HAYGH

Του ΜΙΧΑΛΗ ΥΔΡΑΙΟΥ*

To εκλογικό αποτέλεσμα του ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωβουλευτικές εκλογικές υπολείπεται σημαντικά από τις προσδοκίες που είχαν διαμορφώσει, η συνεπής πολιτική στάση και η παρουσία της ριζοσπαστικής αριστεράς στο προηγούμενο διάστημα, αλλά και το πρωτόγνωρο εύρος της προεκλογικής εκστρατείας του ΣΥΡΙΖΑ.

Το σχετικά δυσμενές εκλογικό αποτέλεσμα παρέχει την ευκαιρία έναρξης μιας ουσιαστικής συζήτησης, όχι μόνο σε επίπεδο κομματικών οργάνων, αλλά κυρίως στο επίπεδο της κοινωνίας της ριζοσπαστικής αριστεράς, για το μέλλον του πολιτικού μας εγχειρήματος. Μια τέτοια συζήτηση δεν μπορεί να μην θέτει στο κέντρο της προσοχής της ότι το κύριο μήνυμα των εκλογών είναι η συντηρητική δεξιά στροφή της ελληνικής κοινωνίας, που εκφράζεται:

- Με την ισχυροποίηση ενός διακριτού ακροδεξιού πόλου, που δείχνει να καρπώνεται μεγάλο τμήμα της κοινωνικής δυσαρέσκειας σε συνθήκες παγκόσμιας κρίσης.

-Με την ελαφρώς αποδυναμωμένη, αλλά ακόμα διακριτή κυριαρχία του δικομματισμού, με τους δύο πόλους του να εμμένουν, ο καθένας με τις ιδιαιτερότητές του, στη διατήρηση των κυρίαρχων πολιτικών επιλογών σε νεοφιλελεύθερη κατεύθυνση.

Είναι γεγονός ότι το εύρος της επίθεσης που δεχτήκαμε στο πρόσφατο παρελθόν από τους κυρίαρχους πολιτικούς κύκλους για τη σταθερή επιλογή μας να μην αποτελέσουμε βοηθητικό στήριγμα του πολιτικού συστήματος και την εκτός ορίων συστήματος πολιτική ανάλυση και παρουσία μας τον Δεκέμβριο του 2009, ήταν πρωτόγνωρο και επηρέασε καθοριστικά το εκλογικό μας αποτέλεσμα.

Το ίδιο όμως ισχύει στον ανάλογο βαθμό και για τη μοναδική ικανότητά μας να βάζουμε τρικλοποδιές στον εαυτό μας, να καίμε επικοινωνιακά την εκπόνηση ενός συνεκτικού και μοναδικού προγράμματος του ΣΥΝ που υιοθετήσαμε στο πρόσφατο Διαρκές Συνέδριο και τη μοναδικότητα της διενέργειας του εσωκομματικού δημοψηφίσματος για την κατάταξη των υποψήφιων ευρωβουλευτών σε μια ανούσια σύγκρουση, με αντικείμενο τις κοινοβουλευτικές θητείες, και ως αποκορύφωμα να αυτουπονομεύουμε την καλύτερα οργανωμένη προεκλογική εκστρατεία που έχουμε κάνει από καταβολής μας, με την απίστευτη ιστορία της εκπροσώπησής μας στο ντιμπέιτ.

Σε συνθήκες σκληρής οικονομικής και κοινωνικής κρίσης η αριστερά, παρά τις υπαρκτές αντιξοότητες, δεν έχει άλλη επιλογή από το να συνεχίσει το ταξίδι, για να μην πληρώσουν οι εργαζόμενοι την οικονομική κρίση, για να μην επικρατήσει ο κοινωνικός και πολιτικός συντηρητισμός, για να υπάρξει η ελπίδα της υπέρβασης του καπιταλιστικού συστήματος.

Ισχυρίζομαι ότι το επόμενο διάστημα οφείλουμε να κινηθούμε κυρίως σε τρεις άξονες:

1) Ενισχύοντας την παρουσία μας στα κινήματα, με αιχμή την παρέμβαση σε επίπεδο βάσης στον χώρο της επισφαλούς εργασίας και των νέων εργαζομένων που εισέρχονται στον χώρο εργασίας με δυσμενείς όρους, αλλά και των παλαιότερων εργαζομένων, οι όροι εργασίας των οποίων μεταλλάσσονται υπό συνθήκες κρίσης.

Συνεχίζοντας την παρέμβασή μας στους αγώνες για το περιβάλλον στην περιφέρεια και τα αστικά κέντρα.

Ανοικτά παραμένουν όλα τα μέτωπα ενάντια στις νεοφιλελεύθερες επιλογές στον χώρο της εκπαίδευσης, της αγροτικής παραγωγής, της τοπικής αυτοδιοίκησης.

2) Συνεχίζοντας την προσπάθεια βελτίωσης της προγραμματικής μας επάρκειας με την εμβάθυνση των παραμέτρων του προγράμματός μας, με τη συστηματική παρακολούθηση και ανάλυση των διαδικασιών σε Ελλάδα και Ευρώπη.

3) Η έξοδος από το σημερινό πολιτικό σκηνικό, η αντιμετώπιση των συνεπειών της κρίσης δεν μπορεί να υλοποιηθεί σε συνθήκες κυριαρχίας ενός αδιέξοδου ενδοαριστερού ανταγωνισμού, δεν μπορεί να υλοποιηθεί χωρίς την ύπαρξη ενός πόλου στα αριστερά του πολιτικού συστήματος. Συνεπώς οφείλουμε να επιμείνουμε στη διαμόρφωση ενός πολυ-επίπεδου πλαισίου συνεργασίας, ξεκινώντας από τη συνεργασία στα αυτονόητα, που θα το απευθύνουμε προς το ΚΚΕ, την εξωκοινοβουλευτική αριστερά, τους Οικολόγους Πράσινους αλλά και το αριστερόστροφο τμήμα του ΠΑΣΟΚ.

Παράλληλα, και παρά τις υπαρκτές δυσκολίες που διαμορφώνει το σχετικά δυσμενές αποτέλεσμα, οφείλουμε να εμβαθύνουμε την πολιτική ενότητα των δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ, να διαμορφώσουμε τις προϋποθέσεις ώστε να επανεντάξουμε τους ανέντακτους της αριστεράς που συναντήσαμε στο παρελθόν και για τους οποίους δεν υπήρξε χώρος oυσιαστικής ένταξης και συμμετοχής στον ΣΥΡΙΖΑ.

Με τις εκλογές της 7ης Ιουνίου κλείνει ένας κύκλος πολιτικής παρουσίας του ΣΥΡΙΖΑ με όλες τις αντιφάσεις του. Και αρχίζει η συγγραφή μιας νέας σελίδας. Η πολιτική, προγραμματική και κινηματική παρουσία κατά το προηγούμενο διάστημα της ριζοσπαστικής αριστεράς αποτελεί την παρακαταθήκη και για το μέλλον.

Καλούμαστε με αίσθημα ευθύνης και αισιοδοξία να συνεχίσουμε τον αγώνα για τις ανάγκες των πολλών, την προάσπιση του δημόσιου χώρου, για την ήττα του νεοφιλελευθερισμού στη χώρα μας και στην Ευρώπη.

* Ο Μιχάλης ΥΔΡΑΙΟΣ είναι μέλος ΚΠΕ του ΣΥΝ