HAYGH

Όπως διαπιστώσατε και στο ντιμπέιτ της Δευτέρας, όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί είναι ιδιαίτερα ευαίσθητοι με το περιβάλλον. Μέχρι και ο κ. Καραμανλής ο προϊστάμενος του προστάτη των κατασκευαστών, του λάτρη της ασφάλτου και του μπετόν, που ξεκίνησε την υπουργική θητεία του με ένα μεγάλο ανέκδοτο, πως δηλαδή θα μετατρέψει το παλαιό αεροδρόμιο του Ελληνικού στο μεγαλύτερο μητροπολιτικό πάρκο της Ευρώπης, δήλωσε οικολόγος!

Χωρίς σύγχρονο και αποτελεσματικά οργανωμένο κράτος, και πολίτες με οικολογικές ευαισθησίες, η πράσινη οικονομία από πλεονέκτημα, εύκολα μπορεί να καταλήξει στο ακριβώς αντίθετο, σε ό,τι αφορά το οικονομικό αποτέλεσμα.

ΕΔΩ ΚΑΙ ΚΑΙΡΟ αναζητώ μελέτες που να δείχνουν, πώς η πράσινη ανάπτυξη, το αγαπημένο σλόγκαν του Γιώργου Παπανδρέου, εκτός από τη μείωση των ρύπων και τις επιβαρύνσεις στο περιβάλλον δημιουργεί νέες θέσεις εργασίας. Πρόσφατα διάβασα ότι η Greenpeace υπολογίζει πως ώς το 2020 μπορεί να δημιουργηθούν 256.000 έως 403.500 νέες θέσεις εργασίας στην ελληνική οικονομία. Με εντυπωσίασε η ακρίβεια στην προσέγγιση (403.500 θέσεις). Έσπευσα να μάθω περισσότερα και διάβασα πως 98.000 έως 155.000 θέσεις αφορούν τους τομείς ενέργειας, των κατασκευών, της ανακύκλωσης και της γεωργίας, ενώ οι υπόλοιπες είναι έμμεσες θέσεις απασχόλησης, που δημιουργούνται από τη στροφή στην πράσινη ανάπτυξη σε ευρύτερους τομείς της οικονομίας, λόγω τόνωσης της κατανάλωσης.

ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ εντυπωσιακό αλλά δεν είναι τόσο απλό, ειδικά για μια χώρα όπως η Ελλάδα. Το μεγαλύτερο μέρος των θέσεων εργασίας στους νέους ενεργειακούς τομείς, αφορά την κατασκευή των νέων συστημάτων για την παραγωγή της ενέργειας. Δηλαδή τους κατασκευαστές των ανεμογεννητριών, των φωτοβολταϊκών, των ηλιοθερμικών συστημάτων. Ένα άλλο κομμάτι θέσεων, αφορά σχεδιασμό - μελέτη και τα υπόλοιπα δύο αναφέρονται στην εγκατάσταση και τη συντήρηση. Τη δική μας χώρα, όπως γίνεται κατανοητό, την αφορούν κυρίως τα δύο τελευταία, αυτά που ουσιαστικά δεν έχουν προστιθέμενη αξία.

ΑΣ ΠΑΜΕ τώρα στον τομέα της γεωργίας και της κτηνοτροφίας. Η παραγωγή υψηλής ποιότητας διατροφικών ποιοτικών βιολογικών προϊόντων, πράγματι, θα μπορούσε να αναπτυχθεί και μάλιστα με σπουδαία αποτελέσματα, καθώς το κλίμα και το έδαφος της χώρας μας, επί αιώνες το έκαναν από μόνα τους. Είναι σαφές πως τα βιολογικά προϊόντα, λόγω αυξημένου εργατικού κόστους στην παραγωγή, θα είναι αρκετά πιο ακριβά από τα υπόλοιπα. Πλην όμως, στον σύγχρονο κόσμο, δεν θεωρείται -πλέον- δύσκολο να πετύχεις υψηλά στάνταρ ποιότητας στην παραγωγή σου, όσο, να είσαι ικανός να τα προωθήσεις στα κατάλληλα σημεία της αγοράς. Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα.

Η ΕΛΛΑΣ είναι πλέον μια καθυστερημένη χώρα σε όλα τα επίπεδα που συνδέονται με την παραγωγή και την εμπορία των αγαθών που παράγει. Το μόνο καλά οργανωμένο σε αυτόν τον τόπο είναι οι εισαγωγές. Πριν 6 χρόνια στο Τόκιο, βρέθηκα σε μια εκδήλωση όπου τυχαία καθόμουν στο ίδιο τραπέζι με τον εμπορικό ακόλουθο της Πορτογαλικής πρεσβείας. Έτσι έμαθα πως στο εμπορικό τμήμα μιας χώρας του δικού μας μεγέθους, απασχολούσε 17 άτομα, με σκοπό την προώθηση των πορτογαλικών εξαγωγών σε μια αγορά με υψηλή αγοραστική δύναμη αλλά και απαιτήσεις για προϊόντα ποιότητας. Το αντίστοιχο τμήμα της ελληνικής πρεσβείας πόσα άτομα είχε; Δύο και ο ένας μάλιστα είχε παράλληλα και άλλες υποχρεώσεις!

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ, χωρίς σύγχρονο και αποτελεσματικά οργανωμένο κράτος η πράσινη οικονομία από πλεονέκτημα, εύκολα μπορεί να καταλήξει στο ακριβώς αντίθετο σε ό,τι αφορά το οικονομικό αποτέλεσμα. Μπορεί η Δανία να είναι, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, χώρα πρότυπο στην παραγωγή ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές (περίπου το 28% των αναγκών της) ανέπτυξε όμως παράλληλα και τη βιομηχανία παραγωγής και κυρίως την έρευνα για τα νέα συστήματα. Η Δανία είναι μια σύγχρονη χώρα με υψηλού επιπέδου τεχνογνωσία. Η Δανία έχει φτάσει στο σημείο να αξιοποιεί το 98% των παραγόμενων αστικών απορριμμάτων. Η Δανία είναι μια χώρα με σχεδόν μηδενική διαφθορά και οι Δανοί είναι πολίτες με οικολογική κουλτούρα. Σε πεντέμισι εκατομμύρια κατοίκους αντιστοιχούν 11 εκατομμύρια ποδήλατα.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ όμως όλα θέμα τεχνογνωσίας. Η μικρή σεμνή και ταπεινή Κόστα Ρίκα καλύπτει σήμερα το 95% των ενεργειακών αναγκών της από Ανανεώσιμες Πηγές, ενώ το 25% των εδαφών της είναι προστατευόμενες περιοχές. Με την ανάθεση της ενέργειας και του περιβάλλοντος στον ίδιο υπουργό, η Κόστα Ρίκα δημιούργησε έναν πολύ διαφορετικό τρόπο σκέπτεσθαι. Η Κόστα Ρίκα επένδυσε σημαντικά ποσά στην υδροηλεκτρική, την αιολική και τη γεωθερμική ενέργεια. Το πιο ενδιαφέρον, όμως, είναι πως, παρότι πριν από πέντε χρόνια ανακάλυψε δικά της κοιτάσματα αργού, αποφάσισε να απαγορεύσει την άντληση, για να μη ρυπάνει την πολιτική ή το περιβάλλον της! Συζητώντας για ένα νέο ενεργειακό μέλλον, πρέπει να θυμόμαστε ότι η φύση παρέχει ένα απίστευτο φάσμα οικονομικών υπηρεσιών, είχε πει ο Κάρλο Ροντρίγκες, υπουργός Περιβάλλοντος της μικρής κεντροαμερικανικής χώρας.

Η ΠΡΑΣΙΝΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ δεν είναι ποιηματάκι, να το αποστηθίσεις και να το απαγγέλλεις στην τηλεόραση. Η υλοποίηση της απαιτεί καλά μελετημένο χρονοδιάγραμμα μετάβασης, δηλαδή μείγμα οικονομικής πολιτικής, απαιτεί πολιτική βούληση (ανάμεσα στους φανατικούς υποστηρικτές της μπετονοποίησης του Βοτανικού ήταν οι πρωτοκλασάτοι Παπουτσής και Σκανδαλίδης) και κυρίως κρατικό μηχανισμό ικανό να σχεδιάσει, να υλοποιήσει και να υποστηρίξει όλες αυτές τις προσπάθειες. Απαιτεί και πολίτες με οικολογική συνείδηση και ευαισθησία, έτοιμους να ανταποκριθούν στις προκλήσεις της εποχής. Αν υπάρχουν αυτές οι προϋποθέσεις έχει καλώς. Υπάρχουν;

d.xristou@avgi.gr