέσουμε το πολιτικό μας πρόγραμμα για την κρίση και τις κοινωνικές ανάγκες.

Ένα πρόγραμμα ανταγωνιστικό στον νεοφιλελεύθερο δικομματισμό και κοινωνικά μεροληπτικό υπέρ του κόσμου της εργασίας, ένα πρόγραμμα που έδινε στον κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ την αυτοπεποίθηση ότι είναι χρήσιμος και «ιδιαίτερος» στον πολιτικό και κοινωνικό ανταγωνισμό. Βοήθησε σε αυτό και η ικανότητα του Αλέξη Τσίπρα να συμπυκνώνει το πρόγραμμα με έναν λόγο κατανοητό και συγκεκριμένο. Βοήθησε επίσης η Επιτροπή Πολιτικού Σχεδιασμού του ΣΥΡΙΖΑ, που παρήγαγε «πολιτική γραμμή» καθημερινά, αποδεικνύοντας ότι υπάρχουν και άλλα παραδείγματα δομών και λειτουργίας στο πλαίσιο του ΣΥΡΙΖΑ που δεν αναπαράγουν τον γραφειοκρατικά φλύαρο και αναποτελεσματικό τρόπο της Γραμματείας.

Για την επόμενη μέρα κρατάμε ως πυξίδα, εκτός από το αποτέλεσμα -που δείχνει εκτός των άλλων ρίζες στην κοινωνία-, το Πρόγραμμα και τη διαθεσιμότητα των μελών, τον κοινωνικό ΣΥΡΙΖΑ. Έχουμε όμως την βεβαιότητα ότι για να αναπτυχθεί το ενωτικό μας εγχείρημα χρειάζονται βαθιές τομές στη λειτουργία και στη δημοκρατία. Χρειαζόμαστε έναν ΣΥΡΙΖΑ των μελών και των συνιστωσών, με εκλογές των αντιπροσωπευτικών οργάνων, με διαδικασίες λογοδοσίας των εκλεγμένων και συμμετοχής των μελών στη διαμόρφωση της πολιτικής, με καταστατικούς φραγμούς στα φαινόμενα παραγοντισμού και μονοπώλησης της δημόσιας εικόνας.

Όσοι εισηγούνται να μην αλλάξει τίποτα, στην πραγματικότητα επιθυμούν όχι μόνο τη στασιμότητα του ενωτικού μας εγχειρήματος αλλά την αναπαραγωγή ενός συστήματος κομματικής εξουσίας δια μέσου των τάσεων, οι οποίες τάσεις αντί για φορείς ιδεών έχουν μεταμορφωθεί σε υποσυστήματα ανάδειξης στελεχών και βουλευτικών εκπροσωπήσεων.