HAYGH

Της ΦΛΩΡΑΣ ΝΙΚΟΛΙΔΑΚΗ

Ο Καραμανλής έδειξε προβληματισμένος, με τη δεύτερη σκέψη όμως, ότι μπορεί και να καταφέρει να πάρει τις εθνικές εκλογές, αφού το ποσοστό που κατέγραψε η Ν.Δ. μαζί με το ποσοστό του ΛΑΟΣ συγκροτούν αυτοδύναμη κυβέρνηση, πράγμα που θα συμβεί επίσης αν το ΠΑΣΟΚ συνεργασθεί με τους Οικολόγους, γιατί οποιαδήποτε σκέψη μπορεί να γίνει για συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ, πρέπει όποιος την έχει να την ξεχάσει πάραυτα. Έτσι ο δικομματισμός έχει δυνατότητες ελιγμών, με δεδομένο ότι το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών δεν δίνει αυτοδύναμες κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ ή Ν.Δ.

Το ΛΑΟΣ ασφαλώς και είναι ευχαριστημένο. Έχει καθαρή εκλογική νίκη, που είναι στα χέρια του μια επιταγή «σε διαταγή» Νέας Δημοκρατίας, εφ' όσον βέβαια καταργηθεί το πανεπιστημιακό άσυλο και ορισθούν ποσοστώσεις για τους «λαθρομετανάστες», πράγμα το οποίο επιθυμούν πολλοί οπαδοί της Ν.Δ.

Το ΚΚΕ; Έχασε έναν ευρωβουλευτή και 155.829 ψήφους. Αυτό είναι καλό εκλογικό αποτέλεσμα; Το εύρημα για τη δήθεν προβοκάτσια έγινε εκ των υστέρων φανερό ότι πήγε εγκαίρως να καλύψει ακριβώς αυτό το αποτέλεσμα. Όταν η Αλέκα κατάλαβε ότι το 9,48% των ευρωεκλογών του 2004 ήταν άπιαστο μετά τη στάση του ΚΚΕ στα γεγονότα του Δεκέμβρη και στα κινήματα των πολιτών που δεν μπορούσε να ελέγξει, ανακάλυψε μια προβοκάτσια που θα γινόταν, αλλά δεν έγινε τελικά! Τώρα ποιος τα πιστεύει αυτά στον Περισσό δυσκολεύομαι να μαντέψω, αλλά θα χρειαζόταν κάποιος σεβασμός στη νοημοσύνη των μελών του ΚΚΕ.

Ας ασχοληθούμε όμως με τα δικά μας

Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ένα εκλογικό αποτέλεσμα που με τον κλασικό τρόπο ερμηνείας θα λέγαμε «συγκρατήσαμε τις δυνάμεις μας». Πράγματι, ο ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του 2007 πήρε 361.504 ψήφους σε σύνολο 7.158.500 εγκύρων ψηφοδελτίων. Στις εκλογές του 2009 πήρε 240.678 ψήφους σε σύνολο 5.120.826 εγκύρων ψηφοδελτίων.

Αξίζει να σημειώσουμε ότι η διαφορά μας με το ΚΚΕ το 2007 ήταν 221.913 ψήφοι, ενώ στις ευρωεκλογές του 2009 η διαφορά μας περιορίσθηκε στις 186.910 ψήφους. Και ο μοναδικός λόγος που σημειώνω τα παραπάνω συγκριτικά στοιχεία είναι ο πρωτοφανής τρόπος με τον οποίο το σύστημα των μίντια θέλει οπωσδήποτε το ΚΚΕ κερδισμένο και τον ΣΥΡΙΖΑ χαμένο. Αυτό όμως το παρακολουθούμε εδώ και πολλούς μήνες. Πρόκειται για ειλημμένη απόφαση.

Το θέμα είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πλέον άλλες απαιτήσεις από τον εαυτό του. Αυτό από μόνο του είναι πολύ σημαντικό, γιατί δείχνει ωριμότητα, υπευθυνότητα και πραγματικά αριστερή ανάλυση για το εκλογικό αποτέλεσμα. Μάλιστα, δεν μας φθάνει το 4,70. Δεν θα μας άρεσε να δούμε έναν Τσίπρα το βράδυ των εκλογών να προσπαθεί να πείσει ότι «το ποσοστό μας συγκρατήθηκε και κατορθώσαμε να αποσοβήσουμε σε μεγάλο βαθμό την προβοκάτσια εναντίον μας κ.λπ. κ.λπ.» Ακούσαμε αυτό που έπρεπε να ειπωθεί: ο στόχος μας ήταν ψηλά και θα αντιμετωπίσουμε με θάρρος την αλήθεια για τους λόγους και τις αιτίες που δεν το καταφέραμε.

Γιατί δεν τα καταφέραμε;

Δυστυχώς για όλους μας, οι απαντήσεις είναι σύνθετες. Καθόλου εύκολες.

Τι είναι ο ΣΥΡΙΖΑ για τον ελληνικό λαό; Ασφαλώς κάτι πολύ καινούργιο. Που έχει βεβαίως τη χάρη του, «αλλά ο παλιός είναι αλλιώς».

Αν, για παράδειγμα, ξεκινώντας την προεκλογική εκστρατεία μας, είχαμε προβάλλει τη θέση, ότι με όλα αυτά που έχουμε υποστεί, μήνες τώρα, μία ψήφος πάνω από το προηγούμενο ποσοστό μας θα είναι για μας νίκη, μήπως θα τους είχαμε κόψει τη δυνατότητα να βγαίνει ο Καμπουράκης στις 6.30 π.μ. στο ΜΕGA και να λέει «το ΚΚΕ πήγε εξαιρετικά, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ...»;

Ένα είναι το βέβαιο για μένα: Ο ΣΥΡΙΖΑ εγκαταστάθηκε στην πολιτική ζωή της χώρας. Δεν συμβιβάζεται και συχνά παραβιάζει το «σαβουάρ βιβρ». Με μεγαλύτερο πείσμα από πριν, είναι ολοφάνερο ότι θα προσπαθήσουμε να βρούμε τον βηματισμό μας.

Ο ΣΥΡΙΖΑ των κοινωνικών κινημάτων, της οικολογίας, του φεμινισμού, της νεολαίας, των εργαζομένων ανδρών και γυναικών, του αγώνα για τα πολιτικά και δημοκρατικά δικαιώματα δεν θα είναι εύκολος αντίπαλος, ούτε στους αγώνες ούτε στις επερχόμενες εθνικές εκλογές.