HAYGH

Του ΑΛΕΚΟΥ ΦΛΑΜΠΟΥΡΑΡΗ*

Η επιλογή της συνεργασίας των δυνάμεων της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και της Οικολογίας εντάσσεται στη στρατηγική μας, της ενότητας όλων των δυνάμεων της κοινωνικής και πολιτικής Αριστεράς και της ριζοσπαστικής Οικολογίας.

Ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί επιλογή μακράς πνοής και συγκροτείται ως μία πολιτική συνεργασία κομμάτων, κινήσεων και ανένταχτων πολιτών όπου ο καθένας, συλλογικότητα ή μέλος διατηρεί την αυτονομία του.

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι και παραμένει ένα πολύ θετικό εγχείρημα πρωτόγνωρο για την Ευρώπη και την Ελλάδα με αρκετές δυσκολίες με πιο πρόσφατες αυτές που παρουσιάστηκαν μετά τις ευρωεκλογές με τέτοια οξύτητα που κινδύνεψε να ακυρωθεί η πορεία του.

Ο κόσμος όμως του ΣΥΡΙΖΑ συνέβαλε καθοριστικά ώστε να ξεπεραστούν κάποιες δυσκολίες και άλλες να παραμεριστούν.

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει, να λειτουργεί με σεβασμό προς όλες τις συνιστώσες ανεξαρτήτως μεγέθους, αναγνωρίζοντας τα θετικά στοιχεία που φέρνει η κάθε μία στο κοινό μας εγχείρημα. Αυτή τη στάση θα πρέπει να τηρήσουν όλες οι συνιστώσες. Αποτελεί γόνιμο πεδίο προγραμματικών συνθέσεων και κοινών δράσεων - παρεμβάσεων μέσα κι έξω από τους θεσμούς.

Ο ΣΥΡΙΖΑ επιμένει, ότι η αλληλεγγύη, η αλληλοϋποστήριξη και ο σεβασμός στις διαφορετικές απόψεις συνιστωσών ή μέρους αυτών είναι προϋποθέσεις για τη διαμόρφωση σωστών σχέσεων.

Η πολεμική, η υπονόμευση και ο στείρος ανταγωνισμός που οδηγεί σε αποδυνάμωση έως και παράλυση του εγχειρήματος, όταν αυτό αντιμετωπίζεται ως μαζικός χώρος για ζύμωση και για εσωστρεφείς, σεχταριστικές λειτουργίες πρέπει να σταματήσει.

Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να επιμένει στην ανάπτυξη διαλόγου, ανταλλαγής απόψεων όχι μόνο με όσους συμφωνούμε, αλλά και με εκείνους που διαφωνούμε για θέματα που κάθε φορά απασχολούν θίγουν η ενδιαφέρουν τον κόσμο.

Ο διάλογος και οι συζητήσεις είναι πολύ χρήσιμες με την προϋπόθεση ότι θα συνοδεύονται και με την ενεργό συμμετοχή στα τεκταινόμενα σε κάθε θεματικό πεδίο.

Το μετεκλογικό τοπίο - Ο ΣΥΡΙΖΑ στις νέες συνθήκες

Στις εκλογές της 4^ης του Οκτώβρη απομακρύνθηκαν 1.000.000 περίπου ψηφοφόροι από τη Ν.Δ. προερχόμενοι κυρίως από τα χαμηλά και μεσαία οικονομικά και κοινωνικά στρώματα. Απομακρύνθηκαν διότι οι πολιτικές που εφάρμοζε η κυβέρνηση της Ν.Δ. είχαν τις ίδιες αρνητικές επιπτώσεις σ’ αυτό τον κόσμο όπως και σε όλους εμάς της παρατημένης και ξεχασμένης κοινωνίας.

Το πρώτο μεγάλο βήμα έγινε από όλους αυτούς που απομακρύνθηκαν από τη Ν.Δ. Τώρα είναι η σειρά μας. Ως αριστερά οφείλουμε να αποδεχτούμε επί της ουσίας και όχι μόνο στους λόγους μας ότι όλος αυτός ο κόσμος μας ενδιαφέρει, γιατί η καθημερινότητά του είναι ίδια με τη δική μας, οι ανάγκες του ίδιες με τις με τις δικές μας ,άρα πρέπει μαζί να συμπαραταχθούμε, μαζί να διεκδικήσουμε μια καλύτερη ζωή που δικαιούμαστε, μια ζωή με αξιοπρέπεια.

Ταυτόχρονα πρέπει να λάβουμε υπ' όψιν μας ότι τα εκατομμύρια που ψήφισαν ΠΑΣΟΚ δεν φάνηκε να πείστηκαν ιδεολογικά και πολιτικά από αυτό, αλλά απελπισμένοι από την σκληρή πραγματικότητα που ζούσαν κρεμάστηκαν από αυτά που έταζε το ΠΑΣΟΚ ελπίζοντας σε ένα καλύτερο αύριο.

Αν εμείς είμαστε πεισμένοι ότι και η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ γρήγορα θα τους απογοητεύσει γιατί δε θα ανταποκριθεί και δεν θα δώσει λύσεις στα μεγάλα προβλήματα είτε γιατί δε μπορεί είτε γιατί δε θέλει τότε ο ρόλος μας γίνεται πιο υπεύθυνος.

Να εξηγούμε και να πείθουμε ,να διεκδικούμε και να κερδίζουμε, δηλαδή να ανταποκριθούμε εμείς στα όνειρα και τις προσδοκίες που δε μπόρεσε να καλύψει η Ν.Δ. αλλά όπως φαίνεται ούτε και το ΠΑΣΟΚ.

Στο νέο λοιπόν αυτό μετεκλογικό τοπίο η Ριζοσπαστική Αριστερά οφείλει να επεξεργαστεί την πολιτική της με κυρίαρχο αυτό το κριτήριο, άρα με μια πολιτική σταθερά ανοιχτή στα αιτήματα του κόσμου, με προτάσεις που θα απαντούν και θα δίνουν λύσεις ενταγμένες σε ένα εναλλακτικό προγραμματικό σχέδιο το οποίο βρίσκεται στον αντίποδα του νεοφιλελεύθερου σχεδίου. Γιατί πρέπει να συμβάλουμε στη συνειδητοποίηση του λαού μας, ότι η εφαρμογή αυτού του σχεδίου οδήγησε στην κρίση, αυτό έκανε τους φτωχούς φτωχότερους και τους πλούσιους πλουσιότερους, αυτό κατάστρεψε το περιβάλλον, αυτό απαξίωσε το κοινωνικό κράτος, αυτό δημιούργησε την ανεργία, τη μειωμένη και ανασφάλιστη εργασία και την υπενοικίαση των εργαζομένων.

Αυτά όλα εμείς τα γνωρίζουμε, τα έχουμε εμπεδώσει αλλά είμαστε λίγοι για να μπορέσουμε να τα ανατρέψουμε. Δεν πρέπει πια να μας ικανοποιεί το γεγονός ότι εμείς τα προβλέψαμε και τα επισημάναμε. Αν αυτό το συνομολογήσουμε, τότε θα πρέπει να αναζητήσουμε τους δρόμους που θα μας οδηγήσουν κοντά σ’ αυτό τον κόσμο ιδεολογικά, πολιτικά, κοινωνικά και πολιτισμικά.

Να πείσουμε για τις προθέσεις μας, για την ικανότητά μας να δεχόμαστε τις ιδιομορφίες του καθένα με διαφορετικές καταβολές και παραστάσεις, μορφωτικό και κοινωνικό επίπεδο ακόμα και ιδεολογία την οποία δεν έχει την ικανότητα να συνδέει εύκολα με τη σκληρή καθημερινότητά του.

Σ' αυτές τις νέες συνθήκες μπορεί να ανταποκριθεί ο ΣΥΡΙΖΑ;

Πρέπει με ειλικρίνεια να απαντήσουμε ότι όπως είναι σήμερα όχι.

Κάποιες σκέψεις που ίσως βοηθήσουν

Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να αλλάξει ριζικά να γίνει πιο δημοκρατικός, πιο συμμετοχικός, πιο ευέλικτος, πιο ανοιχτός όπου όλοι οι συμμετέχοντες θα έχουν πληροφόρηση, γνώση και συμμετοχή στις αποφάσεις. Θα πρέπει όλοι όσοι συμμετέχουν να μην ασφυκτιούν να μπορούν πολιτικά να αναπνέουν, ιδεολογικά να διαφοροποιούνται, κοινωνικά όμως, όλοι μαζί να διεκδικούμε, να αγωνιζόμαστε στο πλευρό της ξεχασμένης κοινωνίας.

- Αύριο το δεύτερο μέρος του άρθρου.

* O Αλέκος Φλαμπουράρης είναι μέλος της Π.Γ. του ΣΥΝ